Posted in ચિંતન લેખ, ટુંકી વાર્તા on March 25, 2008 | 5 Comments »
રોશનબાનુ ખૂબ નસિબદાર હતા કે તેમને ઝરીના જેવી સોજ્જી વહુ મળી હતી. અદી તેમનો એકનો એક દિકરો તેથી રોશનબાનુ અને ફારુખ દિકરા વહુની સાથે રહેતા. ઝરીના બને સમયની રસોઈ બનાવી ને તેમને જમાડતી પણ સવારના ચહાપાણી રોશનબાનુ અને ફારુખ પોતાની મનપસંદનો ખાતા. તેમને સરસ મઝાની ગાડી પણ હતી. બને જણા સાથે કસરત [...]
Posted in ટુંકી વાર્તા on January 15, 2008 | 5 Comments »
કાતિલ ઠંડી હતી. ભર શિયાળો હોય તો બીજું શું હોય એ પણ
એક પ્રશ્ન . મારે ખાસ કામ માટે ૯ વાગે વકીલની ઓફિસમાં જવાનું
હતું. ખબર નહી ઉમર થઈ તેથી કે પછી આદત હંમેશા મને સમય
સર નિકળવું હોય જેથી કોઈને પણ મારી રાહ ન જોવી પડે.
કામ જરા ગુંચવાડા ભર્યું હતું. બને ત્યાં [...]
Posted in ટુંકી વાર્તા on December 24, 2007 | 2 Comments »
આંખે દેખ્યું હોય , સાચું હોય અને અનુભવ્યુ હોય તોયે મન ન માને તો શું
કરવું. કાંઈ નહી તો મિત્રો ને જણાવવું. ૨૦૦૭ વિદાય લેવાની તૈયરીમાં છે.
૨૦૦૮ નો ઘોડો બારણે ઉભો થનગની રહ્યો છે.
લગ્ન ઘરઘરની સળગતી સમસ્યા છે. નસિબદાર મબાપના બાળકો
પરણી ગયા છે. પછી ભલે ને તે પ્રેમ લગ્ન હોય [...]
Posted in ટુંકી વાર્તા on November 22, 2007 | 1 Comment »
રોજ સવારે ૯ વાગે ૯૦ વર્ષના કાકા દુધ, ફૂલ અને ડોનટ લેવા અવતા.
છેલ્લા ૧૦ વર્ષથી આ કાર્યક્રમ રોજનો થઈ ગયો હતો. પુનિતા આધેડ ઉંમરે
પહોંચી ગઈ હતી. પ્રણવનો સાથ ગુમાવેલી પુનિતા મનોમન પ્રભુનો ખૂબ
ઉપકાર માનતી, બંને બાળકો ઠેકાણે પડી ગયા હતા. પુત્ર પાવન એમ.બી.એ.
ભણ્યો હતો અને પુત્રી પૂજા ફાર્મસીસ્ટ હતી. તેના [...]
Posted in ટુંકી વાર્તા on November 20, 2007 | 1 Comment »
આજે સવિતા ખૂબ ખુશમાં હતી. કેમ ન હોય? એકના એક પુત્ર શોભિતના
લગ્ન ઢુંકડા આવી રહ્યા હતા. શુશિલ શૈલાના ઘરમાં કુમકુમ ભર્યા પગલાં ઘરમાં
પડવાના હતા. બિસમિલ્લાખાનની શરણાઈના સૂર રેડિયા ઉપરથી રેલાઈ રહી
આખા ઘરમાં ફેલાઈ રહ્યા હતા. ઘરમાં બધે આનંદ મંગલ છાઈ રહ્યો હતો.
સવિતાને એટલા બધા કામ હતા કે વાત જ ન પુછો. બે માઈલ લાંબી
ચીજ [...]
Posted in ટુંકી વાર્તા on October 26, 2007 | 6 Comments »
અમારા ક્લાસમાં આશા અને મનોજ ભણતા હતા. આ વાત વર્ષો જૂની છે.
