મારા બાપુ

27 02 2021

***********

જ્યારે રણછોડને રાધાએ કાનમાં કહ્યું કે તે પોતે મા બનવાની છે ! આ શબ્દો સાંભળીને રણછોડ એવો કુદ્યો કે રાધા ગભરાઈ ગઈ. હજુ તો ગભરામણ મટે ત્યાં રણછોડ રાધાને ઉંચકીને ગોળ ગોળ ફરવા લાગ્યો. રણછોડ રાધાને ખૂબ ચાહતો. આમ જોઈએ તો બન્ને અનાથ આશ્રમમાં રહી મોટા થયા હતા.

કોને ખબર, કોણ મા, ને કોણ બાપ ? બન્ને અનાથ હતા. સાથે મ્યુનિસિપાલિટિની શાળામાં ભણ્યા. રાધા સિવવાનું કામકાજ શીખી અને રણછોડ રિક્ષા ચલાવતો. નાનપણથી સાથે મોટા થયા હતાં. પ્રેમ થઈ ગયો. પ્રેમ થઈ જાય છે, ક્યારેય પૂછીને થતો નથી !

અનાથ આશ્રમના સંચાલિકા બહેનના આશિર્વાદ લીધો. બન્ને એ ચાર ફેરા કૃષ્ણના મંદીરમાં ફરવાનું નક્કી કર્યું. સુજાતા બહેને અંતરના આશિર્વાદ આપ્યા. ખિસામાં એવા કોઈ પૈસા ન હતા, પણ આશા અને ઉમંગની કચાશ ન હતી. રાધાએ એક પૈસાપાત્રને ત્યાં તેમના દીકરા માટે ‘આયા’નું કામ લીધું. પ્રેમાળ હતી., તેમના દીકરાને ખૂબ સુંદર રીતે સાચવતી. શેઠાણીને ખૂબ ગમી ગઈ. તેમના ગેરેજની બાજુમાં એક ઓરડી હતી, રાધાને રહેવા માટે આપી.

રાધા અને રણછોડને તો સ્વર્ગ મળ્યા જેવી અનુભૂતિ થઈ. રાધા તેમનું બાળક રાખતી અને સમય મળ્યે ત્યારે સિવવાનિં કામકાજ કરતી. રણછોડને કોઈની નોકરી કરવી ન હતી. ભાડા પર રિક્ષા ચલાવવા લાગ્યો. કરકસર ત્રીજો ભાઈ છે. પાંચ વર્ષમાં રાધાને જ્યારે સારા દિવસો જણાયા ત્યારે પોતાની રિક્ષા આવી ગઈ હતી.

હા, હતું મહેનતનું કામ પણ તેમાં ખુદ્દારી હતી. ગ્રાહકો સાથે પ્રેમ ભર્યો વર્તાવ કરતો હોવાથી લોકો ખુશ થઈ મનમાન્યા પૈસા પણ આપતા અને બક્ષોશ આપે તે નફામાં. રણછોડ કોઈને છેતરતો નહી. સ્ત્રી મુસાફર હોય તો શાકની થેલી યા બીજો સામાન ઉચકવા પણ લાગતો. પરિણામ લોકો ઉતરતી વખતે તેનો ફોન નંબર માગતા. જરૂરત પડે રણછોડની રિક્ષા બોલાવતા. જો રણછોડ નવરો હોય તો તરત ત્યાં પહોંચી જતો.

એક વખત શાળાના શિક્ષિકા બહેન તેની રિક્ષામાં હતા. રણછોડની વાત પરથી ખૂબ વિશ્વાસુ લાગ્યો. શાળાના દસ છોકરાઓ વચ્ચે રિક્ષા બંધાવી. સવારના શાળામાં છોડવાના અને સાંજ્ર શાળામાંથી લઈ તેમને ઘરે સહી સલામત પહોંચાડવાના.

રાધાને જ્યારે લક્ષમી જેવી દીકરી આવી તો એની શેઠાણીએ સરસ મજાનું ‘જીવાણુ’ કર્યું. એમને ખબર હતી રાધા અનાથ છે. હવે તેમનો દીકરો મોટો થઈ ગયો હતો એટલે રાધાની જરૂર ન હતી. હવે રાધા પણ મા હતી. રાધાને એક ચાલીમાં ભાડાની જગ્યા લેવા સહાય કરી. જગ્યા ભલે બે કમરાની હતી પણ રાધા અને રણછોડ માટે સ્વર્ગ સમાન હતી.

રણછોડ રિક્ષા ચલાવે ને રાધા દિકરી તારાને ઉછેરે. ખૂબ પ્યાર આપે તારાને તો માતા અને પિતા બન્નેનું સુખ સાંપડ્યું. રાધા અને રણછોડ રાત પડૅ પોતાના બાળપણની વાતો કરે ત્યારે આંખમાં આંસુ આવે પણ તારાની વાતોથી મુખ પર સ્મિત રેલાઈ જાય.

તારા આસમાનના તારા જેવી ચમકદાર અને નટખટ હતી. ભગવાને રુપ સાથે બુદ્ધિ પણ ઉદાર હાથે આપી હતી. શાળામાં રોજ રણછોડ તેને રિક્ષામાં મૂકવા જાય. રાધા નાનું મોટું સિલાઈ કામ કરી ઘર ચલાવવામાં સહાય કરે. તારા, ધીમે ધીમે ઘરનું કામ પણ મા પાસે શિખતી હતી.. શાળાનો અભ્યાસ પૂરો કર્યો, કોલેજમાં આવી.

રણછોડ અને રાધાએ સંમતિ આપી. રાધા અને રણછોડનું જીવન તારાની આસપાસ ઘુમતું હતું. પ્યારથી ઉભરાતા વાતાવરણમાં તારાએ કોલેજનો અભ્યાસ પણ પૂરો કર્યો. તારાનું સ્વપનું હતું કે તે ‘કલેક્ટર’ બને. પણ છેલ્લા કેટલા વખતથી રાધાની તબિયત નરમ ગરમ રહેતી હતી એને એમ હતું કે તે લાંબુ નહી જીવે. મરતા પહેલાં તારાને સુખી જોવાનો ઈરાદો હતો.

કોલેજનું છેલ્લું વર્ષ હતું. કલેક્ટર બનવા શું કરવું પડૅ તેની તારાને જાણ હતી. માએ જ્યારે પરણવાનો પ્રસ્તાવ મૂક્યો ત્યારે તારાએ કહ્યું, ‘મા મને બે વર્ષ આપ પછી હું પરણીશ”.

રાધાએ હા તો પાડી પણ અંદરથી મુંજવણ હોવાને કારણે બે મહિનામાં નાની માંદગી ભોગવીને વિદાય થઈ. રણછોડ ભાંગી પડ્યો. તારા એ બાપુને સંભાળ્યા. રણછોડૅ દીકરીને પોતાનું સ્વપનું પુરું કરવાની મંજૂરી આપી. દિવસ રાત રિક્ષા ચલાવીને પૈસા ભેગા કરતો.

