મરવાના વાંકે જીવો

4 10 2017

મરવાના વાંકે જીવો

******************

 

નવાઈ લાગે છે ને ? કૉઈ મરવાને વાંકે જીવતું હશે ?  જરા શાંતિથી વિચારો, ‘શું આપણે ખરેખર જીવીએ છીએ’ ? હા, પેલા ગાય, બકરી, ભેંસ અને ડુક્કરની માફક જીવાતાં જીવનને જીવન કહેવાય ? જી ના! જીવન ખુલ્લા દિલે જીવવું, મસ્તી પૂર્વક માણવું, ન નડવું , ન કોઈની દખલ ચલાવી લેવી. જો કમનસિબે સંજોગો પ્રતિકૂળ હોય તો મૌનં પરમ ભૂષણમની નીતિ અખત્યાર કરવી.

વસુકી ગયેલી છે. કોઈ ગોવાળ કે ગૌશાળા તેને રાખવા તૈયાર નથી. તેનો છૂટકો સહ્રદયી કસાઈને આંગણે છે.   આપણે પણ હવે ૬૫ થી ૭૦ નો આંકડો વટાવી ચૂક્યા છીએ. નોકરી ધંધામાંથી તિલાંજલી પામી ચૂક્યા છીએ. જો સરખી મૂડી જમા કરી હશે તો સ્વાભિમાન પૂર્વક જીવવાની  સ્વતંત્રતા હશે ! જો તેમાં સદભાગ્ય ન સાંપડ્યું હોય તો જે હોય તેમાં સાદાઈ અને સંતોષપૂર્વક જીવન જીવી લહાવો માણવો. બાકી ” મરવાને વાંકે જીવન જીવવાનું ‘હોય તો બીજું સુંદર નામ શું આપી શકીએ ?”

યાદ છે ને બાળપણમાં પહેલી રોટલી ગાય ને નિરવામાં આવતી. કેમ ? તે દૂધ આપતી, તેનાં છાણા થાપવામાં કામ લાગતાં, તેનો દીકરો ‘બળદ’ ખેતીમાં કામ લાગતો. તમારી પણ જુવાની હતી. બાળકોને જન્મ આપી , પ્યાર અને સંસ્કારા આપી લાગણીથી ઉછેર્યા. તેમની સઘળી જરૂરિયાતો તમારી આવકમાંથી પૂરી કરી. તમારી જાતને ક્યારેય મહત્વ ન આપતાં બાળકોને બધી સગવડો આપી. આજે એ બાળકોનો સુખી સંસાર તમારી આંખડી તેમજ હ્રદય ઠારે છે. તમારી પાસે જે છે તે તમારી મહેનતની જીવનભરની કમાણી છે. જીવો અને મરણ આવે ત્યારે વિદાય થાવ. જીવનનો આ અવિરત ક્રમ છે.

પેલી બકરી, બેં બેંકરતી જાય ને આંગણામાં લવારા સાથે કૂદતી જાય. ‘ઉંટ મૂકે આંકડો ને બકરી મૂકે કાંકરો’. ઘડપણમાં આંકડો કે કાંકરો તો નહી પણ જે પ્રાપ્ત થાય તેમાં રકઝક નહી કરવાની. લવારા જોઈને કૂદતી બકરી આજે બાળકો જોઈને પરમ શાંતિનો અહેસાસ કરે. બેં બેં કરવાને બદલે, શ્રી ક્રિષ્ણ શરણં મમનું સુમિરન કરે. બકરી જેવો નરમ સ્વભાવ અને પ્રેમ જીવનને સુખદાયી બનાવે. માનવ દેહ અતિ મૂલ્યવાન છે. મરણ ટાણે માત્ર જૂનાં વસ્ત્ર ત્યજી નવા ધારણ કરવાના છે.

ભેંસ, રંગે અને રૂપે પૂરી પણ કોઈને કનડે નહી. દુધ આપીને શાંતિથી ઘાંસ આરોગે. ઘડપણમાં શાંતિ રાખવાની જે મળે તેમાં આનંદ માણવાનો. અનુભવ, કાર્યદક્ષતા અને વિચક્ષ્ણતા જીવનમાં જરૂર પડે અને માગે ત્યારે બક્ષ્વાના. જેમ દૂધ પીધે હૈયે ટાઢક થાય, તેમ તમારી વર્ષોદ્વારા એકત્ર કરેલી મૂડી વાપરી સહુને શાંતિનું પ્રદાન કરવું. જીવનને આળસથી ભરવાને બદલે કાર્યથી મઘમઘતું બનાવો.

પરિણામ જો જો જીવન હર્યુંભર્યું બની જશે. મરણ અનિવાર્ય છે. આવશ્યક પણ છે. કેવું ,એ પ્રશ્નાર્થ છે ? જેનો ઉકેલ કોઈની પાસે નથી. સાચું કહું એ મંગલ પ્રસંગ જ્યારે પણ આવે ત્યારે પરમ શાંતિ પ્રસરી રહેશે. બાકી, ‘મરવાને વાંકે’ જીવન જીવવું એ નરી કાયરતા છે.

પેલું ડુક્કર જે કઈ રીતે જીવન જીવે છે , સહુને તેની જાણ છે. ભલેને તે શું ખાય છે તે જોવું તેના કરતાં તેના શરીરમાં તે ખોરાક દ્વારા પરિવર્તન પામેલું ‘માંસ’ લોકો કેટલા પ્રેમથી ખાય છે, તે અદભૂત છે. ડુક્કરને વિચાર કરવાની શક્તિ નથી. માનવને ઈશ્વરે, ‘મન અને બુદ્ધિ’ આપ્યા છે. હા, સાથે અહંકાર પણ આપ્યો છે. જીવનના ઉત્તરાર્ધમાં આ ત્રણેનો સુમેળ કરી ,બાકીનું જીવન સુખ શાંતિ પામીએ તેવી પ્રાર્થના.

યાદ રહે , આ મનખા દેહનો ઉત્તમ પ્રકારે ઉપયોગ કરી અંતિમ વર્ષોને સોહાવીએ.

પ્રભુનું અર્પિત આ જીવન કેમ વેડફી દેવાય

એ છે પ્રસાદી ઈશની રે કેમ વેડફી દેવાય

 

 

Advertisements

ક્રિયાઓ

Information

2 responses

4 10 2017
Mukund Gandhi

Good philosophy of life ! Thanks.

Every moment that we are endowed with is precious.

Mukund Gandhi
 

6 10 2017
રક્ષા

લેખમાં આશાવાદ ખૂબ ગમ્યો!

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s




%d bloggers like this: