ચા, દાળ અને બાઈડી

20 04 2018

 

 

“ચા” કૂકડો બોલેને યાદ આવે ! “દાળ” નોકરી પર જવાનું હોય અને જમવા બેસીએ એટલે યાદ આવે ! “બાઈડી” બાથરૂમમાંથી બહાર નિકળવાને ટાણે, ‘અરે મારો ટુવાલ આપને” ! આ ત્રણે  કમાલની ચીજ છે.  જો એકાદ ટાયરમાં ‘પંકચર’ પડે તો જોઈ લો દિવસ દીવેલ પીધા જેવો થાય ! યાદ છે નાનપણ્માં ‘મા’ પેટની ગરબડ ન થાય એટલે દીવેલ પિવડાવતી ?

જો’ચા’માં મજા ન હોય, ‘દાળ’ સબુડકા ભરી પિવાય તેવી ન હોય અને ટુવાલ ‘બાઈડી’એ ધોયેલો ન આપ્યો હોય તો ? કલ્પના કરી જુઓ ! કલ્પના જ કરજો , હકિકતમાં આવું ન બને તેવી પ્રાર્થના !

મોઢામાં પાણી આવી ગયું.’ જો તમે કહો, કે હું ચા બનાવું છું, તો મારો જવાબ સાંભળવો છે’ ?

“મારે ક્યાંય જવાની ઉતાવળ નથી ! ચા પીને જઈશ. ”

તમે કહેશો,’અડધો કપ ચાલશે ને’ ?

“શું કહ્યું, અડધો કપ’? મારી ચા ન મૂકશો! અડધા કપમાં તો મારું મોં પણ એઠું ન થાય. જો પિવડાવવી હોય તો આખો કપ, નહી તો હું ચાલી’.

જેને જિંદગીમાં બીજી કોઈ બૂરી આદત નથી. બસ ચા મળે એટલે દિવસ સુધરી જાય ! હવે આ ચામાં દૂધ થોડું નાખવાનું, બરાબર !

‘કેમ,બહુ મોંઘું મળે છે એટલે’ ?

બસ મોંઘવારી દૂધમાં જ નડૅ છે ?

અરે ભાઈ ‘બાદશાહી ચા’ ચાલે લશ્કરી નહી !

મારા એક મિત્ર હમેશા કહેતાં, ‘તમે ચામાં આટલું બધું નાખો છો તો પછી મસાલાના ડબ્બામાંથી હળદર , મરચું અને ધાણાજીરુ પણ નાખો ને ! ‘

‘બેસો તમને એવી ચા બનાવી દંઉ’. આખા રુમમાં હાસ્યનું મોજું ફરી વળતું !

હવે ગણવા માંડો હું ચામાં શું ,શું નાખું છું. ૧. પાણી, ૨. ચાનો મસાલો, ૩, તાજું વાટેલું આદુ, ૪. લીલી ચા, ૫. ફુદીનો. ૬. વાટેલી એલચીનો ભુકો, ૭. ખાંડ, ૮. દુધ અને અંતે ગુલાબી મિજાજમાં હોંઉ તો કેસર. આવી સરસ ચા બનાવી હોય ત્યારે મારી મિત્ર આવીને કહે ,’મારી ગ્રીન ટી  બનાવજે’.  ફુગ્ગામાંથી હવા નિકળી ગઈ હોય ત્યારે બિચારા ફુગ્ગાની દયા આવે  ! તેવા હાલ મારા થાય . ખેર, પસંદ અપની અપની ખયાલ અપના અપના !

આવી ચા પીને દિવસ શરૂ થતો હોય તો, એ દિવસ દરમ્યાન કોઈ પણ કાર્ય ખોટું ન થઈ શકે. ઉત્સાહ ભરેલો દિવસ જ્યારે પૂરો થાય અને ઘરે આવતા જો દાળમાં ગરબડ હોય તો આખા દિવસનો થાક ઘેરી વળે!

મિત્રોને કહેતા સાંભળ્યા છે, ‘મારા બાળકો દાળ નથી ખાતા”!

ત્યારે મારા મુખ પર ચમક આવે, ‘મારા બાળકો દાળ પીએ છે’.

કારણ સાદું છે ,પણ સચોટ છે. જે વ્યક્તિ દાળમાં મસાલા નાખવામાં કંજૂસાઈ કરે તેની દાળમાં કોઈ ભલીવાર ન હોય ! ્દાળમાં મીઠુ, ગોળ, ખટાશ બધું સરખું નાખ્યું હોય તો બતાવી આપજો બાળક દાળ ન ખાય. એમનું બાળક મારે ત્યાં આવે ત્યારે  માગીને દાળ પીએ.

મારા બાળકો નાના હતા ત્યારે ચેતવણી આપી હતી. કોઈને ત્યાં દાળ ન ભાવે તો ઓછી લેવી પણ બોલવું નહી. હમેશા ખાવાનું તપેલીમાં જોઈને ખાવું. બને ત્યાં સુધી ઘરેથી જમાડીને જ લઈ જતી. હવે ‘ચા’ અને ‘દાળ’નો આધાર ‘બાઈડી’ પર આવીને અટકે. એ તમારા બાળકોની ‘મા’ પણ હોઈ શકે !

જો તેને સાચવતા ન આવડૅ તો જિવનથી હાથ ધોઈ નાખવા ! ‘બાઈડી’ બગડી તેના નસિબનું શું કહેવું ? બધા કાંઈ તુલસીદાસ, એરિસ્ટોટલ નથી થઈ શકતા ! પણ તે બનવાનો માર્ગ મોકળો છે ! લગ્ન પછી ‘બાઈડી’ને સાચવવી એ કળા, સહુને વરી હોતી નથી ! એ જેટલું સત્ય છે, તેટલું જ સત્ય એ પણ છે કે અમુક કન્યા “પિયર” આણામાં સાથે લઈને આવી હોય છે. એ ‘બાઈડી’ ક્યારેય સુધરે તેની ખાત્રી નહી. તેમનું ‘રિમોટ’ તેમની માતાઓના હાથમાં હોય છે.

‘બાઈડી’ એ બહુ કઠીન વિષય છે. યાદ છે લગ્ન કરવા બેઠા ત્યારે  ગોર મહારાજ બેથી ત્રણ વાર ‘સાવધાન’ બોલ્યા હતા. જો ચેતી ગયા હોત તો ‘બાઈડી’ નામથી ભડકત નહી !

ખેર, હવે પરણ્યા છો. બાપ પણ થયા છો તો પછી ‘બાઈડી’ની શરણાગતિ સ્વીકારો. જેટલા જલ્દી સમજી જશો એટલો સંસાર મધુર બનશે !

‘હવે ખરી સમસ્યા છે’?

‘ચા’ સારી પીવી છે’?

‘દાળ’ સબડકા ભરીને પીવી છે’?

