તુલસીદાસ

         તુલસી   યે   સંસારમેં   પંચ   રત્ન  હૈ   સાર
          હરિભજન અરૂ સંતમિલન, દયા દાન ઉપકાર

        

        તુલસી પર ઘર જાય કે દુઃખ ન કહીયે રોય
         માન ગુમાવે આપનો  બાંટ ન  લેવે  કોય

      

        તુલસી નીચે જનનસે  બનેન ઉંચો  કામ
        મઢત  નગારા ના બને  ચૂહા કેરો  ચામ

      

       એક  મૃગકે  કારને  ભરત ધરી  તીન દેહ
       તુલસી ઉનકી ક્યા ગતિ ઘરઘર કરત સ્નેહ
      

      આવત હી હરખે નહી   નૈનન  નહી  સ્નેહ
       તુલસી વહાં ન જાઈએ કંચન બરસત મેહ
      

     પાપપુણ્ય છુપછુપ કરો સોવત કરો કે જાગ
       તુલસી કબ લગ છુપ રહે ઘાસ ઘુસાઈ આગ
       

        તુલસી  વહાં ન જાઈએ જહાં ન કહે કે ‘આવ’
         ઘાસ બરાબર  જાનીએ  ક્યા રાજા ક્યા રાવ
       

        તુલસી ઉનકી કોન ગત બોલત બિના બિચાર
         કટત પરાઈ  આતમા કટ  જિહવા  તલવાર
      

        તુલસી યહિ તીન લોકમેં કો જાને તન પીડ
        હ્રદય  જાને  આપકા  કો  જાને   રઘુવીર
      

       કંચન  તજવો  સુલભ હૈ સુલભ ત્રિયાકો નેહ
       નિંદા સ્તુતિ  ત્યાગવો  તુલસી  દુર્લભ એહ

      

        તુલસી  નિજ કીર્તિ  ધરે  પરકી  કીર્તિ  ધોય
       તીનકે મુખ મસી લાગહી મીટે ન મરીએ ધોય 
     

      તુલસી જગમેં યું રહો  જ્યું જિહવા મુખમાંહિ
      ઘી ઘણા ભક્ષણ કરે તો ભી  ચીકની  નાહિ
    

       નીચ  નીચાઈ ના તજે  જો  પાવે  સતસંગ
        તુલસી ચંદન લપટકે વિષ નહિ તજે ભુજંગ
    

        તુલસી કહે કે રામ ધન નહિ ખરચે નહિ ખાય
          માખી   મધ   ભેગું   કરી   ઉડકે   જાય
   

                  વાહ   વાહ

     

          

           pravina

          તુલસી  તેરી  બાત  પઢી  લીખી  સોહાય
           જો તલભર આચરું મેરો જનમ સફલ હો જાય
    
                  

                 રામજીસે

          

          માંગુ કૃપા તુલસી તેરી બાત મોકો ભાય
          બસ હૈ એક પ્રાર્થના મોકી નિંદર ઉડાય