Posted by: pravina on: January 12, 2012
તારી હસ્તી તારી પાછળ વિસરાઈ ગઈ
નિશાનીઓ તારી હસ્તીની વાત કહી ગઈ
પ્રેમની મિઠાશ ગમની નદીમાં તણાઈ ગઈ
વિરહની વેદના નજર સામક્ષ ફેલાઈ ગઈ
દર્દમાં સઘળે ભલેને અગન છાઈ ગઈ
આંસુમાં ભિંજાઈ ટાઢક દિલે વ્યાપી ગઈ
જન્મ અને મૃત્યુની ગાથા સમજાઈ ગઈ
‘પમી’ હવે જીવવાની આદત પડી ગઈ
January 13, 2012 at 1:59 pm
Pamine maru Ashvasan !