સમજુ તારા એક પણ પૈસો ખોટો બગાડતી નહી. બાપુને ઘરકામ માં પણ મદદ કરતી. તારાને જોઈ કોઈ એમ ન માને કે એના બાપુ રિક્ષા ચલાવીને ઘર ચલાવે છે ! તારાને પોતાના બાપુ પર ખૂબ પ્રેમ, વિશ્વાસ અને શ્રદ્ધા હતા.

તેને મન ‘બાપુ’ સર્વસ્વ હતા. માતા ગુમાવ્યા પછી, બાપુએ તો એને બધી રીતે સહાય કરી હતી. તેની મરજી વિરૂદ્ધ બાપુ કશું ન કરતા. તારાના સુખે હમેશા સુખી રહેતા બાપુ , નું હમેશા ધ્યાન રાખતી. જો જરા પણ તબિયત નરમ ગરમ જણાય તો તારા રિક્ષા ચલાવવા જવા ન દેતી. દવા લાવવાથી માંડી જમવાનું પણ ધ્યાન રાખતી.

આજે તારાનું પરિણામ આવ્યું. બાપુ તેને લેવા આવ્યા હતા. તારા આખા વર્ગમાં પ્રથમ આવી હતી. મિત્રો સાથે ખુશી મણાવવા ન જતાં બાપુની સાથે ગઈ.

બાપુ, આજે હું રિક્ષા ચલાવું અને આપણે બન્ને સાથે ચોપાટી પર કુલ્ફી ખાવા જઈએ. રણછોડ તો દીકરીને એકીટશે નિહાળી રહ્યો.

ખિસામાંના પાકિટમાંથી રાધાનો ફોટો કાઢીને બબડ્યો, “જોઈ તારી દીકરી મને આઈસક્રિમ ખાવા લઈ જાય છે, તને યાદ કરીને આજે હું બે ખાઈશ. “.

પેલો ચાંદ નિરખી રહ્યો ! કોને ,બાપને કે દીકરીને ?





લોહી–પાણી–ઉમર

26 02 2021

સંબંધ અને સગપણ શું એક સિક્કાની બે બાજુ નથી ?

સંબંધ કાચા સુતરને તાંતણે બંધાયા હોય, તો પણ હોય પાકાં !

**

સગપણ લોહીનું હોય કે પરણેતરનું, ખેંચાયને બટકી જાય !

એવા સગપણ શા કામના જે હવાનો ઝોકો પણ ન સહી શકે !

**

ભલેને કહેવાય પાણી કરતાં લોહી જાડું છે ?

વખત આવે પાણીનું પાણી અને દૂદનું દૂધ જણાય છે !

**

ઢળતી ઉમર અને ઢળતી સંધ્યા ખૂબ સુહાના હોય છે.

મુખ પર અને ગગને “હાશકારો” તરવરી રહેલો જણાય છે !

**

અધુરા સપના પૂરા કરવાનો સુહાનો અવસર એટલી ઢળતી ઉંમર !

જાત સાથે સગાઈ અને જવાબદારીથી છૂટાછેડા એટલે ઢળતી ઉમર !

**

બાળપણનો તરવરાટ, જુવાનીનું ગાંડપણ અને બાહોશીની બાહોંમાં,એટલે ઢળતી ઉમર !

સુખ અને દુખથી પર ‘ગીતા’ની સમતાનું હલેસું, જીવન સાગર તરવાની હોડી એટલે ઢળતી ઉમર !

*

તન પર અસર, મન નિજાનંદમાં મસ્ત એટલે ઢળતી ઉમર !

ઉમર વધે કે ઢળે, તારી કૂચ હરદમ ઉમંગભેર જારી રહે





મંગલની મનોકામના

24 02 2021

આજનો દિવસ મંગલકારી હતો. આખા ઘરમાં આનંદનું મોજું ફરી વળ્યું હતુ. સવારથી

ચહલ પહલ અને ધમાલિયું વાતાવરણ હતું. સહુના મુખ પર સ્મિત લહેરાયું હતું. કારણ

વ્યાજબી હતું. ઘરમાં મમ્મી અને પપ્પા આવ્યા હતા. અમેરિકાથી નાની બહેન અને

મુંબઈથી મોટો ભાઈ પરિવાર સહિત આવ્યા હતા.

આજે જાણે સોનાનો સૂરજ ઉગ્યો હતો. સુહાનીના મમ્મી અને પપ્પાને લેવા ગાડી સ્ટેશન

પર જવા રવાના થઈ ગઈ હતી. સાથે તેની નાની બહેન સલોની પણ આવવાની હતી. એ

ઘરમાં સહુથી નાની હતી. મમ્મી અને પપ્પાની આંખનો તારો. ભાઈ તો તેમનો વર્ષોથી

અમેરિકાવાસી થઈ ગયો હતો. અમેરિકન મેમને પરણી પોતાના કુટુંબને ભૂલી ગયો હતો.

સાહિલ અને સુહાનીના લગ્નની ૨૫મી વર્ષગાંઠનો ભવ્ય કાર્યક્રમ હતો. ઘરના બધાં સભ્યો

આવી ગયા હતાં. સાહિલે મોટી વાન ભાડે કરી હતી જેને કારણે સહુ હોટલ પર સાથે

આવી શકે. તેની પોતાની ગાડીના બે ડ્રાઈવર પણ હતા.

સહુને પાર્ટી માટે હેર સ્ટાઈલ કરાવવી હતી. બે જુવાન છોકરીઓને બ્યુટિ પાર્લરમાંથી ઘરે બોલાવી

હતી. સુહાનીએ સુંદર મહેંદી મૂકાવી હતી. સાહિલ તો સુહાની પાછળ પાગલ હતો.

સલોની, સુહાની કરતાં દસ વર્ષ નાની હતી. ભણવામાં અને પોતાની કરિયર બનાવવામાં ખૂબ વ્યસ્ત

હોવાને કારણે પરણી ન હતી. સહુ તૈયાર થઈને ”હોટલ મહારાજા’ જે વડોદરાની ભવ્ય હોટલ છે ત્યાં

જવા નિકળ્યા. એક એકથી ચડિયાતા કપડા અને દાગિના પહેરીને સ્ત્રીઓ આવી હતી. પુરુષોને શાંતિ

ખમીસ અને પાટલુન પહેર્યાં એટલે સજ્જ.! હા ,કોઈક શોખિન સૂટમાં પણ જણાતા.

સાહિલે સૂટ પહેર્યો હતો. સુહાની પણ ખૂબ સુંદર લાગતી હતી. જેવો સલોનીએ હોલમાં પ્રવેશ કર્યો કે

બધાની આંખો ચકાચૌંધ થઈ ગઈ. જાણે સ્વર્ગની અપ્સરા પૃથ્વી પર ઉતરી ન આવી હોય. બહેનની

૨૫મી લગ્ન તિથિ માટે ખૂબ સુંદર ડ્રેસ કરાવ્યો હતો. મુંબઈની મોંઘામાં મોંઘી ફેશન ડિઝાઈનર

‘રૂબી મલય’ પાસે. એના રૂપ અને દેખાવ પાસે સહુ ઝાંખા પડી ગયા. અરે સુહાનીને પણ પોતાની

બહેનની મનોમન ઈર્ષ્યા થઈ. સાહિલતો સલોની પરથી નજર હટાવી જ શકતો ન હતો.