‘બાઈડી’ને સંભાળવી છે’?

સિક્કાને બે બાજુ હોય ! અરે, ત્રીજી ધાર પણ હોય !

મનમાં શુભ ચિંતન કરો અને સિક્કો ઉછાળો !

જવાબ કોઈને કહેતા નહી ! બાકી આ “ચા”, ‘દાળ” અને “બાઈડી”ના પ્રકરણ ઘરે ઘરે અલગ હોય ! જો કોઈ ભડવીર તેના પર શોધખોળ કરી પી. એચડી. કરવાનો હોય તો તેને પ્રોત્સાહન આપવું જરૂરી છે. વિષય ખૂબ  ગુઢ અને ગહન છે !

 

 

 

Advertisements




કહેવાય નહી !

17 04 2018

આજે સુહાની ઘરે આવીને તકિયામાં માથું સંતાડી હિબકાં ભરી રડી રહી. સહેવાય નહી અને કહેવાય નહી એવું આ દર્દ ક્યાં સુધી છુપાવી શકશે ? મનોમન નિર્ધાર કરી રડવા પર કાબૂ મેળવ્યો. અત્યારે ઘરમાં કોઈ હતું પણ નહી કે પાણીનો ગ્લાસ આપે જેથી તેના હિબકાં ઓછા થાય. એ તો વળી વધારે સારી વાત હતી કે ઘરમાં તે એકલી હતી. લગ્ન કર્યાને દસ વર્ષ થઈ ગયા હતા, સુજાન બાપ બની શક્યો ન હતો. ઘણા પ્રયત્નો કર્યા પણ નિષ્ફળતા પ્રાપ્ત થઈ હતી.
સુજાન તો બેફિકર હતો. “મૂકને યાર પંચાત મટી. બાળકોને ઉછેરવા, તેમની પાછળ સમયની બરબાદી કરવી. કોને ખબર કેવું પાકે”?
‘કેમ આપણે કેવા પાક્યા , આપણા માતા અને પિતા માટે” ?
“છતાં પણ આ એકવીસમી સદીમાં કોઈ ભરોસો નહી. તું જોતી નથી બાળકોવાળાના પ્રશ્નો ? તેમની વાતોમાં ફરિયાદ સિવાય કોઈ સૂર તને સંભળાય છે’? સુહાની ખૂબ મનને મનાવે. ‘મને શું ઓછું મળે છે ? સુજાન મારા પર વારી જાય છે. સુજનના મમ્મી અને પપ્પા પણ બેટા કહેતા થાકતા નથી.  કોને ખબર કેમ સુહાનીને માટે આ પુરતું ન હતું’. સુહાનીને પોતાની ગોદ ભરાઈ નથી તેનું ખૂબ દુખ હતું. દત્તક લેવા માટૅ બન્ને પતિ તેમજ પત્ની તૈયાર ન હતા.
આજે જ્યારે સુજાન ઓફિસમાં હતો ત્યારે અમેરિકાથી ફોન આવ્યો હતો. સુહાનીને એમ કે સુજાનનો હશે, બે વાર આવ્યો ત્યાં સુધી જવાબ ન આપ્યો. ત્રીજીવાર વાગ્યો ત્યારે તેને થયું કોઈને કદાચ ખાસ કામ હોઈ શકે.
સામે છેડેથી હલો શબ્દ સંભળાયો ને સુહાનીના દિલના તાર રણઝણી ઉઠ્યા. અવાજ ખૂબ પરિચિત હતો. હા, સાંભળ્યે દસ વર્ષ ઉપર થઈ ગયા હતા.
તેના કોલેજ કાળના મિત્ર સાહિલનો હતો. પળભરતો સુહાની માની ન શકી. આટલા વર્ષો પછી સાહિલે તેને કેમ યાદ કરી ? સાહિલ પણ સુહાનીનો રૂપાની ઘંટડી જેવો મધુર ‘હલો’ સાંભળી ભાન ભૂલી ગયો. ‘ સુહાની આજે દસ વર્ષ  પછી ભારત આવું છું ‘?
“હં”
‘મને મળીશ ને ‘?
‘સમય હશે તો ચોક્કસ મળીશ’.
‘શું નહી હોય તો તારા સાહિલને નિરાશ કરીશ’?
‘કેમ તેં મને નિરાશ નહોતી કરી’?
‘ખેર, હજુ પણ તને બધું યાદ છે’?
‘કેમ ન હોય’?
‘તારા ગયા પછી મારા કેવા બેહાલ થયા હતાં’?
‘મારે તેની માફી માગવી છે’.
‘સુજાનના પ્યારમાં હવે હું બધું ભૂલી ગઈ છું. સુજાન મારી જિંદગી છે, મરતાં દમ સુધી’.
‘હું જાણું છું ‘ મારે તારા દેવતા જેવા પતિને પણ મળવું છે’.
‘એ દેવતા નહી સાચા અર્થમાં માનવ છે. મને ખૂબ પ્રેમ કરે છે’.
ફોન ઉપર વાત પૂરી થઈ. સાહિલે મુંબઈ આવી સુહાનીને મળવાનો ખૂબ પ્રયત્ન કર્યા. બની ત્યાં સુધી સુહાનીએ ટાળ્યું. આખરે ‘કોપર ચિમનીમાં  ‘ સુજાનના મમ્મા અને પપ્પા સાથે ડીનર પર ગયા હતા ત્યાં સાહિલ ભટકાઈ ગયો. સાહિલ તો સુહનીને જોઈ ખુશ થયો. સુહાનીએ બહુ ઉમળકો બતાવ્યો નહી. વડીલોની હાજરીમાં બહુ બોલી પણ નહી. સુજાન સમજી ગયો તેણે તો એવું વર્તન કર્યું જાણે સાહિલ તેનો કોલેજકાળ દરમ્યાનનો ખાસ મિત્ર ન હોય !
રાતના ડીનર પછી બધા ઘરે આવ્યા. સુહાનીએ સુજાનને આવા વર્તન પાછળનું કારણ પૂછ્યું.
‘મને ખબર છે એ તારો કોલેજ કાળનો લવર હતો. હું પણ તારા પર મરતો હતો ને એ પણ.  મારા સારા નસિબે તું મને મળી. તને ખબર છે સાહિલ અમેરિકા જઈને દુંખી દુઃખી થઈ ગયો.  તેની પત્ની અમેરિકન બોસને પરણીને સાહિલને રઝળતો મૂકી ભાગી ગઈ. સાથે પોતાનું સંતાન પણ લઈ ગઈ. ‘
