આંધળી દોટ

17 02 2018

અરે નિરવ, તને ક્યારેય ખાવાનો સમય મળે છે ખરો’ ?

મમ્મી , તું જુએ છે ને કે પપ્પાના હીરા અને ઝવેરાતના ધંધામાં હું ગળાડૂબ છું ‘

બેટા, તું કેમ ભૂલે છે કે પૈસા પાછળની આંધળી દોડ તને ક્યાંયનો નહી રહેવા દે’.

હા, મમ્મી, તું માનશે, મેં હિરલને પાંચ દિવસર્થી જોઈ નથી. સવારે શાળાએ જાય, રાતના હું આવું ત્યારે સૂઈ ગઈ હોય’.

બેટા આવા પૈસાને અને ધંધાને શું કરીશ’?

તને ખબર છે ત્રણ દિવસથી ઝરણા ઉઠી શકતી નથી, એ તો તું આવે ત્યારે માત્ર હસતું મોઢું રાખે છે’.

મમ્મી, શું થયું છે એને’?

તું કેમ તેને નથી પૂછતો’?

મમ્મી આ રવીવારે આખો દિવસ હું ઝરણા અને હિરલ સાથે ગાળીશ’.

આમ ફોન ઉપર વાત કરીને નિરવ પાછો કાગળિયાઓમાં ડૂબી ગયો. ઝરણા જ્યારે નિરવના મમ્મી સાથે ‘ફેસ ટાઈમ’ કરતી ત્યારે બધું જણાવતી. નિરવ પાસે તો સમય જ ક્યાં હતો? ઝરણા પૂછે ત્યારે ઉડાઉ જવાબ આપે. ધંધામાં ક્યાં શું કરે છે તેની રતિભર ખબર ઝરણાને ન હોય. ઘણીવાર એવું લાગે , આ કેવો પતિ અને પત્નીનો રિશ્તો ? પણ શું કરે અમુક પતિઓ માનતા હોય છે, ‘પત્નીને આમાં શું ગતાગમ પડે’?

એમ સમજી ધંધામાં કાળા ધોળા કરે તે પણ પત્નીને ખબર ન હોય. જ્યારે પત્નીને બધું ખબર પડે ત્યારે ખૂબ મોડું થઈ ગયું હોય ! બિચારી એવી ફસાય કે કોઈ નિર્ણય લેવા શક્તિમાન ન રહે. નિરવભાઈ પણ આવું જ કાંઇક કરતા હતા. સમાજમાં મોટાભા થઈને ફરે. હીરાના બજારમાં તો તેના નમના સિક્કા ચાલે. મુખ પર ‘પ્લાસ્ટિક હાસ્ય’ હમેશા જડેલું રહેતું. અંદરખાનેથી પોલંપોલ હતી. પાઘડી પહેરાવવામાં અને ફેરવવામાં એક્કો, એટલે નિરવ પંડ્યા!

એન્ટવર્પની બેંકમાંથી ભારતને અને ભારતની બેંકમાંથી એન્ટવર્પના ખાતાઓમાં પૈસાની જબરદસ્ત ગોલમાલ કરી હતી. હવે જ્યારે બેંકોમાંથી ઓવરડ્રાફ્ટ બંધ થયો અને પૈસા ટ્રાન્સફરમાં ગોટાળા થવા માંડ્યા ત્યારે નિરવને લાગ્યં પરિસ્થિતિ વણસતી જાય  છે.

રવીવાર આવવાને હજુ બે દિવસની વાર હતી. ઝરણાને મનાવી હતી. આ વખતે રવીવારને દિવસે ધંધાનું કોઈ પણ કામ નહિ કરું. તારી અને હિરલ સાથે ગુજારીશ. તું કોઈને પણ મળવાનું રાખીશ નહી.

ઝરણા કાગડોળે રવીવારની રાહ જોઈ રહી. શુક્રવારે સવારે નિરવ ઓફિસ જવા નિકળ્યો. હજુ તેણે ઘરબહાર પગ મૂક્યો નથી ત્યાં, ‘ઈનકમ ટેક્સ’ના ખાતામાંથી ચાર જણા આવ્યા.   સારું થયું હિરલ પપ્પાની પહેલા સ્કૂલમાં જવા નિકળી ગઈ હતી.

ઝરણાને જરા આંચકો લાગ્યો. તેને થયું આ લોકો ખરેખર મારે ત્યાં દરોડો પાડવા આવ્યા છે. ખૂબ શાંતિથી અને વિનય પૂર્વક વાત કરી રહી. પોતાની અશક્તિ આવનાર આંગતુકોથી છૂપાવવાનો વ્યર્થ પ્રયત્ન કરતી રહી. ગભરાયા વગર, હતી એટલી બધી હિમત ભેગી કરીને બોલી,

‘આપ લોકો સાચા સરનામે આવ્યા છો ?’

‘શું આ નિરવ પંડાયાનું ઘર હોય તો સરનામું સાચું છે’.

‘હા, આ નિરવ પંડ્યાનું ઘર છે’.

સર્ચ વૉરન્ટ બતાવશો’ ?

આવનાર વ્યક્તિઓએ સરકારી કાગળિયા પેશ કર્યા.