પાર્ટીનું આયોજન સુહાનીના દીકરા અને દીકરીએ ખૂબ સુંદર રીતે કર્યું હતું. કમપ્યુટર પર સ્લાઈડ

શૉ તૈયાર કર્યો હતો. લગ્ન થયા ત્યારથી આજ સુધીની જાત જાતની સ્લાઈડનું પ્રદર્શન સુંદર ગીતો

સાથે સાંકળી લીધું હતું. ખાણી પીણી અને નૃત્યમાં સહુ તલ્લીન હતા. સાહિલે, સુહાની સાથે ડાન્સ કર્યા.

આપણામાં કહેવત છે, ” સાળી અડધી ઘરવાળી”.

સાહિલ, સલોનીને આમ કહી ખૂબ ચીડવતો. એકની એક સાળી હતી તેને. કામકાજમાં વ્યસ્ત હોવાને

કારણે બહુ આવતી નહી. આજની તેની સુંદરતા આગળ જીજુ ,પાણી પાણિ થઈ ગયો. સુહાની મહેમાનોમાં

વ્યસ્ત હતી. સાહિલે સમયનો લાભ લેવાનું મુનાસિબ માન્યું. સલોની સાથે નૃત્યમાં ખોવાઈ ગયો.

સાહિલ તેમન સુહાનીના માતા અને પિતાને આ દૃશ્ય ગમ્યું નહી પણ કાંઈ ન બોલવામાં ડહાપણ માન્યું.

સલોનીએ મિત્રો ઘણા રાખ્યા હતાં પણ આજે જે અનુભવી રહી હતી , અહેસાસ ખૂબ ગમ્યો. સાહિલ

જીજુ છે એ વાત વિસરી ગઈ. જ્યારે શરીર સ્પંદનો અનુભવે ત્યારે ,’દુનિયા જખ મારે છે ! ઉંમરમાં પણ

પરિપક્વ હતી.સાહિલે સુહાની પાસેથી આવી લાગણી વર્ષોથી અનુભવી ન હતી. હા, પ્રેમ અને શરીરની

માગ એ બન્ને ભિન્ન વસ્તુ છે.

પાર્ટી તો રંગે ચંગે પૂરી થઈ. મહેમાનો સહુ વિખરાયા. એવી સુંદર ગોઠવણ બાળકોએ કરી હતી કે સહુ

મોંમા આંગળા નાખી ગયા. સુહાનીના મમ્મી અને પપ્પા, સલોની સાથે પાછાં જવાની વાત કરી રહ્યાં

હતા. સલોની બોલી .’મમ્મા હું ઘણા વખત પછી દીદીને ત્યાં આવી છું. તમે ને પપ્પાજી જાવ, હું અઠવાડિયુ

વધારે રોકાઈશ”.

મમ્મીની અનુભવી આંખોને આ ગમ્યું નહી, પણ સુહાનીએ સૂર પુરાવ્યો ,’ મમ્મી રહેવાદોને, એની પાસે

રજા પણ છે’. સુહાની ખૂબ લાગણિશીલ હતી. પાર્ટીના દિવસ્ર જીજા અને સાળી વચ્ચે શું ચાલ્યું હતું ,

તેનાથી અજાણ !હવે મમ્મી શું બોલે ?

સાહિલે આંખોથી ખુશી દર્શાવી. અંતે સલોની રોકાઈ ગઈ,.*********કાયમ માટે !!!!!!!!!!!!.





ત્રણ માળવાળી દાળ

21 02 2021

મમ્મી મને દાળ આપ ને?

નાનકો ટીકલુ અને મોટો રુપિયો જમવા બેઠાં હતા. બન્નેને દાળ ખૂબ ભાવે. એમાંય જો

તુવેરની હોય તો પૂછવું જ શું. એક રોટલી ખાય અને એક વાટકી દાળ ચપાચપ પી જાય.

ભાતની બહુ ગરજ નહી પણ દાળ, પૂછો મત.

આજે રજાનો દિવસ હતો. મારી નાની નણંદ બે બાળકો સાથે આવી હતી. ‘બહેન તમે આજે

અંહી જમજો”. ખુશ થઈને ૧૧ વાગતામાં તો આવી પહોંચી. બાળકોને રમવામાં મજા આવી.

ભાભી અને નણંદ ગુફતગુ કરવામાં મશગુલ હતાં.

ત્યાં બા, બોલ્યા, ‘અરે તમે તો વાતોથી પેટ ભરશો, પણ મને ભૂખ લગી છે”.

અમે બન્ને રસોડામાં આવ્યા. બાને પ્રેમથી જમાડ્યા. બેટા આજે દાળ ખૂબ સરસ થઈ છે, થોડા

ભાત વધારે આપ.

જમ્યા પછી બાને આડે પડખે થવાની આદત હતી. બાની એકદમ કૂકડાની નિંદર હતી. સોય પડે ને

જે અવાજ આવે તો પણ તેમને નિંદરમાં ખલેલ પહોંચે. બધા બાળકોને ઉપર મોકલ્યા. કહ્યું, ‘થોડીવાર

સહુ પોતપોતાના મોબાઈલમાં વિડિયો ગેમ રમે. બા જમીને ઉઠી જાય પછી હું નીચે બોલાવીશ. અમે

બન્ને નણંદ ભોજાઈ વરંડામાં હિંચકા પર ઝુલવા લાગ્યા. તમે બન્ને વતો કરો. મને થોડીવાર સુવા જવું

પડશે. બા ગયા એટલે મારી નાની બહેન બોલી, ભાભી મારા બન્ને છોકરાં દાળ ખાતા જ નથી. મેં

કાવ્યાને કહ્યું , ‘આજે બાળકો જમવા બેસી ત્યારે તું કાંઈ બોલતી નહી.’ સારું ભાભી. પેટમાં કૂકડા

બોલ્યા એટલે બધા જમવાના ટેબલ પર ગોઠવાઈ ગયા.

ટીકલુ અને રૂપિયાના દાળના વાટકા જોઈ કાવ્યાને નવાઈ લાગી. આંખોથી કહ્યું, ‘કાંઈ બોલતી નહી’.

કાવ્યાના દીકરોઅને દીકરી ટેબલ પર ગોઠવાયા. જાણી જોઈને મામીએ દાળ માટે વાટકી ન આપી.

જમવાનું પિરસાયું. રોમા અને રાહિલ જોઈ રહ્યા, ‘મામી અમને કેમ દાળ માટે વાટકી ન આપી’ ?

‘તમને દાળ ભાવે છે ?

‘આપો તો ખરા નહી ભાવે તો નહી ખાઈએ’.

બધાને દાળ, ભાત, ગરમા ગરમ રોટલી અને શાક પિરસાયા. સાથે કાકડીનું રાઈતું. નણંદબા બાળકો

સાથે આવ્યા હોય એટલે ભાવતો શિરો તો હોય જ ! વટાણા અને રીંગણનું શાક સહુને મનગમતું હતું.

રોમા આમ તો બહુ દાળની શોખિન ન હતી. પણ ટીકલુ અને રૂપિયાના દાળનો વાટકો જોઈ મન પલળ્યું.