જ્યારે આશા પારેખ અને મનોજ હિંદી ચિત્રજગતમાં છવાયેલા હતા. આખો
વર્ગ રાહ જોઈ રહ્યો હતો ક્યારે તે બંને જણા હિંદી ચિત્રપટમાં સાથે આવે અને
આખા વર્ગ ને તેમની ઠેકડી ઉડાડી,નિર્દોષ મસ્તી માણે. આજે ૨૧મી સદીમાં
નિર્દોષ શબ્દ વાપરવો ઉચીત છે. આ એ [...]
Posted in ટુંકી વાર્તા on October 12, 2007 | 6 Comments »
આ એ દિવસોની વાત છે જ્યારે ૨૪ કલાકનો દિવસ મને નાનો લાગતો.
ચાર વાગ્યામાં સવાર પડતી. મારા પતિદેવ પૂરા ગુજ્જુ, ખૂબ પ્રેમાળ.
કદાચ અતિશયોક્તિ લાગશે, મારા પરમ મિત્ર પણ સથોસાથ. એક વસ્તુ
સત્ય સ્વરૂપે દિલ સમક્ષ રહેતી, જો પતિની સુખ મેળવવા ભાગ્યશાળી
હોઈએ તો દુનિયાના સર્વ સુખો ગૌણ છે.પ્રભુનો લાખ લાખ ઉપકાર એ
સૌભાગ્ય મેં મનમૂકીને માણ્યું છે. પૂરા [...]
Posted in ટુંકી વાર્તા on September 25, 2007 | 2 Comments »
પારો આજે ખૂબ ખુશ હતી. આમ પણ પારોનો સ્વભાવ ખૂબ સુંદર. જો તમે તેનું
મોઢું વિલાયેલું જુઓ તો થશે આજે સૂરજ કઈ દિશામાંથી ઉગ્યો છે? કારણ પણ ખુશ
થવા જેવું જ હતું. એની લાડકી દિકરીને પહેલે ખોળે દિકરો અવતર્યો હતો.. પેંડા
બનાવવામાં મશગુલ પારો ગુનગુનાતી હતી. ‘ તમે મારા દેવના દીધેલ છો, આવ્યા
ત્યારે અમર [...]
Posted in ટુંકી વાર્તા on September 17, 2007 | 1 Comment »
આજમાં હજુ શ્વાસ લઊં અને ઉચ્છવાસ કાઢું ત્યાં તો આવતીકાલ આવી જાય છે.
આજે જો નિરાંત હોય તો હું તમને એવા સ્થળે લઈ જઈશ જ્યાં તમે અને હું નિરાંતે
ગુફ્તગુ કરીશું. ત્યાં ડર જેવી વસ્તુ નહીં હોય. આતંકવાદી શબ્દ જાણે કયા વિશ્વમા
વિહરતો હશે તેની જાણ નહી હોય. જ્યાં ટેલિફોન પણ દુર્લભ હોય [...]
Posted in ટુંકી વાર્તા on August 30, 2007 | 2 Comments »
આજે તો જીવનની સંધ્યા ઢળી ચૂકી છે. છતાંય આસમાનનાં
સુહાના રંગો માણવા ગમે છે. ડૂબતો સૂરજ પોકારીને કહી રહ્યો છે.
હું કાલે જરૂર પાછો વળીશ. મારી આભા નાવી ઉમંગો લઈને આવશે.
આજે ભારતથી સ્નેહીઓ આવવાના હતા. જુવાનીના કાળે આવતા
ત્યારે ધમાલ મચી જતી. હવે આનંદ જરૂર થાય છે પણ કામકાજમાં
ધીરી પડી ગયેલી નીના મહેમાનોની [...]
 | Harsukh Thanki on દિલમા સંઘર… |
 | jayeshupadhyaya on દિલમા સંઘર… |
 | pragnaju on દિલમા સંઘર… |
 | વિવેક ટ… on એક જીવન સ… |
| pragnaju on એક જીવન સ… |