હવે ઝરણા પાસે બીજો કોઈ ઈલાજ ન હતો.

ઝરણાને કોઈને પણ ફોન કરવાની મનાઈ ફરમાવવામાં આવી. એન્ટવર્પમાં ભારતિય વસ્તીની વચ્ચે રહેતા હતા એટલે સારું હતું. બાજુમાં રહેતા અનુબહેનને કાંઈ શંકા ગઈ. તેમણે નિરવને ફોન કરી સમાચાર આપ્યા. નિરવ હવે ગભરાયો . ઘરમાં એકલી ઝરણા હતી તેની પણ ચિંતા કર્યા વગર સીધો એરપોર્ટથી દુબઈના પ્લેનમાં બેસી ગયો. ઝરણાતો ભોળાભાવે   આવેલા આંગતુકો સાથે વાત કરતી હતી.

પોતાની તબિયત નાદુરસ્ત છે એ પણ વાતવાતમાં જણાવી દીધું. ઝરણા પાસેથી કોઈ એવી બાતમી ન મળી કે જેનાથી પેલા દરોડો પાડનારને માહિતિ મળે. બપોરે હિરલને આવવાનો સમય થયો ત્યાં સુધી આખું ઘર ફેંદી નાખ્યું.

નિરવે બધી બાતમી પોતાના આઈ પેડમાં રાખી હતી. જેની ઝરણાને ખબર પણ ન હોય. અરે પોતાના પિતા અભિષેકને પણ બધું કહેતો નહી. એન્ટવર્પની ઓફિસનું કામકાજ ખૂબ ખાનગી રીતે પોતે એકલો ચલાવતો. જેમાં ઘણા ગોટાળા કર્યા હતા. તેને નાની ઉમરમાં ખ્યાતિ અને ધન દોલત પ્રાપ્ત કરવા હતા. ‘યેન કેન પ્રકારેણ’.

જેને કારણે હિરલ અને ઝ્ઝરણાની પણ અવગણના કરી હતી. ઝરણાની તબિયત નરમ હોવાનું વ્યાજબી કારણ હતું. હિરલને ભાઈ કે બહેન મળવાના હતા. સમય જોઈને ઝરણાએ રવીવારે કહેવાનું નક્કી કર્યું હતું.

પેલા લોકો તો અઠે દ્વારકા કરીને બેઠા હતા. રાતના નિરવ આવે તો તેને સિધો જેલમાં લૈ જવાની વેતરણમાં હતા. નિરવ શહેરમાં હોય તો ઘરે આવે ને. ઝરણા પણ તેની કાગડોળે રાહ જોઈ રહી હતી. તે કામમાં મશગુલ હોય તો આખા દિવસમાં  ફોન પણ ન કરે. સાંજના સાત વાગ્યા. હિરલ પણ પપ્પાની રાહ જોતી હતી.  ન નિરવ આવ્યો ન તેની કોઈ ખબર.

ત્યાં પાછો મમ્મીનો ફોન ભારતથી આવ્યો. ઈનકમ્ટેક્સ્વાળાઓએ ઝરણાને વાત કરવાની પરવાનગી આપી.

‘સામાન્ય વાત કરજે ‘.

અંહી વિષે કાંઈજ બોલવાનું નથી. ઝરણાએ તબિયત સારી નથી એવી સામાન્ય ફરિયાદ કરી . પોતાને સખત ઉંઘ આવે છે તેની વાત કરી.

‘સારું બેટા આરામ કર’. કહી મમ્મીએ ફોન મૂકી દીધો. ખૂબ સહજતાથી વાત કરી હતી.

નિરવ ઉંચો નીચો થતો હતો. દુબઈના એરપોર્ટ ઉપર છુપાઈ રહ્યો હતો. રાતના ઘરે ન આવ્યો તેથી ઝરણાને નવાઈ લાગી. રેઈડ પાડવાવાળા પણ મળ્યા એટલા કાગળ લઈને વિદાય થયા. ઝરણા અને હિરલે એકબીજાને વળગી આખી રાત કાઢી.

ઝરણાએ નિરવને ફોન કરવાનૉ પ્રયત્ન કરો પણ તે જવાબ આપતો નહી. મુંબઈ પપ્પાને ફોન કરી બધી વાત કરી. પપ્પાએ ટુંકમાં જણાવ્યું બેટા , ‘નિરવ પૈસા અને પ્રસિધ્ધિની આંધળી દોડમાં ખૂબ આગળ નિકળી ગયો છે. તેને ભાન પણ ન રહ્યું કે , આ દોડમાં તે જીતવાને બદલે હારવાનો છે’.

ઝરણા થોડું ઘણું સમજી. હવે શું ? વિચાર કરતી પણ જવાબ મેળવી ન શકી. નિરવની રાહ જોતી ‘નીલ’ની મા બની. બાળકો સાથે ભારત આવી ગઈ. નિરવ દિશા વગરનો ગાંડાની જેમ દોડી રહ્યો છે. તેને બીક છે પકડાશે તો જેલની હવા ખાવી પડશે.

નિરવ પંડ્યા ,”તમે શું મેળવવા આમ દોટ મૂકી હતી” ?

“તમને ખબર છે, તમે શું ખોયું “?