દીદીનું જોઈ રાહિલે પણ રોટલી દાળમાં બોળીને ખાધી. બન્ને જણા પ્રેમથી દાળને શાક સાથે રોટલી ખાઈ રહ્યા

હતા.

અચાનક ,કાવ્યા બોલી પેલી ત્રણ માળવાળી દાળની વાર્તા ભાભી કહોને. સલોનીએ વાત ચાલુ કરી. અમે

વડોદરા ગયા હતા. ત્યાં તમારા માના મિત્રને ત્યાં દાળ જમવામાં પિરસી તો વાટકામાં પાણી ઉપર અને વગર

ચડૅલી દાળ નીચે. વચમાં જરાક ઢંગડ્ગડા વાળી દાળ દેખાઈ. ટીકલુ અને રૂપિયો તો શાક અને શ્રીખંડ સાથે

જમીને ઉભા થઈ ગયા. રસ્તામાં ગાડીમાં હોટલ પર જતાં નટખટ ટીકલુએ એ દાળને ત્રણ માળ વાળી દાળનું

નામ આપ્યું.

બીજે દિવસે અંબાલાલ કાકાને ત્યાં જમવા જવાનું હતું. કોને ખબર કેમ સવરના જમણમાં અમદાવાદ હોય કે

વડોદરા તુવેરની દાળ જ બને. હવે કાકાને પતળી દાળ ભાવે . પાછાં ટીકલુ અને રુપિયોે જમવામાં દાળ ન

લીધી. ગાડીમાં બેસીને કહે ,”મમ્મી દાળમાં દાળ જ ન હતી’.

આમ દાળ પુરાણ ચાલુ થયું. રોમા અને રાહિલ બોલ્યા ,’મામી આમારી મમ્મીને તમારા જેવી દાળ બનાવતા શિખવો.”.

દાદીમાને ડાયાબિટિસ છે એટલે દાળમાં ખાંડ નથી નાખતી.

તેને વચ્ચેથી અટકાવી સલોની બોલી બેટા દાળમાં ખાંદ નહી ગોળ હોય !

હવે કાવ્યાને ખ્યાલ આવ્યો કેમ તેના બાળકો દાળ નથી ખાતાં. સારું સારું બહુ બોલ્યા છાનામાના જમીને ઉભા થાવ.

હજુ અમે જમીશું , ‘હરિ’ને કામ કરવાનું મોડું થાય છે.

દાળતો એવી છોકરાઓએ ઝાપટી કે પાછળ જમવાવાળાં માટે મહારાજે તરત કઢી બનાવી.





ઠંડીમાં પસીનો !

18 02 2021

ઠંડી પડૅ તો ઠરી જવાય અને ગરમી હોય તો પસીનો છૂટે. માનવી ક્યરેય સંતોષાય ખરો ? ભલેને ગમે

તેટલી ફરિયાદ કરીએ કુદરતનું કાર્ય અવિરત ચાલે. તેમાં કોઈની દખલ ન ચાલે. ફરિયાદ કરવાથી કોઈ

ફાયદો નથી. જે છે તેનો સ્વીકાર હસતે મુખે કરવો.

“અરે, પણ તું જો તો ખરી કેમ એકદમ ઘરમાં ઠંડી વધી ગઈ” ? કમપ્યુટર પર શેર બજારનું કામ કરતો

સાહિલ બોલ્યો.

‘લાગે છે આપણા ઘરનું હિટર બગડી ગયું છે’.

શિયાળાની ઠંડીમાં હિટર બગડૅ, એટલે ખેલ ખતમ !

ઘરમાં બે નાના હિટર હતાં ,જ્યાં જઈએ ત્યં સાથે લઈ જવાય તેવા. પણ આવડા મોટા રાજમહેલ જેવા

ઘરમાં તેની શી વિસાત.!

રાહુલે કામ કરવાનો વિચાર પડતો મૂક્યો. આમપણ બજાર ઠંડુ હતું. ઠંડિએ જે મારો ચલાવ્યો હતો તેની

સામે પહેલાં રક્ષણ અને પછી કામકાજ. જાતે હિટર ઠીક કરવાનો પ્રયત્ન કર્યો. તેમાં ચાંચ ન ડૂબી. જાણો

છો વાણિયાના દીકરને આવા કામ ન ફાવે. ઠંડી કહે મારું કામ. સલોનીએ સીધો ,હિટર રિપેર કરતી

કંપનીને ફોન કર્યો.

આવતા વાર લાગે તેમ હતી. ઠંડીની ઋતુ હજુ અડધી પણ થઈ ન હતી. કામ કરાવ્યા વગર છૂટકો ન

હતો. છેક આઠ વાગ્યા પછી માણસ આવ્યો. બિચારાને આટલી ઠંડીમાં પસિનો થતો હતો. શું કરે

ફરિયાદીઓનો પાર ન હતો. એની કંપનીના બધા માણસો સ્વારથી કાર્યરત હતા.

આવતાંની સાથે કામે વળગ્યો. ‘ઠંડુ પાણી મળશે’?

સલોનીથી રહેવાયુંનહી ‘ખરેખર ઠંડું પાણી જોઈએ છે’?

પેલાએ હા પાડી એટલે લઈ આવી. તપાસતા ખબર પડી કે આ મશીન ખૂબ જુનું હતું. હવે આવા સમયે

એને રિપેર કરવું અસંભવ લાગ્યું. માણસે સરખી વાત કરી, ‘હું તમને ચાલુ કરી આપીશ પણ કોઈ ફાયદો

નથી, ૨૪ કલાક પણ નહી ચાલે. પાછું ઠપ થઈ જશે. ‘.

સાહિલ બોલ્યો તો આનો ઈલાજ શું છે” ?

‘નવું યુનિટ લગાડવું પડશે’.

આવી ઠંડીમાં મળશે ?

હા, મળી તો શકે પણ અઠવાડિયું નિકળી જાય.

મને મારા શેઠ જોડે વાત કરવા દો. બન્ને એવી રીતે વાત કરતા હતા, કે સાંભળનાર તેનો મર્મ ન પારખી

શકે. આખરે વાત પતાવીને કહ્યું, તમે જો અમારી પાસેથી ખરીદીને મારી પાસે નવું મશી મુકાવદાવશો

તો હું દરરોજ આવીને ૨૪ કલાક ચાલે એટલું ‘ફ્રી ઓન’ નાખી જઈશ. તેના વધારાના પૈસા નહી લંઉ.

સાહિલને થયું આ વાત ગમે એવી છે. એણે હા પાડી. સલોનીને પણ આ પ્રસ્તાવ ગમ્યો.

અઠવાડિયા સુધી એ કારિગર રોજ આવતોઅને મશીનમાં ફ્રી ઓન નાખી ચાલુકરી જતો. આમ સાહિલ

અને સલોનીને તકલિફ પડી નહી.

સાહિલે તેમજ સલોનીએ ભાવ પૂછવાની તસ્દી લીધી નહી.

‘સાહેબ તમારું મશીન આવી ગયું છે ,હું કાલે જુનું કાઢીને નવું બેસાડી જઈશ. સાહિલે નોકરી પરથી રજા

લીધી.

