જો જો કિન્ના બાંધતા ફાટી ન જાય

ઢીલ છોડો તો સરરર ર ઉંચે જાય

વાયરાની સંગે તે મોજે લહેરાય

પવન પડે તો જમીનદોસ્ત થાય

નાના મોટા સહુ સંગે હરખાય

કાઈપો છેની  રાડો પાડતા જાય

બાંબુ લઈને લપટાવતા જાય

હાથ આવેતો ગાંડા ઘેલા થાય

જિંદગી પતંગની જેમ જીવાય

સઘળાં દુખ દર્દ શમી જાય

અવસર જીવનમાં આવે જાય

યોગ્ય ટાણે પતંગ કપાય

દોર કોની ફિરકી કોના હાથમાં

કટી પતંગ  ક્યાં કોના સંગમાં