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements




વેલનટાઈન દિવસ, ૨૦૧૮ ફેબ્રુઆરી ૧૪.

15 02 2018

આજનો દિવસ

પ્રેમથી ઉભરાતો દિવસ

દિલની લાગણી વ્યક્ત કરવાનો દિવસ

ખુશીઓનો ખજાનો લુંટવવાનો દિવસ

હાસ્ય અને મોજમાં ડુબવાનો દિવસ

*******

ત્યાં કાળૉ કેર વરતાયો

ફ્લોરિડામાં ૧૮ વર્ષના છોકરાએ

——————————————

૧૫, હાઈસ્કૂલના વિદ્યાર્થિઓને માર્યા

૧૪, હોસ્પિટલમાં ઘાયલ છે.

અગણિત બાળકો ભયભિત બન્યા છે.

શામાટે ?

**************************

ગોળીઑ છોડી

સમાજે  તરછોડ્યો

નિર્દોષ માર્યા

 

 





છૂટા-છેડા

13 02 2018

આજે સવારથી અંટા મારી રહેલી સલોની કોઈ પણ પ્રશ્નનો ઉત્તર મેળવી શકતી ન હતી. તેને છૂટવું હતું કોનાથી ? બે છેડા મળતા ન હતા, ક્યાંથી શરૂ કરવું ? તેથી છૂટા પડવું હતું !

જે સાગરને મળવા હમેશા નદીની માફક દોડતી , એ સલોની આજે વિરૂદ્ધ દિશામાં દોડવાનો ઠાલો પ્રયત્ન કરી રહી હતી. દોડવું તો બાજુએ રહ્યું પગલું પણ ભરી શકતી નહી. દસ વર્ષમાં એવું તો શું બની ગયું કે ‘નદી સાગર’ને બદલે રણ તરફ જવા માગતી હતી ?

આજે  સાંજે સાગર ઘરમાં આવે ત્યારે ‘હું ઘરમાં નહી હોંઉ’ !

એવું તો સાગર તને શું દુઃખ આપે છે ?

અરે એતો એના કામમાં મશગુલ મારી જરાય કિમત કરતો નથી ?

‘કેમ તને તારી કિમત ખબર નથી ?’

‘તેને મન હું તો માત્ર ઘર સંભાળવાવાળી છું.’

અરે, જા રે ગાંડી, ઘરમાં આવતાની સાથે તને વળગે છે, આખા દિવસના સમાચાર પૂછે છે.

‘એથી શું, મને શું જોઈએ છે તેની તેને ક્યાં પડી છે’?

‘અરે. તને પણ ખબર છે કે તને શું જોઈએ છે?’

બસ સવાર પડી નથી ને ,’સલોની મારી ટાઈ ક્યાં છે ? અરે મારા પાકિટમાંથી કોણે પૈસા કાઢ્યા?  આજે મારી ચામાં આદુ નથી નાખ્યું ?’

સલોની તું આ બધું ધ્યાન ન રાખે તો કોણ કામવાળી રાખશે?

મેં કોઈ દિવસ પૂછ્યું છે મારા ચશ્મા ક્યાં છે ?’

તારે પૂછવાનિ જરૂર જ નથી હોતી, સાગરને તારા ચશ્મા જ્યાં પણ દેખાય ત્યાંથી સીધા તારા વાંચવાના પુસ્તકની બાજુમાં મૂકી દે છે.

હ**  મ.

લગ્નના દસ વર્ષ પછી હમેશા સાગરનો વાંક જ દેખાતો હતો. તેની પોતાની આંખે સ્વાર્થના ચશ્મા પહેર્યા હતા. ભણેલી હતી અને તે પણ ‘માનસ શાસ્ત્ર’ સાથે. ઘણી  વખત ભણતર માત્ર પોથીમાંના રીંગણા જેવું હોય છે. જે ભણ્યા હોય તેનો ઉપયોગ બીજા પર કરવાનો. આચરણમાં મોટું મસ ‘મીંડુ”.  જો સાગર કાંઇ પણ સમજાવાનો પ્રયત્ન કરે કે મોઢું ખોલે તો બિચારાનું આવી બન્યું.

સાગર હમેશા ઉલઝનમાં રહેતો.

‘શું કરું તો સલોનીને મારા પર પ્રેમ આવે’?

રિઝવવા માટે ગુલદસ્તો લાવે તો, “શું પૈસા ઝાડ પર ઉગે છે. ખોટા બગાડવાના. ફુલ તો બે દિવસમાં કરમાઈ જશે’.

સાગરને એમ હતું કે આવા સુંદર ફુલના બદલામાં મને આલિંગન આપશે યા ચુંબન ? બિચારાનો વિચારનો મહેલ કડ ડ ડ ભૂસ કરતો જમીન દોસ્ત થઈ જતો. તેની સમજમાં ન આવતું કે “હું શું કરું તો સલોની રાજી થાય.