હવે સુહાની ચમકી. તેને આ કોઈ વાતની ખબર ન હતી. તેને પણ સાહિલ પ્રત્યે કરૂણા ઉપજી. સુજાનના મનમાં  કોઈ જુદો વિચાર ઝબકી ગયો .
જો સુહાનીને ખબર પડે તો તેને માથે મોત ઘુમરાય.
એને ખબર હતી સુહાની એને દિલોજાનથી ચાહે છે. બાળક થતું નથી એ હકિકત સ્વિકારી લીધી છે. આ તો કોઈકવાર બાળક જોઈએ એવી તમન્ના હ્રદયમાં ઉછાળો મારે ત્યારે સુહાનીને સાચવવી એ સુજાનના ગજા  બહારની વાત બની જતી. સુજાને સાહિલને મળવાનો નિર્ધાર કર્યો. સંજોગવશાત બધું અનુકૂળ ઉતર્યું. સુજાને પહેલાં સાહિલને સમજવાનો અને સમજાવવાનો પ્રયત્ન આદર્યો. સાહિલતો સુજાનની વાત સાંભળીને સડક થઈ ગયો.
‘તને ખબર છે, તું મને શું કહે છે’?
‘હા, ખૂબ વિચાર અને મંથન કર્યા પછી આ નતિજા પર આવ્યો છું’.
‘મને લાગે છે ,તું સુહાનીને મારા કરતાં ખૂબ વધારે ઓળખે છે’.
‘કેમ તને એમાં શંકા છે’?
‘તો પછી આવી વાત કરી પણ કેવી રીતે શકે’?
‘સહુ પ્રથમ તો મને આવા બેહુદા વિચાર પ્રેત્યે પણ ઘૃણા થઈ હતી!  કિંતુ ખૂબ વિચારને અંતે આ નતિજા પર પહોંચ્યો છું’.
‘તારો મુંબઈમાં કેટલું રોકાવાનો ઈરાદો છે’?
‘બસ હવે દસ દિવસમાં જવાનો’.
‘આપણી પાસે સમય બહુ નથી’.
સુજાન બોલ્યો, ‘જો સાંભળ આવતા શનિવારે મારી વર્ષગાંઠ છે. હું અને સુહાની ઓબરોયમાં ડીનર લઈ રાત રોકાવાના છીએ. કોઈ કામનું બહાનું કરી હું  સમયસર નહી આવી શકું. તું ઓચિંતો સુહાનીને હોટલની લોબીમાં ભટકાઈ જજે. આગળનું બધું, હું હવે તારા પર છોડીશ’.
સાહિલ હજુ માનવા તૈયાર ન હતો. મિત્ર તરિકેની ફરજ બજાવવાનું સુજાન તેને કહી રહ્યો હતો. પછી તો એ કાયમ માટે અમેરિકા ચાલ્યો જવાનો. આ વખતે માતા અને પિતા ગુજરી ગયા હોવાથી બધું સમેટવા ભારત આવ્યો હતો. હવે પછી આવવાનું કોઈ બહાનું હતું નહી. તેની સેક્રેટરી, શેનન સાથે બે વર્ષ થયા પ્રેમમાં હતો. માતા અને પિતાને ખબર ન હતી કે તેની પત્ની બાળક લઈને છૂટી થઈ ગઈ છે. હવે કોઈને દુઃખ પહોંચે એવું સંભવ ન હતું.
આખરે સુજાનની મરજી સામે નમતું જોખ્યું. જો પોતાના વર્તનથી કોઈનું ભલું થતું હોય તો વાંધો ન હતો. વ્યક્તિ પણ એક વખતની તેની પ્રેમિકા હતી. તેના પતિની સંમતિથી આ ‘પગલું’ ભરવા તૈયાર થયો ! પત્નીને અનહદ પ્રેમ કરતા “સુજાન”ની હિમતને દાદ આપવી ઘટે !
નક્કી કર્યા પ્રમાણે સાહિલ ઓબેરોય પર સુહાનીની રાહ જોઈ રહ્યો હતો. સુહાની ને જૉઇ નવાઈ બતાવી. ‘અરે, તું અંહી ? એકલી’.
‘શું કરું, આજે સુજાનની વર્ષગાંઠ છે. અમે બન્ને ડીનર લઈ આજની રાત ઓબેરોયના ‘હનીમુન સ્યુટમાં ‘ રોકાવાના છીએ. સુજાનને નિકળતા કામ આવ્યું એટલે હું ગાડીમાં આવી, તે ટેકસી લઈને આવી જશે.’
‘તો ચાલ ત્યાં સુધી હું તને કંપની આપીશ’.
બન્ને લાઉન્જમાં બેઠા. સાહિલે ડ્રીંક ઓર્ડર કર્યો. આગ્રહ કરી સુહાનીને બે પિવડાવ્યા. બે ડ્રીંકમાં સુહાની હોશ ગુમાવી બેઠી. બેહોશીની દશામાં ખાધું પણ ખરું. યોજના પ્રમાણે સાહિલ તેને રૂમમાં લઈ ગયો.  પોતાનું કામ  જે સુજાને આપ્યું હતું  એ પતાવી જતો રહ્યો. અડધી રાતે સુજાન આવી ને સુહાનીની બાજુમાં સૂઈ ગયો. નશામાં ચકચૂર સુહાનીને રાતની કોઈ વાત યાદ ન હતી. બીજે દિવસે બન્ને પતિ અને પત્ની ઘરે આવ્યા. સોમાવારે સવારે સુજાન પોતાને કામે ગયો. સવારની ચા અને નાસ્તો કર્યા પછી સુહની શનિવારની રાત યાદ કરી રહી. તેને કશું જ યાદ આવતું ન હતું. સવારે સુજાન બાજુમાં હતો એટલે   તેને શંકા પણ ન ગઈ.
ખબર નહી કેમ તેનું અંતર કંઈ જુદું જ કહી રહ્યું હતું ને સુહાની હિબકાં ભરીને રડી રહી !
સુજાનને તો આનંદનો અવધિ ઉછળી રહ્યો, જ્યારે સુહાનીએ તેને શુભ સમાચાર આપ્યા !




