Feed on
Posts
Comments

Archive for February, 2008

વનરાજી

વનરાજી વચ્ચે
કૅડી કંગારે
ઝરણાનું મોહક
ખળખળ વહેવું
વૃક્ષોને ભેદી
સૂર્યના કિરણો
અલપઝલપ થાતા
રાહ બતાવે
મંદમંદ પવન
લટને સંવારે
શીળી છાયા
મનડું લોભાવે
કોયલનું કુંજન
ભમરાનું ગુંજન
ખીસકોલી છાની
પકડદાવ દેતી
ધુળની ડમરી
ગગને ચડતી
કંકર સંગે
રીસાઈ જાતી
કલા કુદરતની
અનોખી અનેરી
સૌંદર્ય વેરી
શુશોભિત થાતી

Read Full Post »

માન અપમાન એ કોઈની જાગીરદારી નથી
કુદરતના ન્યાય આગળ કોઇની ભાગીદારી નથી
વ્યક્તિઓના સમુહને સમાજ કહેવાય.
વ્યક્તિમા સમજ હોય તો સમાજ સમજુ હોય
જે શોષણ કરે છે તેની આંખે પાટા છે
જે શોષણ કરે છે તે અભિમાનમા ગળા ડૂબ છે.
જે શોષણ કરે છે તેણે સાચા ખોટાનું વિવેક ગુમાવેલ છે.
જે શોષણ કરે છે તેને સારા નરસાનું ભાન હોતુ નથી.
જે શોષણ કરે [...]

Read Full Post »

અભણ

      મમ્મીઃ  બેટા, મારા જમાનામાં હું પણ કોલેજમા ભણવા ગઈ હતી.
           એસ.એન.ડી.ટીમાં નહીં હં કે. ઝેવિયર્સમા. તને મને
                  અભણ કહેતા લાજ નથી આવતી.   
     દિકરીઃ  મા, હજુ ભલેને હુ, કોલેજના છેલ્લા વર્ષમા હોઉં. પણ
                 કમપ્યુટરમાં હું ભલભલાને પાણી પિવડાવું છું. મા, હવે
                 ‘અભણ’ ની વ્યાખ્યા બદલાઈ ગઈ છે.
  
     મમ્મીઃ તારા હિસાબે નવી વ્યાખ્યા શું છે?
     [...]

Read Full Post »

LOVE

 
 
 

 
 પ્રેમ પ્યાર્
    
        પ્રેમનું વર્ણન ક્યાંથી શરૂ કરું? જેને નથી  આકાર કે જે નથી  સાકાર. જેને નથી સુગંધ
     કે જેને નથી સ્વાદ. નિરાકાર અને રંગ વગરનો છતાંય અલૌકિક અને અદભૂત. જેનું
     વર્ણન અશક્ય નહી પણ નામુમકીન. પ્રેમની પવિત્રતાની શું વાત અંગે અંગ જેની
     અનુભૂતી થાય. જેના સ્પર્શની કલ્પના માત્રથી  સ્પંદન અનુભવાય છતાં અભડાય નહી.
        પ્યાર જ્ઞાન [...]

Read Full Post »

દુઃખ  પડે  ત્યારે  નિસરે  ગઝલ
મલમ  લગાવી ઘા  રૂઝવે ગઝલ
કરે તલવારના ઘા સહેતી ગઝલ
શિરછેદ કરી પાઘડી બાંધે ગઝલ
અતલ ઉંડાણમા શોધતા લાધી ગઝલ
ભલે  નાસમજ  સમજે  છીછરી   ગઝલ
કત્લેઆમ કરે  હરફ ન ભરે ગઝલ
ફના થવાની મઝા માણતી ગઝલ
અબુધની બુધ્ધિમાં ન ઉતરે ગઝલ
શાન આવે ત્યારે સળવળતી ગઝલ
   
મિલનની પળોમાં નાચી ઉઠતી ગઝલ
વિયોગની ક્ષણોમા આંસુ વહાવે ગઝલ
આશા  નિરાશાની  ડાળે ઝૂલે ગઝલ
કડડભૂસ  ટૂટી  [...]

Read Full Post »

« Newer Posts