સલોનીને રજા હતી એટલે બન્નેએ સાથે અરામથી બપોરનું ભોજન કર્યું. જમીને આડે પડખે થયા. ત્યાં

દરવાજાની ઘંટડી વગી. મશિન લઈને બે જણા આવ્યા હતા,. જુનું કાઢવાનું અને નવું લગાડવાનું ખાસો

સમય લાગ્યો.

સાહિલ એંજિનિયર હતો. તેને બધું સમજ પડતી હતી. મશિન વિષે બધા પ્રશ્નો બારિકાઈથી પૂછ્યા. મશિન

કામ કરતું થયું.

‘હાશ, હવે કમસે કમ દસ વર્ષની શાંતિ” !

પેલાને મસ્ત ચા અને નાસ્તો કરાવ્યો. દસ દિવસથી આવતો હતો. ભાઈબંધી જેવો નાતો બંધાયો હતો. હવે

અંતિમ કાર્ય કરવાનું હતું.

સાહિલે ઈનવોઈસ અને લગાડવાના પૈસાનું બિલ માગ્યું. રકમ જોતાંની સાથે સાહિલને પસિનો છૂટી ગયો.

સાહિલની હાલત જોઈને સલોનીએ બિલની રકમ જોવાની હિંમત ન કરી.





વેલન્ટાઈન ડૅ

13 02 2021

પાછો પેલો યુવાન હૈયાને પાગલ કરતો દિવસ

આવી ગયો. જો કે વર્ષે એકવાર આવે છે અને

જુવાનિયાઓને ગાંડાતૂર બનાવે છે. પ્રેમનો

મહિમા ગાય છે. યાદ અપાવે છે “તું પ્રેમનું

પવિત્ર પુષ્પ છે”.

હા, માન્યું કે જુવાની દીવાની છે, મારે પણ એક દિવસ હતી.જુવાની ! ક્યારેય બેહુદું કે

અણછાજતું વર્તન કર્યાનું યાદ નથી, એ કદાચ બાળપણના સંસ્કાર હશે ? હા,

મારું અસ્તિત્વ પ્રેમનો અહેસાસ છે.

ખરું પૂછો તો ‘વેલન્ટાઈન ડે’ દરરોજ હોવો જોઈએ ! હા, કારણ પ્રેમ જીવનમાં આવશ્યક

છે. નવાઈ લાગી ને ? શામાટે ? સાંજના કામ પરથી થાકેલા આવેલા પતિ અને પત્ની

એકબીજાનું મલકતું મુખડું જોઈ આખા દિવસનો થાક વિસરી જાય ! પ્રેમ સહ અસ્તિત્વની

અભિવ્યક્તિ છે.

બાળકો શાળાએથી આવેલા હોય ,માતા અને પિતાને નિહાળી કેટલાં ખુશ થાય ?

અંદાઝ છે ? બસ ભૂલી ગયાને ? પ્રેમ તારો ધબકાર છે

તમારા પોતાનું બાળપણ નજર સમક્ષ વિચારો, યાદ આવી જશે ! પ્રેમ પુષ્પની જેમ પાંગર્યો છે.

મને યાદ છે શાળાએથી આવતી મમ્મીને જોઈ ,આખા દિવસમાં થયેલું બકી જતી. અરે,

મારા બાળકોનું માથું પકવતી.

” શાળામાં દિવસ કેવો રહ્યો. “?

“હોમવર્કમાં શું આપ્યું છે” ?

‘ આજના દિવસ દરમ્યાન ટિચરે શું કહ્યું”, વિગેરે, વિગેરે.

પતિ ઓફિસથી આવે કે જમવાની થાળી તૈયાર, ભાવતી દાળ અને શાક જોઈ ખુશ.

દાળ ઢોકળી હોય ત્યારે પૂછવું જ શું ? પ્રેમ અને તું એકમેકમાં સમાયેલા છે.

‘વેલન્ટાઈન ડે’ ને દિવસે ફુલોનો ગુલદસ્તો આવતો ત્યારે ખુશખુશાલ થઈ જતી. જો કે

બધી વ્યક્તિ એક સરખી ન હોય એ હું જાણું છું, પણ પ્રેમની અભિવ્યક્તિ અલગ અલગ

પ્રકારે થાય એ તો સય છે, ચાલો,’વેલન્ટાઈઅન ડે’ને દિવસે ઉમળકો જોરદાર જણાય. કિંતુ

એ પ્રેમનો ઝરો એ દિવસે સતત વહે અને બાકીના દિવસોમાં સૂકાયેલા રણ જેવો હોય તો

જીવનની મધુરતા ક્યાંય ખૂણામાં સંતાયેલી દેખાય ! પ્રેમ આપવો તારો ધર્મ છે

વેલન્ટાઈન ડે એ મજાનો દિવસ છે. ચારે તરફ ઉલ્લાસનું વાતાવરણ જણાય છે. રિસાયેલા

પતિ અથવા પત્નીને સુમેળ સાધવાનું સુંદર બહાનું છે, દિલની વાત કહેવા કાજે સ્થળ યા

સમયનું બહાનું શોધવું પડતું નથી. પ્રેમ તારો ધબકાર છે.

જુવાનિયાઓ આ તમારો દિવસ છે. પરણિત યુગલ કાજે દિલના ભાવ પ્રસ્તુત કરવાની

સુવર્ણ તક છે, પ્રેમની સરિતા તુજમાં વહે છે.

નસિબદાર આધેડ યુગલ કાજે જીવનની મધુરતા અને ઐક્યતા દર્શાવતી અમૂલ્ય ક્ષણો

છે. અંતરની ઉર્મિ દર્શાવવા માટે ઉમરનો બાધ હોતો નથી ! ખુલ્લા દિલે એકરાર કરો. ભલે

ને હમેશા જતાવતા હો, આજના દિવસે તેની મધુરતા હ્રદય સ્પર્શી જણાય છે. પ્રેમ કાજે વલખાં

ન માર.

મને વેલન્ટાઈન દિવસ ખૂબ પ્યારો છે. મારા પ્યારની મધુરતા ઘરમાં પ્રસરી રહે છે, જાણે અજાણ્યે

ચારેકોર હાજરી અનુભવું છું. સુખી સંસારના નિર્માતાને મનોમન વંદુ હું. પ્રેમથી પરમાનંદ પ્રાપ્ત થાય.

પ્રેમ છે તો સૃષ્ટિ છે.





સ્વમાન

9 02 2021

અર્પિતા કોલેજના ત્રીજા વર્ષમાં હતી.આ વર્ષે ભાઈના લગ્ન લેવાયા હતા. એના મનમાં

આનંદના ફુવારા ઉડતા, હૈયામાં ઉમંગ માતો ન હતો.રોજ મમ્મી પાસે આવીને શાંતિથી

જાતજાતના નવા તરંગ અને તુક્કા કહી સંભળાવતી. ખૂબ લાડલી બહેન હતી.

વાજતે ગાજતે ઘરમાં ભાભી આવી. ભાભી ખુબ શુશીલ હતી. ભલેને અર્પિતા પોતાનું

ધાર્યું કરતી હોય, ભાભી તેમાં જરાય ખરાબ ન લગાડતી. તે સમજી ગઈ હતી કે અર્પિતા

તેના પતિની લાડલી નાની બહેન છે. ભાભી શાણી હતી , નણંદબાને લાડ કરતી જેને

કારણે તેનું ઘરમાં સમ્માન થતું. અર્પિતાએ ભાભીના થતા માનપાન નિહાળ્યા હતા.