” હાર “

9 04 2018

              

 

‘હને’ કાનો લાગે એટલે બને “હા”. આ કાનો સહુને રંજાડૅ પણ ખરો અને સહુના મનને જીતે પણ ખરો. ” ર ” રમતિયાળ. રમતમાં કો’ક જીતે પણ ખરા અને હારે પણ ખરા !

કોઈની ‘હા’માં ‘હા’ પુરાવો તો વહાલા લાગો ,ભૂલે ચૂકે નન્નો ભણ્યો તો કડવા વખ જેવા લાગો !

આ ‘હાર’ જીવનને નાસિપાસ પણ કરે અને જીવનમાં ઉલ્લાસના અમી છાંટણા પણ કરે. હાર શબ્દ કેટલો સરળ છે ,ઉચ્ચારવામાં, લખવામાં અને બોલવામાં. જ્યારે તેનો

ઉપયોગ વાક્યમાં  કયા સંદર્ભમાં થાય છે ત્યારે આખીને આખી બાજી પલટાવી નાખે છે.

એ બાજી ઘણી વખત પ્રાણ ઘાતક પણ હોય છે યા આસમાનની સફર પણ કરાવી શકે છે.

કેટલા દાખલા છે જુગારમાં ‘હાર’ પામેલા વ્યક્તિએ આપઘાત કર્યો હોય !

“હાર” ન માન , “હાર”ને જીતમાં પલટાવી નાખ !

“હાર” પહેરીશ તો તું રૂડો લાગીશ. ગુલાબનો કે મોગરાનો બોલ તને કયો પસંદ છે ?

“હાર” પેલા નેતા માટે ભાઈ જરા મોંઘો લેજો એ નેતા જરા અવળચંડા છે. “હાર” નહી ગમે તો ભાષણમાં લોચા મારશે !

“હાર” સુખડનો લાવું કે ગલગોટાનો  મારી ‘મમ્મીની’ યાદગીરી કાયમ રહેશે !.

જોયું ને ‘હાર’  શબ્દ ક્યાં , ક્યારે અને કયા પ્રસંગે વપરાય છે.

આજે મારો ગટુ શાળના પ્રોગ્રામમાં પ્રથમ આવ્યો. આખા વર્ષની તેની હાજરી ૧૦૦ ટકા હતી. ભણવામાં બીજો નંબર ક્યારે લાવ્યો જ નથી. શાળાના આચાર્યે મારા ગટુને સુંદર મજાનો “હાર” પહેરાવ્યો !

જીત્યો અને ઈનામમાં મળ્યો ‘હાર’ !

‘અરે, બુડબક , નમાલા તેં છોકરીથી “હાર” માની ?

‘તારી જાતને બહુ ખાં સમજતો હતો ‘?

હવે આ હાર કોને પસંદ આવે. નીલે ‘હાર’ એટલે માની કે તે નીશાને ચાહતો હતો. નીલને કૉઇ ફરક પડતો ન હતો. નીશા જીતે તો એને આનંદ થવાનો હતો. નીશા પોતે પણ જાણતી હતી ,’મારી જીત પર નીલ ખુશ થઈ તાળીઓનો ગડગડાટ કરી આખો સભાખંડ ગજાવશે.’

હવે આ ‘હાર’ની મઝા, તો મરજીવા જાણે. બાકી કિનારે ઉભા રહી તમાશો માણે !

‘મમ્મી, સુહાની બોલી ઉઠી. શીલને જાસમિન બહુ ગમે છે. એને ત્યાં અમેરિકામાં જાસમિનના ખૂબ કુંડા મૂક્યા છે. લગ્નમાં પહેરાવવાનો “હાર” મોગરાનો જ બનાવડાવવો છે. ‘

મમ્મી મનમાં ને મનમાં ખુશ થઈ. સુહાનીને શીલના ગમા અણગમાની બરાબર ખબર છે. ‘મારી દીકરી અમેરિકા જઈ ખૂબ સુખી થશે. ‘

હાર માનવી, હાર પહેરવો, હાર પહેરાવવો , હાર ગુંથવો, હાર નાનો યા હાર મોટો ! આ હારની આજુબાજુ સમસ્ત દુનિયા ઘુમે છે. કદાચ નવાઈ લાગશે . આ જીવનની દોડમાં દરેક વ્યક્તિ ક્યાંક હાર પહેરવા માટે આડાઅવળા ધંધા કરે છે યાતો હાર નહી માનવા કાળા ધોળા કરે છે !

ખેલદિલીથી ‘હાર’ માનવા, પહેરવા અને પહેરાવવા કોઈ વિરલા જ મળશે !

એવું આ ‘હાર’ શબ્દમાં શું છે જેની દરેકને મેળવવાની યા આપવાની તમન્ના છે.

હાર માનવી છતાં મસ્તક ઉંચું રહે એવું તો જવલ્લે જ કોઈ કરી શકે ! આજે વાર્ષિક પરિક્ષા હતી. વિનુ અને મીનુ બન્ને દોસ્તો ખૂબ મહેનત કરી આઈ. આઈ. ટીમાં જવાના હતા. વિનુને ખબર હતી તેના પિતાજી ડોનેશન આપીને પણ આઈ. આઈ. ટી. માં તેને એડમિશન અપાવી શકશે. પ્રથમ અને બીજા નંબર વાળાને જ માત્ર એડમિશન મળવાનું હતું. શરત એ હતી કે પ્રથમ આવનારને ‘ફુલ સ્કોલરશીપ’ મળવાની હતી. જો વિનુ પ્રથમ આવે તો એડમિશન મળે , મીનુ બીજે નંબરે આવે તો તેને પણ એડમિશન મળે . હવે મીનુના પપ્પા એટલા પૈસા ખરચી શકે તેવી સ્થિતિમાં ન હતા. વિનુએ નક્કી કર્યું પ્રથમ મીનુ જ આવશે. બન્ને જીગરી દોસ્ત હતા. પરિણામ આવ્યું.  મીનુ પહેલો આવ્યો. વિનુ ને ‘હાર’ મળી . તેની ખુશી અનેક ગણી વધી ગઈ. તેની હાર વિનુની જીત કરતાં વધારે સુખદ હતી. બન્ને દોસ્તો સાથે આઈ.આઈ. ટી.માં જઈ શકશે. વિનુએ પપ્પાને વાત જણાવી. પપ્પાને વિનુ પર ગર્વ થયો.

‘હાર’ ના ઢગલા નેતાઓના ગળામાં જોયા હશે? કેટલા પૈસાની બરબાદી. જેઓ કામ કરવાના ચોર છે. લાંચ લેવામાં પહેલો નંબર છે. ખબર નહી કેમ તેમને ગળામાં હારનો ભાર નથી લાગતો ? હા. એ જ હાર કોડભરી કન્યાના ગળામાં સોહી ઉઠે છે. પરણનાર પતિના ગળામાં ‘વરમાળા તરિકે હાર’ કેટલો દીપી ઉઠે છે !

જીવતા જેને પાણી ન પાય એવી વ્યક્તિને પણ મરણ વખતે શબને અને ઘરે આવીને છબીને “હાર” પહેરાવવામાં આવે છે !

હવે જીવનમાં ‘હાર’ ક્યાં મેળવવી, ‘હાર’ ક્યારે પહેરવો અને ‘હાર’ ક્યારે પહેરાવવો એ આપણે નક્કી કરવાનું છે. સરળ રસ્તો મને બહુ ગમે છે, “સિક્કો ઉછાળીને ” !

 





આંગણાની તુલસી !