જો કે સલોનીના વર્તન પાછળ તેનું માનસિક કારણ અગત્યનો ભાગ ભજવતું હતું. દસ વર્ષના લગ્ન જૉવનના ગાળા દરમ્યાન તે માતા બની શકી ન હતી. માતૃત્વની તીવ્ર ઈચ્છા પર સંયમ જાળવવો તેને માટે ખૂબ કઠીન હતો.  સાગર અને સલોનીએ કાંઈ કેટલાય ડોક્ટરોના અને હોસ્પિટલોના ધક્કા ખાધા. બન્ને એ પોતાની સંપૂર્ણ ચિકિત્સા કરાવી. એવું કોઈ કારણ ડોક્ટરોને ્તપાસ દરમ્યાન ન સાંપડ્યું કે શામાટે સલોની માતા બની શકતી નથી. જેને કારણે સલોનીની માનસિક હાલત દિવસે દિવસે બગડતી જતી હતી.

સાગર પણ કંટાળ્યો હતો. જુવાનિયા એવા જીદ્દીકે મતા તેમજ પિતાને કશું જણાવે નહી. હવે તેમને વિશ્વાસ હોય તો માત્ર ડોક્ટર ઉપર ! તેમના મિત્ર મંડળમાં જેને જેને બાળઓ હતા તે સહુ ડોક્ટરની સલાહ લે. યા તો પુસ્તકો બજારમાં ભરપૂર મળે છે. પુસ્તકો વાંચીને નવજાત શીશુ પર અખતરા કરે.

સલોનીએ મન મક્કમ કર્યું હતું. આવી માનસિક હાલતમાં હવે એ એક પળ પણ સાગર સાથે નહી રહી શકે. સાગર જેવો ઓફિસે જવા નિકળ્યો કે તરત તે સૂવાના ઓરડામાં ગઈ. ખાટલા નીચેથી બેગ કાઢીને સામાન ભરવા માંડી. ત્યાં અચાનક યાદ આવ્યું, સાંજે સાગર ઘરે આવશે ત્યારે એને ભૂખ લાગી હશે. બેગ ભરવાનું પડતું મૂકી રસોડામાં સાગરની મનગમતી વાનગી બનાવવા લાગી. જાણે સાગરને અંતિમ વાર ભોજન પિરસવાનું હોય એમ દિલ દઈને રસોઈ કરી રહી.

રસોડાનું કામ પતાવી નહાવા ગઈ. પાછી બેગ ભરવામાં તલ્લિન થઈ ગઈ. ઘર બધું વ્યવસ્થિત કર્યું . ડાઈનિંગ ટેબલ પર જમવાની થાળી, વાટકી, ચમચી, પાણીનો જગ બધું ગોઠવ્યું. હજુ સાગરને ઘરે આવવાની બે કલાકની વાર હતી. વિચાર આવ્યો એટલે છેલ્લે વિદાયનો કાગળ લખવા બેઠી.

સાગર, સંબોધનમાં પ્રિયનો પણ છેદ ઉડાવી દીધો. પોતાની માનસિક સ્થિતિનું વર્ણન કર્યું. ગાંડી થઈ જવા કરતાં અલગ થઈ જવાનું ઉચિત સમજી આ પગલું ભરી રહી છું.  શોધવાનો પ્રયત્ન કરતો નહી. “હું હાથ નહી આવું”. બસ છેલ્લી પળે બેગ લઈને બારણું ખોલ્યું તો ત્યાં સામે સાગર. હાથમાં ડોક્ટરનો રિપોર્ટ લઈને હસી રહ્યો હતો.

“પ્રિય, આખરે હું બાપ બનવાનો ” !

 

 





કોને પ્રતાપે ?

10 02 2018

દર વર્ષે ભારત જવાનો મોકો સાંપડે છે. આમ પણ “જનની જન્મભૂમિ  સ્વર્ગાદપિ ગરિયસી”.  રાતના સમયે બહુ બહાર નિકળવું હવે ગમતું નથી. ક્યારેક સંજોગવશાત જવું પણ પડે. ંઘણિ સાંકડી ગલી હતી. રાતના સમયે લાઈટ ઉડી ગઈ.  અંધારું વિકરાયેલું હતું. ખેર હાથમાં ટોર્ચ રાખવાની આદત પાડી હતી.

અચાનક કૂતરાના ભસવાનો અવાજ સંભળાયો. કૂતરો નજીકમાં છે એમ લાગ્યું એટલે ટોર્ચ ચાલુ કરી. પ્રકાશમાં જોયું તો સામે સાપ !

હવે આ પરિસ્થિતિમાં કોનો આભાર માનવો ?

કૂતરાનો ?

કે

ટોર્ચનો ?

૧. અંધારું

૨. કૂતરાનું ભસવુ

૩. હાથમાં ટોર્ચ ?

 





સ્ત્રીનું અવનવું રૂપ

9 02 2018

 

અશક્ય !

શું?

પોતાની યા પારકી કોઈ પણ સ્ત્રીને સમજું છું એ દાવો સદંતર ખોટો છે. એક સ્ત્રી થઈને આ લેખ લખું છું. સ્ત્રીને કદી સમજી નહી શકો. ખરું પૂછો તો તેને સમજવાનો નિષ્ફળ પ્રયાસ કરશો પણ નહી.  જો એ વાત સ્વીકાર્ય હો તો આ લેખ તમને ગમશે એમાં શંકા નથી. દરેક સ્ત્રી પોતાની અંદર ઝાંકીને કહે ,’ હું જરા પણ અતિશયોક્તિ કરતી નથી.  યાદ રહે અંદર ઝાંકવા આયનાની જરૂર નહી પડે. આંખ મીંચીને અંદર ઉતરી શકાય છે.’