પ્યારમાં ફટવેલી અર્પિતાએ આમાનું કશું શિખવાનો પ્રયત્ન ન કર્યો.

ત્રણેક વર્ષ પછી પાછાં શરણાઈના સૂર ગુંજી રહ્યા. અર્પિતા બહેન પ્યાર કરી બેઠાં.

અર્પિતા, અમોલની થવા ચાલી. અમોલ તેનો કોલેજકાળનો મિત્ર હતો. ક્યારે પ્રેમ થઈ

ગયો ખબર પણ ન પડી. અમોલ અર્પિતાના પિતાની સરખામણીમાં થોડો ઓછો ધનિક

હતો. એક વાતમાં હમેશા માનતો, “વચને કિં દરિદ્રતા”. જેને કારણે અર્પિતાને અંદાઝ ન

હતો કે અમોલ ખરેખર કઈ પરિસ્થિતિમાં રહે છે ! આમ પણ અર્પિતા બિનદાસ હતી.

લગ્ન પછી, તેને હકિકતને અપનાવતા વાર લાગી. ઘરમાં ભાભી અને મા સથે કરતી હતી

એવું વર્તન કરી ન શકાય. પણ આદતથી મજબૂર અર્પિતાને સંયમ રાખતાં ખૂબ મુશ્કેલી

નડી. અમોલની મા, વહુ નવી હતી એટલે ખાસ કશું બોલતી નહી,.મનમાં બધુ સમઝતી.

અમોલના મમ્મીનું મૌન અર્પિતાને તેમની કમજોરી જણાઈ.

અમોલના પિતાજીને નોકરી પર અકસ્માત નડ્યો હતો એટલે પથારીવશ હતા. વાંક શેઠનો

હતો, એટલે હોસ્પિટલનો ખર્ચ પણ આપ્યો અને ઘેર બેઠાં જીવે ત્યાં સુધી આખો પગાર મળે

એવું કોર્ટ દ્વારા નક્કી થયું હતું. ખાધે પીધે સુખી હતા, હવે અમોલ પણ કમાતો હતો. અર્પિતાના

લગ્ન તાજા થયેલા હતા એટલે થોડો વખત જીંદગીની મઝા માણવામાં મશગુલ હતી.

અમોલના પિતાજીની હાલતને કારણે તેના મમ્મી સરલા બહેન ખુબ મૃદુ હતાં. તેમને ખબર હતી,

અમોલ માતા અને પિતાને ખૂબ ચાહે છે. અર્પિતાને પરણી તે સુખી થાય તેવી તેમની મનોકામના

હતી. પિતા તો નરમ તબિયતને કારણે ઉઠવાના પણ ન હતા અને જીંદગીના બાકીના દિવસો

ગૌરવભેર જીવે એ સરલાબહેનની અંતરની ઈચ્છા હતી. કાલની પરણેલી વહુ આ પરિસ્થિતિ

કોઈ પણ હિસાબે સમજી ન શકે એ તેઓ જાણતા હતાં.

સરલાબહેન ખૂબ સંસ્કારી અને માયાળુ હોવાને કારણે અર્પિતા તેમનો ગેરલાભ પણ લેતી. ‘બોલે

તો બે ખાય’ એકદમ મૌન રહેતા. પૂછે તેનો જવાબ. અમોલ ,મા સાથે હોય ત્યારે પેટ છૂટી વાત

કરતો. સરલાબહેન ક્યારેય એક અક્ષર પણ અર્પિતા વિષે બોલતા નહી. અર્પિતા જાણતી હતી

પોતાનો અયોગ્ય વહેવાર, હંમેશા તેને ડર રહેતો મમ્મી અમોલને ફરિયાદ કરશે તો ?

સંસારમાં ચારે તરફથી જાત જાતના સમાચાર મળતા. સરલાબહેનને થતું આવા હાલ મારા પરિવારના

ન થાય તે જોવાની જવાબદારી મારી છે. “સ્ત્રી જ સ્ત્રીની દુશ્મન છે”, એ વાક્ય સાંભળિ સાંભળીને

એમના કાન પાકી ગયા હતા. અધુરામાં પુરું સાલસ સ્વભાવને કારણે પોતાની મા તેમજ પતિની મા

બન્નેનો અઢળક પ્રેમ માણી ચૂક્યા હતા,

એવામાં અમોલના પિતાજીનો સ્વર્ગવાસ થયો. સરલાબહેને સ્વમાન પૂર્વક તેમની ઈચ્છા અનુસાર

ક્રિયા કરી. અર્પિતાને ગમ્યું તો નહી પણ અમોલ અને મા વચ્ચે કશું બોલી નહી. જેમ જેમ દિવસો અને

મહિના વિતતા ગયા તેમ તેમ અર્પિતાને સાસુના વર્તન માટે વિચાર કરવાની તક સાંપડી.

આખરે પોતાની ભૂલ જણાઈ. ભૂલની માફી માગે તે બીજા. સરલાબહેનને તેના વર્તનમાં ફરક જણાયો.

પોતાનું સ્વમાન ગૌરવભેર સચવાયું અને શાંતિથી જીવી રહ્યા.





મારો વારો ક્યારે ?

6 02 2021

જિંદગી વિષે ફરિયાદ નથી !સવાર પડે, સાંજ થાય, પાછી સવારની સાંજ થાય . આમ ૨૫ વર્ષ

પસાર થઈ ગયા. કોઈ જ વાતની કમી નથી છતાં એમ થાય ,હજુ કેટલાં? ઓ સર્જનહાર આ

માનવ જિવન પાછળ તારો આશય શું છે ? કળવું મુશ્કેલ છે. રોજ થતું , ‘મારો વારો ક્યારે”?

આજે તો નક્કી કર્યું, જવાબ મેળવવો પડશે. સવારથી ભગવાનની સામે ધરણા ધરીને બેઠી

હતી. યાદ છે ને પેલી વહુએ વેલણ બતાવી ભગવાનને ધરેલી સામગ્રી ખાવા મજબૂર કર્યા હતા.

વહુને ખબર ન હતી સાસુમાને રોજ ઠાકોરજીના ભાવાતા ભોજન બનાવી આપતી. સાસુમા

ઠાકોરજીને ધરતાં. સાસુમા જાત્રા કરવા ગયા, હવે એ ઠાકોરજી વહુના હાથનું જમતા નહી. એક

બે દિવસ ચલાવ્યું ત્રીજે દિવસે વેલણ લઈને ઉઠી. એને એમ કે સાસુમા આવશે તો તેનો ધોયલો

ધોવાઈ જશે. ડરના માર્યા ઠાકોરજી આરોગી જતાં.

બસ એ જ હાલ મારા થયા,’ મને જવાબ દે નહી તો હું માથું પટકીને અંહી મરીશ.’ હાથમાં માળા

ગણવા બેઠી, “મારો વારો ક્યારે” ? શ્રી કૃષ્ણ શરણં મમ તો રોજ બોલતી હતી. આજે અષ્ટાક્ષર ને

બદલે સપ્તાક્ષર!