20 03 2018

 

 

 

આજે પહેલી વાર લગ્ન પછી સોના પિયર આવી હતી. બાળપણની બધી યાદો ગાડીની મુસાફરી દરમ્યાન દિમાગમાં ધમાલ કરી રહી હતી. આ આંગણુ જ્યાં રમીને મોટી થઈ હતી. અરે પેલા પગથિયા રમતી હતી એ નિશાન તો હજુ ભુંસાયા પણ નથી. પેલી ખૂણામાં પડેલી રકાબી જ્યાં ચકલી પાણી પીવા આવતી હતી. કોઈએ તાજું  પાણી તેમાં રેડ્યું છે. પેલો ડાઘિયો આવીને બેઠો છે. રોટલી ન આપું ત્યાં સુધી જતો નહી. ચાલ આજે પાછી મારા હાથે રોટલી તેને આપીશ.

સવારના પહોરમાં ગાડી આવી પહોંચી હતી. આમ તો પિયર અને સાસરી એક જ શહેરમાં હતા. પરામાં જવાનું હોય એટલે ટ્રાફિકથી બચવા વહેલા નિકળે તો સમય ઓછો લાગે.  સોનાને તેનો રોજનો નિત્ય ક્રમ બરાબર યાદ હતો. છ મહિના પહેલાંજ તેની ડોળી ઉઠી હતી. છ મહિનામાં કાંઈ ૨૪ વર્ષની યાદો ભુંસાઈ જાય ? અરે એ બધું તો અસ્થિ સાથે જાય.

‘મમ્મી હું આવી ગઈ છું. બેસ, તારી ચા મુકું’.

સુનોજ તો સોનાનું નવું રૂપ જોઈને આશ્ચર્યમાં ગરકાવ થઈ ગયો. આવ્યો હતો સોનાને મૂકવા. અઠવાડિયા પછી પાછો લઈ જવાનો હતો. સોનાના મમ્મી અને પપ્પાના આગ્રહને કારણે બે દિવસ રહેવાનો હતો. સોના ત્યાં તિતલીની જેમ ઉડાઉડ કરતી હતી. પપ્પાતો બોલ્યા વગર સોનાને સુનોજ સાથે જોઈ હરખાતા હતા. મમ્મીના મોંની ચમક જુદી હતી. સોનાના આગ્રહને માન આપી બેસી ગઈ. સોના ચા બનાવીને લાવી. મમ્મીએ ગરમા ગરમ મસાલાની પુરી અને સુકીભાજી બનાવ્યા હતા. સોનાએ આગ્રહ કરીને કહ્યું હતું, ‘મમ્મી સુનોજને એ રજાને દિવસે નાસ્તામાં ખૂબ ભાવે છે’.

લાડકી દીકરીનું ફરમાન હોય તો કઈ મા તેને અવગણે ? બધા સાથે ચા અને નાસ્તાની મોજ માણવા બેઠા. નાની ચંદ્રા અને બાદલ હજુ સૂતા હતા. ઘરમાં અવાજ સાંભળીને ઉઠી ગયા. દીદીના આવવાની જાણ હતી. પણ મનમાં ખેવના હતી દીદી આવીને વહાલથી જગાડશે. દીદી આવી તેમના મનગમતી વસ્તુઓ લાવી હતી તે આપી. દીદીના ખોળામાંથી ઉતરવાનું નામ લેતા નહી. સુનોજને તો આ પાવન દૃશ્ય માણવાની મજા આવી. વારે ઘડીએ સોના તેની તરફ નજર નાખી, આંખથી આંખ મેળવી પોતાની ખુશી દર્શાવી રહી હતી.

બધાએ સાથે બેસીને ચા નાસ્તાને ન્યાય આપ્યો. મંછા તાજો મોસંબીનો રસ બધાને આપીને જતી રહી. અંતે મમ્મીનો બનાવેલો ગરમા ગરમ બદામનો શીરો બધાએ ખાધો.

સુનોજથી બોલ્યા વગર રહેવાયું નહી, ‘હવે બપોરનું જમવાનું નહી’! અત્યારે મનપસંદ ખૂબ ખાધું છે.

સોના બોલી, ‘બપોર તો પડવા દે, તારા પેટમાં કુરકુરિયા બોલશે. મમ્મી, તેનું કહ્યું સાંભળતી નહી’.

મમ્મી અને પપ્પા ખડખડાટ હસી પડ્યા.

સુનોજ વિચારી રહ્યો, ‘સોના છે જ એવી, ઘરે પણ મમ્મી અને પપ્પાને કેટલો પ્રેમ આપે છે. ‘ મમ્મી તો કહે મારે, મારી સોના પહેલી પછી સુનોજ’.

સોના વકીલ હતી. કિંતુ દિમાગમાં પારો ન હતો. પોતાની કાબેલિયત એણે કોર્ટ કચેરીમાં બતાવવાની હોય. ઘરમાં તો દીકરી અને વહુનું પાત્ર સફળતા પૂર્વક ભજવવામાં માનતી. દરેક ઉમર અનુસાર પાત્ર ભજવવાનું સહુને હોય છે. જે કાર્ય કરવાનું જ છે તો પછી દિલથી શું કામ નહી ?

સોના જાણતી હતી, આ જીવન વિષે. તે ભણી હતી સાથે ગણી પણ હતી. ઘરમાં મમ્મી, દાદી, નાની, કાકી, ફોઈ, માસી બધાને જોયા હતા. તેની ચકોર નજર સહુમાં સારું જોતી અને ગ્રહણ કરતી. શું દીકરી હતી ત્યારે માતા અને પિતાને ફરિયાદ હતી ? તો પછી સુનોજની પત્ની બન્યા પછી સુનોજના માતા અને પિતાને શામાટે ફરિયાદ કરવાનો મોકો આપવો ! સુનોજ તો બે દિવસમાં જતો રહ્યો.

સોના તો જાણે આ ઘર છોડીને ગઈ હતી તેવું  લાગ્યું જ નહી. ‘મમ્મી હું અઠવાડિયું છું તું આરામ કર. ‘

મમ્મી હરખાઈને બોલી, ‘બેટા દીકરી પિયર આરામ કરવા આવે છે’.

‘કેમ મમ્મી શું મને સાસરે આરામ નથી મળતો ? મમ્મી તું નહી માને, ત્યાં પણ મારી બધી જરૂરિયાત પૂરી થાય છે.  હું બધાને પ્રેમ આપું છું મને સામે વ્યાજ સાથે પાછો મળે છે’.

મમ્મી ઘરમાં નાના ભાઈ અને બહેનને મારે ખૂબ વહાલ કરવું છે. ત્યાં તો હું સહુથી નાની છું ‘.

આમ વાત વાતમાં અઠવાડિયું પસાર થઈ ગયું. ચંદ્રા અની બાદલ જીજાજીને વિંટળાઈ વળ્યા.’ દીદીને જલ્દી પાછી મોકલજો. અમને બહુ યાદ આવે છે’.