સ્ત્રીને ત્યાગની મૂર્તી ગણવામાં આવે છે. હા માતાના રૂપમાં જ્યારે નાનું બાળ  માતા પર અવલંબિત હોય છે. ત્યારે પણ સ્ત્રી માત્ર બાળક સિવાય દરેક માટે અલગ છે. જે સ્વભાવિક છે.   થોડા અપવાદ બાદ કરતાં સ્ત્રી જેવું સ્વાર્થી પ્રાણી આ દુનિયામાં બીજું કોઈ નથી. હા,  પોતાના બાળકો, પોતાના માતા અને પિતા અને પ્રાણ પ્યારો પતિ કાજે. બીજાના નહી. પોતાના માટે એ કોઈ પણ યોગ્ય યા અયોગ્ય આચરણ હિચકિચાટ વગર કરશે. આ સ્વાર્થ નહી તો બીજું શું છે?

સ્ત્રીને માતાના રૂપમાં માત્ર પોતાની માતા ગમે છે. કારણ તેણે નવ મહિના પોતાને પેટમાં સાચવી હતી. એ જ સ્ત્રી પોતાના પતિની માતા માટે કેટલું બેહુદું વર્તન દાખવી શકે છે એ માટે લખવું આવશ્યક નથી !  જે પતિ સ્ત્રીને પ્રાણથી પણ અધિક વહાલો છે. આ સ્ત્રીની કરૂણતા નહી તો બીજું શું ? જે દિવસે સ્ત્રી આ અભિગમ બદલશે ત્યારે આ ધરતી પર સોનાનો સૂરજ ઉગશે. જે અસંભવ છે !

એક સ્ત્રી કેટ કેટલાં પાત્ર ભજવી શકે છે. છતાં તેના મુખ પર આનંદ અને સંતોષની ઝલક જણાશે. આ ઉપરાંત ૨૧મી સદીમાં મોટા ભાગની સ્ત્રી આજીવિકા પણ રળતી હોય છે. પુરૂષ કરતાં અમુક ક્ષેત્રમાં તે ખૂબ આગળ નિકળી ગઈ છે. એવું કોઈ કાર્ય નથી જે પુરૂષ કરી શકે અને સ્ત્રી નહી. અરે જે સ્ત્રી કરી શકે તે પુરૂષ કોઈ કાળે નહી કર શકે.  એક જીવમાંથી બીજા જીવનું આ જગે આગમન. સ્ત્રી તારી સમક્ષ મસ્તક ઝુકી જાય છે. પુરૂષ કોઈ કાળે આ કર્તવ્ય કરી શકવા માટે અસમર્થ છે.

મા, પત્ની, દીકરી , બહેન, ભોજાઈ, દેરાણી, જેઠાણી, સાસુમા, નણદી, કાકી, માસી, મામી, ફોઈ, દાદી અને નાની આ સર્વે રૂપ એક સ્ત્રીના હોઈ શકે. માત્ર સ્થળ અને સંજોગ જુદા હોય. હવે વિચાર કરો તખ્તા પર અભિનેત્રી કેટલા રૂપ બદલી શકે પણ અંદરથી તે એક જ વ્યક્તિત્વ ધરાવે છે. તે પ્રમાણે સ્ત્રીનું પાત્ર ભલે ભિન્ન હોય પણ અંદરથી તેનો આત્મા અને બહારથી તેનો દેખાવ બદલાતો નથી . તો પછી શામાટે વર્તનમાં આભ અને જમીનનો ફરક? શામાટે  પક્ષપાત ? સ્ત્રીનું રૂપ મિત્ર તરીકે અતિ ઉત્તમ છે. તેમાં શંકાને સ્થાન નથી. જેમાં સ્વાર્થ કરતાં મિત્ર પ્રેમ મહત્વનો ભાગ ભજવે છે.

જો કોઈ પુત્ર નપાવટ નિકળે તો તેની કિમત ક્યારે પણ ઘટી છે ?  કારણ તે દીકરો છે ! શામાટે સ્ત્રીને થાપણ યા બોજ માનવામાં આવે છે. દીકરો હોય યા દીકરી માતા તેમને “ગર્ભ”માં સરખો સમય ધારણ કરે છે. તેને તો ખબર પણ નથી આવનાર પારેવડું કોણ હશે ? આ બધી માનવીના અળવિતરા મનની ઉપજ છે.

ચાલો હવે મુખ્ય મુદ્દા પર આવું. સ્ત્રીનું ‘સ્ત્રીયાણ’ પુરું કર્યું. હવે ભાગવત ચાલુ કરું. પેલી કિશોરી રોજ સવાર પડે ને બની ઠનીને નિકળે. કોઈને ગંધ પણ ન આવી કે એ ક્યાં જાય છે. શું કરે છે ? એકલી રહેતી હતી. તેને ઘરે ક્યારેય ચકલું પણ ફરકતું નહી. સ્ત્રીનું અનોખું રૂપ છે. ધારી લેવાની છૂટ નથી. તમને કે મને ખબર નથી તે ક્યાં જાય છે, શું કરે છે. કોઈના માટે બેહુદો ખ્યાલ એ સારી આદત ન કહેવાય. કિશોરીને સજવા ધજવા નો ખૂબ શોખ હતો. તે દરરોજ તૈયાર થઈ માતાને મળવા હોસ્પિટલમાં જતી. પિતા હતા નહી. માતાની બિમારી લાંબી ચાલી. પોતે એકની એક હતી. સારું હતું કે વિમો ઉતરાવેલો હતો. તેથી લાંબી માંદગીમાં રાહત હતી. કામ પર જવું, માતાની દેખરેખ રાખવી. ક્યાંથી સમય લાવે ? જેને કારણે પરણવાનું પણ મોકુફ રાખ્યું હતું .