વિરહનો અગ્નિ સદા જલતો રહે છે. જિવન તો નિર્વિઘ્ને વહે છે. પણ એમાં જે જિવંતતા જોઈએ તેનો

અભાવ જણાય છે. જીવનથી થાકી છું પણ હારી નથી. પ્રવ્રૂત્તિમય જીવન છે, થાકી જવાય છે, છતાં

સફર જારી છે. રોજ એક જ વિચાર આવે છે ! ‘મારો વારો ક્યારે?

આમ વારો ક્યારે આવશે, એની રાહ જોઈને જીવન જીવવું સહેલું નથી. મૂકને પંચાત જ્યારે આવવાનો

હશે ત્યારે આવશે ? અંતકાલની પ્રતિક્ષામાં વર્તમાન અને ભવિષ્યકાળને ડહોળવાની ઈચ્છા નથી. આ

બાકીનું જીવન જ્ઞાનમય, અહંકારનો અભાવ અને અનાસક્તિ પૂર્વક જીવવાની મનોકામના રાખવી

એ અનુચિત નહી ગણાય. આવશે ત્યારે ખબર પણ નહી પડે કે, ‘મારો વારો આવી ગયો’ !

વારો આવે કે ન આવે, કહીને આવવાનો નથી ! આવશે ત્યારે ખબર પણ નહી પડે.

આ જિંદગી દીધી પ્રભુએ પ્રશ્ન આવીને ઉભો ?

તેને સફળ કરવી કે નિષફળ ઉત્તર એનો ના દીધો !

ઉત્તર મળે કે ન મળે .દ્રઢપણે નિશ્ચિત છે, આ જીવન “સફળ કરીશ” ! પ્રય્ત્ન જારી છે. આળસનું નામોનિશાન નથી.

આનંદ યા ગમ એ સ્વ પર નિર્ભર છે. બને ત્યાં સુધી પરિસ્થિતિ, સંજોગ કે વ્યક્તિ પોતાનો પ્રભાવ લાદી શકતા

નથી. જો કદાચ એની ચુંગલમાં ફસાઈ જાંઉ તો પણ ઉભરી તેમાંથી બહાર નિકળવાની કળામાં નિપુણતા કેળવી છે.

હા, ભૂતકાળ બુલવો શક્ય નથી. તમે નહી માનો સ્વપના ન આવનારને આજે જૂના જૂના સ્વપના આવી ને રસના

ચટકાં આપી રહ્યા છે. વર્તમાન વિષે રતિભર ફરિયાદ નથી. ભવિષ્ય , પેલો ઉપરવાળો જાણે !





છૂટાછેડા**Tied together

1 02 2021

લાખો રૂપિયાનો ધુમાડો કરી સાહિલ ,સ્નેહાને પરણી ઘરે લાવ્યો. બન્ને વચ્ચે કોલેજના પહેલાં

વર્ષથી પ્રેમ પાંગર્યો હતો. અધુરામાં પુરું બન્ને એક બીજાને ખૂબ પ્રેમ કરતા હતા. રંગે ચંગે લગ્ન

લેવાયાં. રૂમઝુમ કરતી સ્નેહા સાસરે આવી. નવી વહુ નવ દિવસ. સાહિલ એકનો એક દીકરો હતો

સ્નેહાને એક ભાઈ હતો જે મુંબઈ રહેતો.

લાખો રૂપિયાના ખર્ચે થયેલાં લગ્ન શું એક છૂટાછેડાના કાગળ દ્વારા ખત્મ થઈ ગયા? હસવું આવે

એવી વાત છે. ના, પણ આ હકિકત છે. ૨૧મી સદી નો અભિશાપ છે ! વિચારો એમાં ફાયદો કોને

થાય છે?

“પેલા કાળા કોટવાળા ને ” ?

એમાં તો બંને પક્ષ સંમત થશે ! છતાં પણ લોકો આડૅ ધડ છૂટાછેડા લઈ “શાંતિની’ જીંદગી જીવે છે.

આનું મુખ્ય કારણ સહન શક્તિનો અભાવ . ‘હું’ ને અગણિત મહત્વતા આપવી. હકિકતથી આંખ-

મિંચામણા કરવા. બસ હવે આગળ વાંચો અને વિચારો !

સ્નેહા જ્યારે પણ ભાઈને ત્યાં જાય ત્યારે, ભાભીની ઘર સજાવટની કળા જોઈ છક થઈ જતી.

તેને પણ થતું, કે તે પણ પોતાનું ઘર મરજી મુજબ સજાવે !.

સાહિલે પપ્પાનો પ્યાર જોયો જ નહતો. બે વર્ષનો થયો ત્યારે વિમાન અકસ્માતમાં પપ્પા ગુમાવ્યા

હતા. સ્નેહા સાથે લગ્ન પહેલાં સમજૂતિ થઈ હતી,’મમ્મી સાથે રહેશે’ ! સ્નેહાએ ત્યારે તો હરખાઈને

હા પાડી. નોકરી કરીને ઘરે આવે તો તૈયાર ભાણું કોને ન ગમે? આમ ગાડું બરાબર ચાલતું. હવે તો એક

દીકરીની મા બની. સાહિલના મમ્મી, શકુબેન ખૂબ લાગણિશીલ હતાં. બધી રીતે સ્નેહાને અનુકૂળ રહેતાં.

કોને ખબર કેમ હવે સ્નેહાને મમ્મી આંખના કણાંની જેમ ખુંચવા લાગ્યા. એમાં પાછી સ્નેહાના મમ્મીની

ચડામણી.

સાહિલને કાન ભંભેરવાનો પ્રયત્ન ચાલુ કર્યો. શરૂઆતમાં સાહિલ વાત ઉડાવતો. જ્યારે ટક ટક ખૂબ

વધી ગઈ, ત્યારે સ્નેહાને સાફ શબ્દોમાં કહી દીધું, “હું મારી મમ્મીને નહી છોડું’ ! સ્નેહાએ છેલો પાસો ફેંક્યો

‘તો હું તને છૂટાછેડા આપીશ”. સાહિલે પોતાનો સ્પષ્ટ જવાબ સંભળાવી દીધો.

‘જેવી તારી મરજી’. વાત વણસી ગઈ સ્નેહા છૂટાછેડા લઈ સલોનીને લઈ નિકળી ગઈ. દીકરી નાની હોવાને

કારણે માને મળી. સાહિલ ભાંગી પડ્યો પણ ખોટી દાદાગીરી ચલાવવા એકનો બે ન થયો. ફરી લગ્ન કરવાનો

વિચાર સુદ્ધાં ન કર્યો.

અહં,જ્યારે જીવનની ગાડીનો ડ્રાઈવર બને છે ત્યારે કોઈ પણ વ્યક્તિ વિજ્ઞાનમય કોષનો ઉપયોગ કરતું નથી.