સુનોજે મશ્કરીમાં કહ્યું .’ચાલો હું પણ દીદી ્સાથે અંહી રહી જાંઉં. ‘

એવું બોલ્યો એટલે બધા હસી પડ્યા. સોના ઘરે જવા તૈયાર હતી. સોના જેમ પિયરના આંગણાની તુલસી હતી તેવીજ સોહામણી સાસરીના આંગણામાં રોપાઈ હતી. કોણ કહી શકે કે ,દીકરી આંગણાની તુલસી છે તો વહુ આંગણાની વેલી છે’.

બન્ને જ્યાં જાય ત્યાં શોભામાં અભિવૃદ્ધિ કરે છે. પિયરમાં દીકરી અને સાસરીમાં વહુ એ તો જગતનો ક્રમ છે. કહેવાય છે ને, સોનાની કટારી ભેટમાં રખાય ,પેટમાં ન ખોસાય’. દીકરી પરણીને બાપના ઘરનું નામ ઉજ્જવલ કરે તેનાથી અધિક માતા અને પિતાને શું આનંદ હોઈ શકે !

 





દેખો નજારા

27 02 2018

wed

 
 

 

 

 

 

 

 

અરે, જુઓ અને વિચારો, આવું બને એ માનવામાં આવે છે ?

હા, આજે પણ આ નજારો જોવામાં આવે છે.

સવાર પડી નથી અને ફોન ઉપર કે મળે ત્યારે રકઝક ચાલુ.

‘અમારા તરફથી ૨૦૦ માણસ આવશે”.

“અમારા તરફથી ૩૦૦ માણસો “.

એ ન ચાલે, ૧૦૦ માણસ વધારે , તો તમારે એટલા પૈસા વધારે આપવાના’

‘અમે, છોકરાના માતા અને પિતા છીએ’.

‘કોઈ ફરક પડતો નથી. છોકરાના હોય કે છોકરીના તમે પણ ૨૦૦ મહેમાનને આમંત્રણ આપો. આપણે ખર્ચો અડધો અડધો કરવાનું નક્કી કર્યું છે’.

હજુ તો આ વાર્તાલાપનો ફેંસલો આવ્યો નથી ત્યાં,

‘લગ્ન હિલ્ટનમાં રાખીશું’.

‘અરે, જ્યુઈશ કમ્યુનિટિ સેંટર શું ખોટું છે’.

‘હિલ્ટન, અમારે અમારા મોભા પ્રમાણે રાખવી પડે’.

‘હોલ્ટનના ભાવ ખબર છે ને ?’

‘હા, તપાસ કર્યા પછી જ નક્કી કર્યું છે’.

દરેક બાબતમાં વાંધા અને વચકા પાડવાના. નિયા અને નીલ તો આ વાતાવરણથી તંગ આવી ગયા હતા. બન્ને પક્ષ તરફથી આ પહેલો પ્રસંગ હતો. નીયા અને નીલની વાત જ્યારે ઘરમાં બધાને ખબર પડી ત્યારે ખુશીનું મોજું ફરી વળ્યું. નીલ મેડિકલના છેલ્લા વર્ષમાં હતો. નીયાનું એમ.બી.એ.  ભણવાનું બસ એક વર્ષમાં પુરું થવાનું હતું. બન્ને એક બીજા માટે સર્જાયા હોય એવું લાગતું હતું. નીયા, નીલને ત્યાં અવારનવાર જતી. ખૂબ મીઠી અને પ્રેમાળ હતી. તેથી નીલની મમ્મીની દુલારી થઈ ગઈ.

નીલ પણ નિયાને ત્યાં જતો. નીયાના પપ્પા સાથે વાતો કરતો તે તેમાને ખૂબ ગમતું. નીયાના પપ્પાને “મેન ટુ મેન” વાત કરનાર મળ્યો હતો. આમ બન્ને પક્ષે ખૂબ સંતોષ હતો. હજુ એક વર્ષ લગ્ન કરવાના ન હતા. જ્યારે લગ્નને છ મહિના રહ્યા ત્યારે નીયાની મમ્મી તેને ભારત લઈને ગઈ અને તેને મન પસંદ બધા કપડા તેમજ દાગીના ખરીદ્યા. નીયા ખૂબ ખુશ હતી. તેને ભારે તો માત્ર ચાર જોડી કપડા જ લેવાના હતા. બાકી લગ્ન પછી એ કપડા ક્યારે પહેરાશે તે નીયા જ જાણે.

નીયાની મમ્મીના તેમજ પપ્પાના બધા સગાવહાલાને લગ્ન પ્રસંગે અમેરિકા આવવાનું અનુકૂળ ન હતું. નીયાની મમ્મીએ તેના પતિ સાથે વાત કરી એક ભવ્ય પ્રસંગ ભારતમાં ગોઠવ્યો. ઓબરોયમાં ૨૦૦ માણસને આમંત્રણ આપ્યું.  નીલને પણ ચાર દિવસ માટે પ્રેમથી ભારત આવવાનું જણાવ્યું. એ બહાને બધાને પરિવારમાં મળી શકે. નીલના મમ્મી અને પપ્પા આફ્રિકાથી આવ્યા હતા. તેમનું તો કોઈ સંબધી ભારતમાં હતું નહી. ખૂબ સુંદર રીતે પ્રસંગ ઉજવી નીલ પાછો આવી ગયો અને પંદર દિવસ પછી નિયા મમ્મી અને પપ્પા સાથે પાછી હ્યુસ્ટન આવી.

નીલના મમ્મીએ બધું નીયાની પસંદગીનું હ્યુસ્ટનમાંથી જ લીધું. ૨૨ કેરેટવાળા સાથે તેમને સારો સંબંધ હતો. નીયા ખુબ ખુશ થઈ. નીલ અને નીયાને આનંદ થયો કે વિના વિઘ્ને બધું કામ થઈ રહ્યું છે.

‘ન જાણ્યું જાનકી નાથે સવારે શું થવાનું છે ‘ ?

આજે રવીવાર હતો. નીયા મોડેથી ઉઠી. તેની મમ્મી રાહ જોઈને બેઠી હતી. ક્યારે નીયા ઉઠે અને હું વાત કરું. નીયા ઉઠી અને બ્રેકફાસ્ટ કરવા આવી.

‘ આ તારા નીલના મમ્મી પોતાને  શું સમજે છે’?

નીયા, મમ્મીની આવી વાત કરવાની રીતથી ચોંકી ગઈ.

‘મમ્મા, શું થયું’?

‘અરે બેટા, નીલના મમ્મી કહે છે તેઓ ૩૦૦ માણસોને આમંત્રણ મોકલશે અને ખર્ચો આપણે અડધો અડધો આપવાનો’. તેમને તો લગ્ન હિલ્ટનમાં લેવા છે. એમને ખ્યાલ છે અમારે હજુ બીજી દીકરી  બાકી છે. આમ રોજ સવાર અને સાંજ આ વાતો થતી. નીલ અને નીયા મળે ત્યારે આ જ વાતો ચાલે.