આપણે જનમ્યા ત્યારથી શ્વાસ લઈએ છીએ. સહુને અંદાઝ છે ,જો એ શ્વાસ બંધ થઈ જાય તો તેનું પરિણામ શું આવે. સ્ત્રી જો સહજ ભાવે વર્તન આચરે, સ્વાર્થને વેગળો કરે તો એ સ્ત્રી, “નારાયણી” બને તેમાં બે મત નથી. સ્ત્રીને નારાયણી બનવું છે કે પિશાચણી એ પણ સ્ત્રી પોતે પોતાની મરજીથી કરી શકે છે. સ્ત્રીનું વર્તન પ્રત્ય્ક્ષ અને પરોક્ષ રીતે પણ અલગ હોય છે. બે માણસની વચ્ચે તમને માન આપનારી તેની ગેરહાજરીમાં તમારું અપમાન કરે તો નવાઈ ન પામશો. હાથીના દાંત જેવું આચરણ શક્ય છે ! આવી સ્ત્રીઓ સમક્ષ “મૌનં પરં ભૂષણં” એ યોગ્ય આચરણ છે.

ખરું પૂછો તો પુરૂષ અને સ્ત્રીના બંધારણમાં ધરમૂળથી ફરક છે. પુરૂષને નાની નાની બાબતોમાં ઊંડા ઉતરી વાતનું વતેસર કરવું  ગમતું નથી. ઘણી નવરી સ્ત્રીઓ તેમાં પાવરધી હોય છે. આ વિષય પર ચિંતન કરવાનો આશય ખૂબ સરળ છે. જીવનની ઢળતી ઉમરે આખી દુનિયામાં ફરતી હોવાથી સ્ત્રીઓના નિત નવા અનુભવ થાય છે. ઘણીવાર એટલે મૌન રહેવું , ઓછું લોકો સાથે હળવું મળવું એ વ્યાજબી લાગે છે. બહોત ગઈ અને થોડી રહી !

સ્ત્રીનું અવાસ્તવિક વર્તન, ‘મારું અને તારું’ તેમાં ઉઘાડી આંખે જણાતા ભેદભાવ જોઈ હૈયું છાનું આક્રંદ કરે છે. સ્ત્રી દ્વારા સ્ત્રીને થતો હડહડતો અન્યાય ! હવે જ્યાં પોતાના પાત્રમાં જ છેદ હોય તો શું રોકી શકાય. જુવાની મદમાતી અને અહંકાર યુક્ત હોય છે. જ્યારે જાગે છે ત્યારે ખૂબ મોડું થઈ ગયું હોય છે.

આમ સ્ત્રીને બન્ને બાજુથી પોતાની જાતને સાચવવી પડે છે. સ્ત્રીઓ પર પુરૂષો દ્વારા થતા અત્યાચાર,  એક સ્ત્રી દ્વારા બીજી સ્ત્રીની અવહેલના ! છતાં પણ સ્ત્રી ઉદારતા અને સહન્શીલતાની મૂર્તી પણ ગણાય છે.

ઘણી વાર પ્રશ્ન ઉઠે છે, આ દિલ જો કાયમ વાત અને પ્રસંગોની ગાંઠો જ મારશે તો કદાચ અંતિમ સમયે ત્યાં હ્રદયને બદલે ગાંઠોનો દડો રહેશે. જો પેલા યમરાજા પાસે દલીલ કરવાનો સમય મળે તો કહેવા ચાલે, ‘જુઓ દિલ સાફ લાવી છું. બાળપણ અને જુવાનીના કર્મો બને તેટલા ધોયા છે’.

બાકી આજકાલની બધી સ્ત્રીઓ એમ.બી.એ. છે. માન્યા વગર નહી ચાલે. ( મને  બધું  આવડે  છે) ૨૧મી સદીમાં સ્ત્રી લગ્ન પછી શું ચાહે છે ? પતિ અને પિતાની સરખામણી અસ્થાને છે. પતિ પાળેલો કૂતરો નથી કે ૨૪ કલાક દુમ હલાવે. તેને પૂછીને આજ્ઞા અનુસાર બધું કાર્ય કરે. તે કમાય છે તેનો અર્થ એ નથી કે બાળકોમાં સારા સંસ્કાર ન રેડે ! સંસાર રથ બન્ને સાથે મળીને વહાલથી ખેંચે. બન્ને મિત્ર બની બાળકો માટે અનુકૂળ વાતાવરણનું સર્જન . બાળકો જો આ ધરતી પર લાવ્યા. તો તેમની બન્નેની જવાબદારી બને છે તેમનો ઉછેર સુંદર રીતે થાય.

