જાગ્યા ત્યાંથી સવાર !

જુનું યાદ કરી શું ફાયદો ? ગયો સમય પાછો ન આવે ! * દબાવીને ખાધા પછી પસ્તાવો નકામો ! પરિણામ ભોગવો ! * બાળપણ મસ્તી તોફાનમાં ગુમાવ્યું ! હવે કરો પસ્તાવો ! * જીવનમાં શોખ કેળવ્યા હશે તો, વૃદ્ધાવસ્થા આરામથી ગુજરશે * પ્રસિદ્ધિ પામવા ‘યેન કેન પ્રકારેણ’ની રીત ન અપનાવો * વાત મુદ્દાસર ગોઠવીને કહોવાંચન ચાલુ રાખો “જાગ્યા ત્યાંથી સવાર !”

હા, પસ્તાવો ****૨

પસ્તાવો થાય ત્યારે પાપ ધોવાય. હવે આજે કહેવા બેઠી જ છું તો વર્ષોથી દિલમાં ઘુમરાતી વાત કહીને બોજો હળવો કરીશ. અજાણતામાં કરેલી ભૂલ નો વસવસો આટલી હદે સતાવશે એનો અંદાઝ ન હતો. અણમોલ, હવે ખૂબ પસ્તાઈ રહી હતી. ભૂતકાળના આવા વર્તન કાજે શરમ અનુભવી રહી હતી. એ જમાના પ્રમાણે ઉંમર નાની તો ન કહેવાય કિંતુવાંચન ચાલુ રાખો “હા, પસ્તાવો ****૨”

બેટુ

‘મમ્મી, તમે સાંભળતા કેમ નથી ?’ અર્પિતા સાસુમાને બૂમ પાડી રહી હતી. એને પેટમાં સખત વેણ ઉપડ્યાં હતા. પહેલી વાર માતા બનવાની હતી. તેનાથી દર્દ સહન થતું ન હતું. મમ્મીને ખબર હતી હજુ પેટ નીચે ઉતર્યું નથી ઓછામાં ઓછા છ કલાક તો નિકળશે. અર્પિતાનું દર્દ દેખાતું હતું. પણ અનુભવ હતો. બાળકને આ સૃષ્ટિ પર લાવવુંવાંચન ચાલુ રાખો “બેટુ”

અમાનુષી

આજે પેલા પીઢ અને આગવી હરોળના કવિને રાજ્ય તરફથી પારિતોષક મળવાનું હતું. એમનું નામ કલા અને લેખન જગતમાં ખૂબ ગાજતું. દિવાનખંડમાં મૂકાયેલા પારિતોષકોમાં આજે એક ઉમેરાવાનું હતું. ‘જોબનને’ ગર્વ ન કરવો હોય તો પણ થઈ જતો. તેને મનમાં થતું ગુજરાતી ભાષામાં મારી બરાબરી કરી શકે તેવો કોઈ કવિ જણાતો નથી. જોબનની રચનાઓ મનને પ્રફુલ્લિત કરેવાંચન ચાલુ રાખો “અમાનુષી”

પંતુજી

સોનલ જ્યારે શાળામાં ભણતી હતી ત્યારે પણ તેને “પંતુજી” શબ્દ પ્રત્યે નફરત હતી. આજે તો જો કે આ શબ્દ ચલણમાં નથી. એને તો અમેરિકા આવ્યે ૨૦ વર્ષ થઈ ગયા હતાં. ભારતની શાળા અને શિક્ષકોથી સાવ અજાણ હતી. આજે આ શબ્દ ક્યાંથી દિમાગમાં ધસી આવ્યો અને સોનલના મનમાં ઉલ્કાપાત થઈ ગયો. ‘સોનલ, શાળાએ જવાનો સમય થઈવાંચન ચાલુ રાખો “પંતુજી”

થાકની કથા

‘અરે, કેમ આજે તારું મોઢું ઉતરી ગયું છે’ ? ‘મમ્માજી, શું કરું ,હું ખૂબ થાકી ગઈ છું ‘. ‘તારો સ્વભાવ જ એવો છે.’ ‘મમ્માજી, મારા પૂ. સાસુમા અને સસરાજી અંહી કાયમ રહેતા નથી. જ્યારે આવે ત્યારે મને થાય કે તેઓ ખુશ રહે’. ‘બેટા તેઓ તને, તેમના દીકરાને અને પૌત્રને મળે એટલે ખુશ જ હોય’. ‘પણવાંચન ચાલુ રાખો “થાકની કથા”

દુધની દાઝી

ઓ મારી દીકરી, આજે તને શું થાય છે ? મમ્મી આજે હું ખૂબ નારાજ છું. ‘શું થયું બેટા’? મા, તને યાદ છે મારી કોલેજની બહેનણી, બે વર્ષ પહેલાં લગ્ન કરીને મુંબઈ ગઈ હતી. આજે નોકરી પર એનો ફોન આવ્યો કે’ સૌમ્યા, હું પાછી સૂરત આવી ગઈ છું.’ ‘અરે શું થયું ? બધું હેમખેમ તો છેવાંચન ચાલુ રાખો “દુધની દાઝી”

ગદ્દાર

” બાબુજી ,મૈં આજ સરહદ પર હું “. ‘બેટા અપના ખયાલ રખના” ;હાં, બાબા, મેરી માંકો મત કહના!’ ‘ઠીક હૈ નહી બતાઉંગા, અભી તો વો મંદિર ગઈ હૈ’. બન્ને બાપ બેટાની વાત મા, સાંભળી રહી હતી. તેને થયું શું વાત ચાલે છે, તે ચોરી છૂપીથી સાંભળું. વાત સમઝ પડી નહી પણ ફોન મૂકાઈ ગયો. ‘કોનોવાંચન ચાલુ રાખો “ગદ્દાર”

બાજુવાલા

પહેલા સગા પાડોશી. જો પાડોશી સાથે સંબંધ સારા હશે તો જીંદગીમાં સુખ અનુભવાશે. હા, વધારે પડતી ઘાલમેલ ન કરવી. ખાંડ નથી, છાપું વાંચીએ તે પહેલા લઈ જાય, એવા બધા સંબંધો વિચારીને રાકવા. ‘વાટકી વહેવાર’ પણ બને ત્યાં સુધી સિમિત રાખવો. આ બધા ખરું પૂછો તો ઝઘડાના મૂળ છે. આખા મહોલ્લામાં બધે કોરોનાએ વ્યાપ ફેલાવ્યો હતો.વાંચન ચાલુ રાખો “બાજુવાલા”

સિમંત

લગ્ન પછી જો કોઈ પણ પવિત્ર અને સુંદર પ્રસંગ સ્ત્રીના જીવનમાં આવે તો તે તેના સિમંતનો. સ્ત્રી પોતાના જન્મની પૂર્ણતાના શિખરે ત્યારે બિરાજે છે , જ્યારે તે માતૃત્વ પામે છે. બાળક્નો જન્મ થાય ત્યારે યાદ રાખવું જરૂરી છે, ‘એક માતાનો પણ જન્મ થાય છે. ‘ પુરૂષ અને સ્ત્રીના જીવનમાં બાળકનો પ્રવેશ એ અત્યંત આહલાદક અનુભવવાંચન ચાલુ રાખો “સિમંત”