બન્ને પ્રેમ પંખીડા ખૂબ નારાજ થયા. નીલના મમ્મીનો તો એ આગ્રહ હતો કે અમે ‘દીકરાના’ માતા અને પિતા છીએ અમારી મરજી મુજબ બધું થવું જોઈએ. નીયાને પહેલી વખત થયું કે,ભારતિય મનોદશા સુધરવાની નહી” ! દીકરા અને દીકરીમાં શું ફરક છે ?

નીલ અને નીયા હવે ખરેખર ત્રાસી ગયા હતા. બન્ને જણારે પોતાનો ખાનગી પેંતરો રચ્યો. બન્ને લગ્ન પછી ઓસ્ટિન કાયમ માટે જવાના હતા. બન્નેએ માતા અને પિતાની જાણ બહાર ઓસ્ટિનમાં ઘર ખરીદી લીધું. જે લગ્ન પછી લેવાના હતા તે લગ્ન પહેલા લીધું. તેમનું મિત્ર મંડળ તેમની વાત સાથે સંમત હતું.  માતા અને પિતા જ્યારે બાલકોને સમજી ન શકે ત્યારે યુવાનો પોતાની આગવી શક્તિ બતાવે છે. તેઓ વધારે વાસ્તવિક છે. સાચું શું, ખોટું શું તેમને બરાબર ખબર છે.

પેલા ચારે  જણાના આશ્ચર્યમાં ગરકાવ કરી દીધા. લગ્નના ‘ઈન્વીટેશન ઓફિસ મેક્સ’માં છપાવી ફેડરલ એક્સપ્રેસથી  મોકલી દીધા. એક દિવસ પહેલા કે તેમને કોઈ પણ જાતની દખલ કરવાનો મોકો ન મળે. મિત્ર મંડળ અને નજીકના સગા સહુ ઓસ્ટિન  આવી પહોંચ્યા. આખા દિવસનો ભરચક કાર્યક્રમ ગોઠવ્યો હતો. પોતાના નવા ઘરમાં જ પરણવાનો સુંદર પ્રસંગ ઉજવ્યો. હ્યુસ્ટનનો હાર્દિક વ્યાસ હસતે મુખડે લગનની વિધિ કરી રહ્યો હતો.

બન્ને પક્ષના માતા અને પિતા ઉમંગભેર હાજરી અને આશિર્વાદ આપવા વહેલી સવારે આવી પહોંચ્યા !!!!!!!

 





આંધળી દોટ

17 02 2018

 

 

 

 

અરે નિરવ, તને ક્યારેય ખાવાનો સમય મળે છે ખરો’ ?

મમ્મી , તું જુએ છે ને કે પપ્પાના હીરા અને ઝવેરાતના ધંધામાં હું ગળાડૂબ છું ‘

બેટા, તું કેમ ભૂલે છે કે પૈસા પાછળની આંધળી દોડ તને ક્યાંયનો નહી રહેવા દે’.

હા, મમ્મી, તું માનશે, મેં હિરલને પાંચ દિવસર્થી જોઈ નથી. સવારે શાળાએ જાય, રાતના હું આવું ત્યારે સૂઈ ગઈ હોય’.

બેટા આવા પૈસાને અને ધંધાને શું કરીશ’?

તને ખબર છે ત્રણ દિવસથી ઝરણા ઉઠી શકતી નથી, એ તો તું આવે ત્યારે માત્ર હસતું મોઢું રાખે છે’.

મમ્મી, શું થયું છે એને’?

તું કેમ તેને નથી પૂછતો’?

મમ્મી આ રવીવારે આખો દિવસ હું ઝરણા અને હિરલ સાથે ગાળીશ’.

આમ ફોન ઉપર વાત કરીને નિરવ પાછો કાગળિયાઓમાં ડૂબી ગયો. ઝરણા જ્યારે નિરવના મમ્મી સાથે ‘ફેસ ટાઈમ’ કરતી ત્યારે બધું જણાવતી. નિરવ પાસે તો સમય જ ક્યાં હતો? ઝરણા પૂછે ત્યારે ઉડાઉ જવાબ આપે. ધંધામાં ક્યાં શું કરે છે તેની રતિભર ખબર ઝરણાને ન હોય. ઘણીવાર એવું લાગે , આ કેવો પતિ અને પત્નીનો રિશ્તો ? પણ શું કરે અમુક પતિઓ માનતા હોય છે, ‘પત્નીને આમાં શું ગતાગમ પડે’?

એમ સમજી ધંધામાં કાળા ધોળા કરે તે પણ પત્નીને ખબર ન હોય. જ્યારે પત્નીને બધું ખબર પડે ત્યારે ખૂબ મોડું થઈ ગયું હોય ! બિચારી એવી ફસાય કે કોઈ નિર્ણય લેવા શક્તિમાન ન રહે. નિરવભાઈ પણ આવું જ કાંઇક કરતા હતા. સમાજમાં મોટાભા થઈને ફરે. હીરાના બજારમાં તો તેના નમના સિક્કા ચાલે. મુખ પર ‘પ્લાસ્ટિક હાસ્ય’ હમેશા જડેલું રહેતું. અંદરખાનેથી પોલંપોલ હતી. પાઘડી પહેરાવવામાં અને ફેરવવામાં એક્કો, એટલે નિરવ પંડ્યા!

એન્ટવર્પની બેંકમાંથી ભારતને અને ભારતની બેંકમાંથી એન્ટવર્પના ખાતાઓમાં પૈસાની જબરદસ્ત ગોલમાલ કરી હતી. હવે જ્યારે બેંકોમાંથી ઓવરડ્રાફ્ટ બંધ થયો અને પૈસા ટ્રાન્સફરમાં ગોટાળા થવા માંડ્યા ત્યારે નિરવને લાગ્યં પરિસ્થિતિ વણસતી જાય  છે.

રવીવાર આવવાને હજુ બે દિવસની વાર હતી. ઝરણાને મનાવી હતી. આ વખતે રવીવારને દિવસે ધંધાનું કોઈ પણ કામ નહિ કરું. તારી અને હિરલ સાથે ગુજારીશ. તું કોઈને પણ મળવાનું રાખીશ નહી.

ઝરણા કાગડોળે રવીવારની રાહ જોઈ રહી. શુક્રવારે સવારે નિરવ ઓફિસ જવા નિકળ્યો. હજુ તેણે ઘરબહાર પગ મૂક્યો નથી ત્યાં, ‘ઈનકમ ટેક્સ’ના ખાતામાંથી ચાર જણા આવ્યા. સારું થયું હિરલ પપ્પાની પહેલા સ્કૂલમાં જવા નિકળી ગઈ હતી.