લગ્ન એ બન્નેની સંમતિથી થયેલી સ્થિતિ છે. જે સંસારના પાયામાં છે. પાયો ખૂબ સમજણ અને પ્યારથી સિંચાયો હશે તો તેના ઉપર ચણાયેલી ઈમારત લાજવાબ હશે ! કદાચ આ જૂનવણી વિચારધારા હોઈ શકે. છતાં પણ જે સત્ય છે તે સનાતન છે. બાળકોને ઉછેર અને સંસ્કાર માત્ર “ઘર”માંથી પ્રાપ્ત થાય છે. ચારે બાજુ નાસીપાસ થયેલા બાળકોનું બેજવાબદારી ભર્યું વર્તન નજરે પડે છે. બાર વર્ષનો છોકરો શાળામાં બંદૂક લઈ જઈ ખૂલે આમ નિર્દોષોની હત્યા કરે છે. નાનું બાળક આત્મહત્યા કરે છે. બાળકોને બાળકથી થતી પરેશાની આજનો સળગતો પ્રશ્ન છે. આ સર્વ વર્તનના મૂળમાં સિથિલ ઘરેલુ સંજોગો છે. માતા તેમજ પિતાને કોઈ સંયમ નથી. રોજના ઝઘડા, વારે વારે થતા છૂટાછેડા, માતા અને પિતાનું અમાનવીય વર્તન. નાના બાળકના મનમાં આ બધા સંજોગો તુમુલ યુદ્ધ મચાવતા હોય છે.

જો સ્ત્રી અને પુરૂષ એકબીજાને સમજે. લગ્ન કર્યા પછીની જવાબદારી સહિયારી સમજીને નિભાવે તો આ પ્રશ્નો હલ થવા સરળ છે. ઘરને “બનાવવામાં” કે  તેનો “વિનાશ” નોતરવામાં સ્ત્રી મહત્વનો ભાગ ભજવે છે. એ પ્રશ્ન પુરૂષોનો પણ છે. તેમાં ના નહી !





રાજ **કારણ

2 02 2018

 

જેમાં ‘રાજ’ સુંદર રીતે ચલાવવાનું કોઈ ‘કારણ’ જડે નહી

*

‘રાજ’ દરેક નાગરિકને આવરે છે, ‘કારણ’ નેતા અને અધિકારીઓને માલમાલ કરવા માટે હોય છે.

*

‘રાજ’ ચલાવનાર પ્રજાનું યા દેશનું નહી પોતાના હિતનું ‘કારણ’ જ  જુએ છે.

*

‘રાજ’ની ધુરરંધરા હાથમાં લેવા કોઈ  પણ ‘કારણ’ યા નાપાક કાર્ય ચાલે.

*

‘રાજ’ના વડા બનવા માટે ‘કારણ’ની કોઈ અગત્યતા ખરી ?

*

‘રાજ’ની ઉચ્ચ પદવી પરદેશી વેઈટ્રેસ માની આંગળી જાલી ‘કારણ’ શોધાય !

*

રાજની યોગ્યતા ધરાવનાર માટે ‘કારણ’, મોટો ધોખો, મોટી પદવી. (૨જી, ૩ જી, કોયલા. ઘાંસચારો વિ. વિ. )

*

‘રાજ’ ચલાવવા માટે ‘કારણ’, ‘કાયદાનું છડે ચોક ઉલ્લંઘન’.

‘રાજ’ મેળવવાનું ઠોસ ‘કારણ’, ‘મંદબુદ્ધિ, ગમાર, અભણ અને અંધશ્રદ્ધાળું, લાચાર પ્રજાને ભરમાવવાનું’.

*

‘રાજ’ની ધુરંધરા સંભાળવા માટેની લાયકાત, એક પણ યોગ્ય ‘કારણ’ બતાવો !

*

‘રાજ’ની પ્રગતિ ઈચ્છનાર કરોડોની પ્રજા, ‘કારણ’ તેના પર દમન’, અત્યાચાર અને ઉઠા ભણાવવાના’.

*

‘રાજ’ની આબાદી, ધનિકોની સુખસગવડતા અને મોજશોખનો ઈજારો, ‘કારણ’ ગરીબોની બેહાલી તેમના લોહી ચૂસવાના.

 

આપણા દેશમાં સારા માણસોનો તોટો નથી ! તેઓ ‘રાજ કારણ’ની ગંદકી સહન કરી શકતા નથી.

ઈમાનદારા માણસોને જાનનો ખતરો છે.

‘ભ્રષ્ટાચાર, ગેરનિતી અને  અને કાવાદાવા’થી આમ જનતા દૂર રહેવામાં સલામતી માને છે.

આપણા દેશની પ્રજા ખૂબ બુદ્ધિશાળી છે. જુવાનો, સ્ત્રીઓ અને બાળકો પ્રગતિના પંથે પ્રયાણ કરી સિધ્ધી હાંસિલ કરે છે.

ગુંડાગીરી અને લાંચરૂશ્વતે માઝા મૂકી છે !

