Posted in ચિંતન લેખ on March 30, 2008 | 4 Comments »
વેદની ઉક્તિ પ્રમાણે બહાર ફાંફા મારતો માનવી જો પોતાની દ્રષ્ટિ
અંતરમા ઠેરવે તો શાંતિ અને આનંદ બંને પ્રાપ્ત કરી શકશે. આ મેળવવાના
ત્રણ રસ્તા છે. શ્રવણ, મનન અને નિદિધ્યાસન. સ્વાર્થવગર અભ્યાસ દ્વારા
કરેલું કોઇ પણ કાર્ય સફળતાને વરે છે. મારું અને મનેની ભાવના તેમાં
આડખીલી બને છે. સમગ્ર વિશ્વ ‘મારું’ ના અસાધ્ય રોગથી પિડાય [...]
Posted in ચિંતન લેખ on March 29, 2008 | 3 Comments »
મિત્રો, તમારો ખૂબ ખૂબ આભાર. આશા રાખું કે તમને નિરાશ ન કરું.
બને ત્યાં સુધી ‘હું ‘ શબ્દનો પ્રયોગ અનુકુળ નથી લાગતો. હંમેશ મને
નરસિંહ મહેતા યાદ આવે છે.
” હું કરું હું કરું એ જ અજ્ઞાનતા
શકટ નો ભાર જેમ શ્વાન તાણે.”.
યાદ હશે હોકાયંત્રની મદદથી નાવિક ભરદરિયામા સાચી દિશામાં નાવ
હંકારી [...]
Posted in ચિંતન લેખ on March 27, 2008 | 8 Comments »
વેદ આપણા જ્ઞાનમાં વૃધ્ધિ કરે છે. આપણે કોણ છીએ તેનૉ પ્રતીતિ કરાવે છે. તેના અભ્યાસથી અંતરમા શાંતિ અને આનંદ પ્રવર્તે છે. વેદાંતના પઠનથી જીવન જીવવાની કળા પ્રાપ્ત થાય છે. વેદનો અભ્યાસ સફળતા અને પ્રગતિને પંથે પ્રયાણ કરાવે છે. એ બંનેના સમન્વયથી આપણી ભૌતિક અને આધ્યાત્મિક ભૂખ સંતોષાય છે.
વેદાંતનો અભ્યાસ એટલે પધ્ધતિસર જીવન જીવવાનો સફળ [...]
Posted in ચિંતન લેખ, ટુંકી વાર્તા on March 25, 2008 | 5 Comments »
રોશનબાનુ ખૂબ નસિબદાર હતા કે તેમને ઝરીના જેવી સોજ્જી વહુ મળી હતી. અદી તેમનો એકનો એક દિકરો તેથી રોશનબાનુ અને ફારુખ દિકરા વહુની સાથે રહેતા. ઝરીના બને સમયની રસોઈ બનાવી ને તેમને જમાડતી પણ સવારના ચહાપાણી રોશનબાનુ અને ફારુખ પોતાની મનપસંદનો ખાતા. તેમને સરસ મઝાની ગાડી પણ હતી. બને જણા સાથે કસરત [...]
Posted in કાવ્યો, હાસ્ય રસ on March 23, 2008 | 7 Comments »
નાનપણમા હું અને મારો ભાઈ ખૂબ ઝઘડતા. અમને
બંનેને ઉંદર બિલાડી જેવો પ્રેમ એમ મારી મમ્મી કહેતી.
કિંતુ મારો ભાઈ મને જાડી કહે તે સામે મને ખૂબ વાંધો રહેતો. જોકે
મોટા થયા અને પરણ્યા પછી તે ખૂબ વહાલું લાગતું.
એકવાર મિજબાનીમા ગયા હતા. હું તેનાથી દૂર હતી. તેણે મને
કોઈ ન સાંભળે તેમ જાડી [...]