જે દરેક વ્યક્તિમાં હોય છે. સાહિલ પોતાની પરિસ્થિતિથી વાકેફ હતો. જે માએ, તેને અનાથ આશ્રમમાંથી

ઉગારી આ સ્થિતિએ પહોંચાડ્યો હતો, એ મા તેને માટે ભગવાન કરતાં પણ વધારે પ્યારી હતી. સ્નેહાને આ

વાતની જાણ ન હતી. હોત તો પણ તેના બધિર કાન સાહિલની કોઈ પણ વાત સાંભળવા તૈયાર ન હતા.

આ બાજુ સ્નેહા, દીકરીના લાલન પાલનમાં વ્યસ્ત થઈ ગઈ. પોતાની નોકરી ખૂબ સુંદર હતી. દીકરીની ઉંમર

વધતાં વાર ન લાગી. સલોની સમજુ હતી. મમ્મી અને પપ્પાનો અઢળક પ્યાર પામતી. તેણે મનમાં નિર્ધાર

કર્યો.. દાદીનો સહકાર મેળવી બીડું ઝડપ્યું. દાદીનો સાથ મળ્યો. શકુ બહેનને સ્નેહા વિષે કોઈ ફરિયદ ન

હતી, તે જાણતા હતાં કે દીકરો તેમને નહી છોડે.

સલોનીએ જીદ પકડી,”પપ્પા અને મમ્મી તમે બન્ને એ શામાટે બીજાં લગ્ન ન કર્યા’?

મને ખબર છે,’ જેમ તમને બન્નેને હું વહાલી છું, એમ તમે પણ એકબીજાને હજુ ભૂલ્યાં નથી’.

સ્નેહા અને સાહિલ પૂતળાંની જેમ સલોનીની વાત સાંભળી રહ્યા. આટલા બધા વર્ષોના વિયોગ પછી સ્નેહાને પોતાની

ભૂલ સમજાઈ હતી. અહં આડૅ આવતો હતો. દીકરીને બહુ શ્રમ લેવો ન પડ્યો. તેનું મુખ્ય કારણ હતું શકુ બહેનનો પુત્ર

પ્રેમ. સલોની સમજદાર હતી. દાદીની આંખનો તારો. દાદીનો પ્રેમ અને તેમાં રહેલો સચ્ચાઈનો રણકો તેને સ્પર્શી ગયા

હતાં. માતાનો વાંક તેને સ્પષ્ટ જણાતો હતો. સ્નેહા, સાહિલને ભૂલી શકી ન હતી.

સલોની એ માતાને સચ્ચાઈનું દર્શન કરાવ્યું. સ્નેહાને પોતાનિ જાત ઉપર તિરસ્કાર છૂટ્યો. શકુ બહેનની મહાનતાને

મનોમન વંદી રહી. નિખાલસ પણે પોતાની અક્ષમ્ય ભૂલની ,ક્ષમા આપવા માટે કરગરી. શકુ બહેનનું તો હ્રદય સાગર

સમાન વિશાળ અને નિર્મળ હતું. તેમણે સ્નેહાને ગળે વળગાડી અને સાહિલને પ્રેમથી સમજાવ્યો.

મા, દીકરી અને પત્નીના પ્રયત્નો સફળ રહ્યા. સ્નેહાને દિલમાં સમાવી. આખરે સ્નેહા તેનો પ્રથમ પ્યાર હતો. પ્રથમ પ્યારની

ખુશ્બુ જેણે અનુભવી હોય તે સહુ વાકેફ છે કે એ ક્યારેય પોતાની મહેક વિસરતી નથી.

છૂટાછેડા, પાછાં ક્યારે બંધાઈ ગયા તેની ખબર પણ ન પડી. શકુ બહેનને હૈયે ટાઢક થઈ,” હાશ, હવે મારા પ્રાણ ગતે જશે ‘ !





૩૦, જાન્યુઆરી ૨૦૨૧

29 01 2021

આપણા રાષ્ટ્રપિતા મહાત્મા ગાંધીની પુણ્ય તિથિ પર. **

બાપુ તમને અંતરથી પ્રણામ

તમારા ગાઉં સદા ગુણગાન

************

“હું, મોહનદાસ કરમચંદ ગાંધી, આજે સહુ ભારતવાસી સમક્ષ સત્ય બયાન આપીશ” !

ભલે તમે મને આદર આપો છો, શું હું એને માટે યોગ્ય છું, ખરો ?

તમે મારી ‘સત્યના પ્રયોગો’ વાંચી હશે? અસત્ય મને પસંદ નથી. ભારતની આઝાદી પછી

ટુંક સમયમાં જ હું મૃત્ય ને ભેટ્યો. મારા દિલના ભાવ પ્રગટ કરવાની તક મને મળી જ નહી !

સહુ પ્રથમ તો આ કોંગ્રેસ બરખાસ્ત કરવાની હતી.

સરદાર, તારી વિરૂદ્ધમાં જવાહરને મત આપ્યો એ બદલ ‘હું’ અખિલ ભારતનો ગુનેગાર છું.

સારું થયું ‘ગોડસે એ મને ગોળી મારી ! પણ એ ભૂલ સુધારાવાની કોઈને મતિ સુઝી નહી !

જવાહર, આવું મહોરું પહેરીને મને છેતરી ગયો. હજુ પણ મરે ગળે નથી ઉતરતું..

એની દીકરીએ મારી અટક ચોરીને ભારતની પ્રજાને કેટલો મોટો દગો કર્યો !

હિંસાનો હું વિરોધી હતો. જોવા જઈએ તો લાખો લોકોની હિંસા થઈ હતી.

મારા વહાલાં ભારતિય ઘરબાર વગરના થયા. સામાન્ય પ્રજા ત્રાહિમામ પોકારી ઉઠી હતી..

ભલે આખી દુનિયા મને પૂજે, મારા વિચારોનું સન્માન કરે !

શું હું ખરેખર એ આદરને કાબિલ છું ?

મારા દેશની પ્રજાને હું ખૂબ પ્રેમ કરું છું.

મારા આ અક્ષમ્ય ગુના બદલ મારા દેશના પ્રિય પ્રજાજનો મને ક્ષમા આપશે !.

શું આપણે આઝાદી લોહી વહેવડાવ્યા વગર મેળવી હતી ?

એમાં અર્ધ સત્ય છે, ગણવા બેસીશું તો આંકડા ઓછા પડશે એટલાં જુવાનો અને બુઝર્ગોએ જાન ગુમાવ્યા છે.

આઝાદીની લડતમાં સ્ત્રીઓએ પણ અત્યાચાર સહન કર્યા છે. .

બસ, આજે મને કહેવા દો, મારા વહાલાં ભારતિય પ્રજાજનો મારી ભૂલ કબૂલ કરું છું.

“જવાહર કથીર” નિકળ્યો તેનો ખૂબ અફસોસ છે !

સરદારના હાથમાં લગામ હોત તો આજે ભારતની શિકલ કંઇ ઔર હોત.!

જો કે મને નરેન્દ્ર મોદી પર વિશ્વાસ બેઠો છે, આશા રાખું છું તમે એને સાથ અને સહકાર આપશો..

અરે, આ મેં શું સાંભળ્યું, “મારો ખેડૂત” આટલો પરેશાન ? ખેતી પ્રધાન મારા ભારતની આ દશા ?

જય હિંદ

ભારત માતાની જય