 

 

 

 





પૂજ્ય ગાંધીબાપુને પત્ર. ૨૦૧૮

29 01 2018

પૂજ્ય બાપુ

સાદર પ્રણામ.  હા જન્મ ગુલામ ભારતમાં થયો હતો. કદાપી ગુલામી ભોગવી ન હતી. ખૂબ સારા સંસ્કાર પામી ઉછરી છું. માંડ ત્રણ વર્ષની હતી ત્યાં તમે વિદાય લીધી. બસ, ત્યારથી બાપુ તમારી ચાહક અને પૂજારી છું. અરે, બાપુ તમે તો શું ગયા, ભારતને ભૂલી જ ગયા!  માન્યું કે ગોડસેની ગોળીથી વિંધાયા, પણ તમે તો ઉદાર છો. સહુના ભૂલની માફી આપો છે. મને ખબર છે તમારા દિલમાં ગોડસે માટે કોઈ ખોટો વિચાર નથી.  તમે તેને પણ ખુલ્લા દિલે પ્રેમ કરો છો. તમારો સ્વભાવ, તમારી મુત્સદ્દીગીરી દાદ માગી લે તેવા છે.  હમેશા બોખલા મુખનું તમારું નિર્મળ હાસ્ય હૈયાને સ્પર્શ્યું છે. ભારત આઝાદ થયું ,ત્યારની તમારી તીવ્ર વેદના અસહ્ય હતી. આજે તો તેનાથી પણ બદતર હાલત છે.

હેં બાપુ,  કેમ આપણા ભારત દેશની પ્રજા આટલા બધા નીચા સ્તરે ઉતરી ગઈ છે. આપણા કેટલા દેશ્પ્રેમીઓએ જાન આપ્યા? કેટલી સ્ત્રીઓના સોહાગ ઉજડ્યા? કેટલા કુટુંબોના એકના એક દીકરાઓએ બલિદાન આપ્યા.? સ્ત્રીઓએ પણ આઝાદીની લડતમાં પોતાનો ફાળો નોંધાવ્યો છે. બાપુ આઝાદીની ઘણી મોટી કિંમત આપણે ચૂકવી હતી.

બાપુ આજે તમારી પુણ્યતિથિને દિવસે લોકો ભેગા થશે, તમને અંજલિ આપશે. તમારા ખૂબ મનગમતાં ભજન ,’રઘુપતિ રાઘવ રાજા રામ, પતિત પાવન સિતારામ અને વૈષ્ણવ જન તો તેને કહીએ જે પીડ પરાઈ જાણે રે ગાશે’. બસ તમારી યાદ ખતમ. હજુ તો પ્રાર્થના સભાની બહાર નહી ગયા હોય ત્યાં દિમાગ કાવાદાવામાં મગ્ન. બાપુ, તમે હવે માત્ર યાદ કરવા માટે, તમારી ગાથા ગાવા પૂરતાં ભારતમાં વસો છો. તમારા ફોટા બધે છપાય છે.

બાપુ એક વાત કહું , વર્ષો પછી ભારત દેશને વફાદાર વડાપ્રધાન મળ્યા છે. જેમને ભારત માતા પ્રત્યે અનહદ પ્રેમ છે.  શ્રી નરેન્દ્ર મોદી. બાપુ તેમની વાણી, આચરણ અને કાર્ય દેશભક્તિથી ઉભરાય છે. પણ આપણી પ્રજા તેમને સહયોગ આપવાને બદલે તેમના ટાંટિયા ખેંચવામાં મશગુલ છે. તેઓ માનવી છે. કિંતુ તેમની ભાવના અને કર્તવ્ય તેમને ,”મુઠ્ઠી ઉંચેરા માનવી” બનાવે છે.

આ રાહુલ અને સોનિયા ભારતના ઈતિહાસમાં કલંક રૂપ છે. બાપુ જવાહરલાલને વડાપ્રધાન બનાવી દેશની બેહાલી કરી હતી. આજે પણ આપણો દેશ તેની સજા ભોગવી રહ્યો છે.

ભ્રષ્ટાચાર , લાંચરૂશ્વત આપણી પ્રજામાં પ્રાણવાયુની જેમ ફેલાયા છે. જેના વગર જીવનનું અસ્તિત્વ નથી ! બાપુ શું કહું અને શું લખું. આ જીવને ઉચાટ શમતો નથી. બાપુ જ્યારે જુવાની હતી ત્યારે બાળકોની જવાબદારી હતી. આજે દેશ માટે કરી છૂટવાની દાઝ છે ત્યારે ઘડપણને ઉંબરે આવીને ઉભી છું.

માત્ર કલમ દ્વારા કાર્ય જારી રાખ્યું છે. દેશની ધરતી માટે પ્યાર ,દેશવાસીઓ માટે સનમાન છલોછલ ભર્યા છે. ભારત જવાની કોઈ પણ તક ચૂક્તી નથી. આજે આપની પુણ્ય તિથિને દિવસે હૈયુ ઠાલવ્યું. તમારાથી અધિક ભારતને કોણે ચાહ્યું છે ?

બાપુ, આશા રાખું છું આ પત્ર તમે વાંચો કે ન વાંચો આપણી દેશવાસીઓ વાચશે અને જો તેમનામાં રામ વસે તો ???????????????

બાપુ લાખ લાખ વંદન