Posted in કાવ્યો on March 21, 2008 | 5 Comments »
હિમાછાદીત શિખરો શું જાણે હોળીના રંગ ગુલાલ
હોળી તો વ્રજવાસી ખેલે ખેલે નંદનો લાલ
હોળી આવી રે
નંદનો લાલ નટખટ ન જાણે બર્ફીલા રંગ ઢંગ
રંગબેરંગી રંગો ઉડાડે ખેલે વ્રજની નાર
હોળી આવી રે
સૂર્યોદય થાયને કિરણો પિગળાવે બરફના ઢંગ
અબીલ ગુલાલ ને ભરી પિચકારી ભિંજવે અંગ અંગ
હોળી આવી રે
મેઘધનુને મિલાવી ભાળો [...]
Posted in ચિંતન લેખ on March 19, 2008 | 7 Comments »
જે છે પણ નરી આંખે તે દૃશ્યમાન નથી
જેની ગેરહાજરી વરતાય ત્યારે આ પાર્થિવ દેહની કશી કિંમત નથી.
જેનું અસ્તિત્વ અચલ છે.
જે શાશ્વત છે.
જે શાંતિ પૂર્ણ છે.
જે પવિત્ર છે.
જે અભય છે.
જેને પવન ઉડાડી નથી શકતો.
જેને અગ્નિ બાળી નથી શકતો.
જેને પાણી પલાળી નથી શકતું.
જે આશ્ર્ચર્યથી ભરપૂર છે.
જેનો તાગ ભલભલા મુનિઓ નથી પામી શક્યા.
જેને કળવું અશક્ય છે.
Posted in કાવ્યો on March 17, 2008 | 4 Comments »
૪૨ વર્ષનો અર્ક આપની સમક્ષ રજૂ કર્યો
ત્યાં તો વિચાર સ્ફૂર્યો, ચાલ મન જીવનનું સરવૈયુ કાઢું.
સરવાળા સદવર્તનના
બાદબાકી ભૂલોની
ગુણાકાર પ્રેમનો
ભાગાકાર ઈર્ષ્યા વેરઝેરનો
આ જીંદગીની કિતાબનું સરવૈયુ કાઢજો
સરવાળાને બાદબાકી યોગ્ય સ્થળે માડજો
ગુણાકારને ભાગાકાર દ્વારા સુલઝાવજો
બાળપણની પ્રીતડીને યુવાનીનું ગાડપણ
પ્રૌઢાવસ્થામા તેનું લાવજો નિરાકરણ
આ જીંદગી—-
સરવાળા—-
ગુણાકાર———
કર્યા કર્મો પસ્તાવાને ઝરણે [...]
Posted in વિચાર ના વહેણ on March 12, 2008 | 9 Comments »
જે આદરના અધિકારી છે. માતા પિતા
જેને આદરની પરવા નથી. કૂતરા- બિલાડા
જે હરપળે વિંધાય છે. હ્રદય
જેને વિંધવું શક્ય નથી. શબ
જે આવે છે તે જવા માટે. યુવાની
જે આવે છે આહિસ્તા આહિસ્તા. ઘડપણ
જે શરીરનું આભૂષણ છે. મૌન
જે ઘણીવાર વ્યર્થ છે. વાણી
જેના પર સંયમ આવશ્યક [...]
Posted in વિચાર ના વહેણ on March 11, 2008 | 2 Comments »
We should remember A is First letter of ALPHABET
But
From One to Ninety Nine Numbers , A is Missing
A is insulted very badly but A is very humble.
It cried a lot.
A’s eyes were red.
still it was hAppy
very peAceful
was dAncing
And
thAnk GOD.
 | Harsukh Thanki on દિલમા સંઘર… |
 | jayeshupadhyaya on દિલમા સંઘર… |
 | pragnaju on દિલમા સંઘર… |
 | વિવેક ટ… on એક જીવન સ… |
| pragnaju on એક જીવન સ… |