ઝરણાને જરા આંચકો લાગ્યો. તેને થયું આ લોકો ખરેખર મારે ત્યાં દરોડો પાડવા આવ્યા છે. ખૂબ શાંતિથી અને વિનય પૂર્વક વાત કરી રહી. પોતાની અશક્તિ આવનાર આંગતુકોથી છૂપાવવાનો વ્યર્થ પ્રયત્ન કરતી રહી. ગભરાયા વગર, હતી એટલી બધી હિમત ભેગી કરીને બોલી,

‘આપ લોકો સાચા સરનામે આવ્યા છો ?’

‘શું આ નિરવ પંડાયાનું ઘર હોય તો સરનામું સાચું છે’.

‘હા, આ નિરવ પંડ્યાનું ઘર છે’.

સર્ચ વૉરન્ટ બતાવશો’ ?

આવનાર વ્યક્તિઓએ સરકારી કાગળિયા પેશ કર્યા.

હવે ઝરણા પાસે બીજો કોઈ ઈલાજ ન હતો.

ઝરણાને કોઈને પણ ફોન કરવાની મનાઈ ફરમાવવામાં આવી. એન્ટવર્પમાં ભારતિય વસ્તીની વચ્ચે રહેતા હતા એટલે સારું હતું. બાજુમાં રહેતા અનુબહેનને કાંઈ શંકા ગઈ. તેમણે નિરવને ફોન કરી સમાચાર આપ્યા. નિરવ હવે ગભરાયો . ઘરમાં એકલી ઝરણા હતી તેની પણ ચિંતા કર્યા વગર સીધો એરપોર્ટથી દુબઈના પ્લેનમાં બેસી ગયો. ઝરણાતો ભોળાભાવે આવેલા આંગતુકો સાથે વાત કરતી હતી.

પોતાની તબિયત નાદુરસ્ત છે એ પણ વાતવાતમાં જણાવી દીધું. ઝરણા પાસેથી કોઈ એવી બાતમી ન મળી કે જેનાથી પેલા દરોડો પાડનારને માહિતિ મળે. બપોરે હિરલને આવવાનો સમય થયો ત્યાં સુધી આખું ઘર ફેંદી નાખ્યું.

નિરવે બધી બાતમી પોતાના આઈપેડમાં રાખી હતી. જેની ઝરણાને ખબર પણ ન હોય. અરે પોતાના પિતા અભિષેકને પણ બધું કહેતો નહી. એન્ટવર્પની ઓફિસનું કામકાજ ખૂબ ખાનગી રીતે પોતે એકલો ચલાવતો. જેમાં ઘણા ગોટાળા કર્યા હતા. તેને નાની ઉમરમાં ખ્યાતિ અને ધન દોલત પ્રાપ્ત કરવા હતા. ‘યેન કેન પ્રકારેણ’.

જેને કારણે હિરલ અને ઝરણાની પણ અવગણના કરી હતી. ઝરણાની તબિયત નરમ હોવાનું વ્યાજબી કારણ હતું. હિરલને ભાઈ કે બહેન મળવાના હતા. સમય જોઈને ઝરણાએ રવીવારે કહેવાનું નક્કી કર્યું હતું.

પેલા લોકો તો અઠે દ્વારકા કરીને બેઠા હતા. રાતના નિરવ આવે તો તેને સીધો જેલમાં લઈ જવાની વેતરણમાં હતા. નિરવ શહેરમાં હોય તો ઘરે આવે ને. ઝરણા પણ તેની કાગડોળે રાહ જોઈ રહી હતી. તે કામમાં મશગુલ હોય તો આખા દિવસમાં  ફોન પણ ન કરે. સાંજના સાત વાગ્યા. હિરલ પણ પપ્પાની રાહ જોતી હતી.  ન નિરવ આવ્યો ન તેની કોઈ ખબર.

ત્યાં પાછો મમ્મીનો ફોન ભારતથી આવ્યો. ઈનકમ્ટેક્સ્વાળાઓએ ઝરણાને વાત કરવાની પરવાનગી આપી.

‘સામાન્ય વાત કરજે ‘.

અંહી વિષે કાંઈજ બોલવાનું નથી. ઝરણાએ તબિયત સારી નથી એવી સામાન્ય ફરિયાદ કરી . પોતાને સખત ઉંઘ આવે છે તેની વાત કરી.

‘સારું બેટા આરામ કર’. કહી મમ્મીએ ફોન મૂકી દીધો. ખૂબ સહજતાથી વાત કરી હતી.

નિરવ ઉંચો નીચો થતો હતો. દુબઈના એરપોર્ટ ઉપર છુપાઈ રહ્યો હતો. રાતના ઘરે ન આવ્યો તેથી ઝરણાને નવાઈ લાગી. રેઈડ પાડવાવાળા પણ મળ્યા એટલા કાગળ લઈને વિદાય થયા. ઝરણા અને હિરલે એકબીજાને વળગી આખી રાત કાઢી.

ઝરણાએ નિરવને ફોન કરવાનૉ પ્રયત્ન કરો પણ તે જવાબ આપતો નહી. મુંબઈ પપ્પાને ફોન કરી બધી વાત કરી. પપ્પાએ ટુંકમાં જણાવ્યું બેટા,’નિરવ પૈસા અને પ્રસિધ્ધિની આંધળી દોડમાં ખૂબ આગળ નિકળી ગયો છે. તેને ભાન પણ ન રહ્યું કે,આ દોડમાં તે જીતવાને બદલે હારવાનો છે’.

ઝરણા થોડું ઘણું સમજી. હવે શું ? વિચાર કરતી પણ જવાબ મેળવી ન શકી. નિરવની રાહ જોતી’નીલ’ની મા બની. બાળકો સાથે ભારત આવી ગઈ. નિરવ દિશા વગરનો ગાંડાની જેમ દોડી રહ્યો છે. તેને બીક છે પકડાશે તો જેલની હવા ખાવી પડશે.

નિરવ પંડ્યા,”તમે શું મેળવવા આમ દોટ મૂકી હતી” ?

“તમને ખબર છે, તમે શું ખોયું “?

 

 

 

 

 

 

 





વેલનટાઈન દિવસ, ૨૦૧૮ ફેબ્રુઆરી ૧૪.

15 02 2018

આજનો દિવસ

પ્રેમથી ઉભરાતો દિવસ

દિલની લાગણી વ્યક્ત કરવાનો દિવસ

ખુશીઓનો ખજાનો લુંટવવાનો દિવસ

હાસ્ય અને મોજમાં ડુબવાનો દિવસ

*******

ત્યાં કાળૉ કેર વરતાયો

ફ્લોરિડામાં ૧૮ વર્ષના છોકરાએ

——————————————

૧૫, હાઈસ્કૂલના વિદ્યાર્થિઓને માર્યા

૧૪, હોસ્પિટલમાં ઘાયલ છે.

અગણિત બાળકો ભયભિત બન્યા છે.

શામાટે ?

**************************

ગોળીઑ છોડી

સમાજે  તરછોડ્યો

નિર્દોષ માર્યા