હાંફવું કે હસવું?

10 01 2019

 

 

બન્ને શબ્દો “હ”થી શરૂ થાય છે. ‘હ’, બને ત્યાં સુધી ‘હકારાત્મક’ રહ્યો છે.  ખૂબી તો જુઓ ‘કાનો’ જેની સંગે હોય તે ક્યારેય દુઃખી હોઈ શકે? ”  દરેક બાબતમાં ‘હા’ કહો જિંદગીની મોટાભાગની મુસિબતો ટળી જશે. ‘હા’ કહેવામાં પણ વિવેકબુદ્ધિ વાપરવી જરૂરી છે.

હસતાં હસતા હાંફવું કે હાંફતા હાંફતા હસવું ? જોવા જઈએ તો બન્ને પોતપોતાની રીતે સાચા છે.

‘હાસ્યનો ખજાનો” કાર્યક્રમ જોવા જાવ તો એટલું બધું હસીએ છીએ કે શ્વાસ ખૂટી પડે છે, પેટ પકડીને કહીએ હવે બસ.  આ હાંફવું ખૂબ ગમે છે. શરીરનું અંગ અંગ તેનાથી  પ્રફુલ્લિત બને છે.

‘મારી તો આદત છે દિલ ખોલીને હસવાની, બાજુમાં કોણ છે તેની હું ફિકર કરતી નથી. ‘

તેવી રીતે હાંફતા હાંફતા હસવું એ પણ અનિવાર્ય છે. મારી પૌત્રી શાળામાંથી ૫ કિ. મિ. દોડવાની સ્પર્ધામાં રહી હતી. તેની ઝડપ ખૂબ સુંદર છે. દોડીને પહેલી આવી આવતાની સાથે પહેલા નંબરને મેજ ઉપર ઉભી કરી મોટો કપ આપ્યો. હવે કેટલી હાફતી હતી તેનું શું વર્ણન કરું, પણ હસવું તેના ચહેરા પર ફેલાઈ ગયું.

આમ બન્ને પક્ષ સમાન છે. કિંતુ ખૂબ દુઃખ સાથે કહેવું પડે છે કે, અંગ્રેજી ભાષા પાછળની આપણી ઘેલછામાં ખૂબ હાંફી ગયા છીએ. પોતાની માતૃભાષાની અવહેલના ? શરમ જનક વાત છે. તે પણ આપણા ગુજરાતમાં ? અરે અંગ્રેજી ભણો, તે આવશ્યક છે. કિંતુ માતૃભાષાની અવહેલના શામાટે ? શું ગુજરાતિ ભાષા શિખવામાં નાનમ લાગે છે. જો એમ હોય તો કદાચ બહુ આધુનિક કહેવડાવતા બાળકોને પોતાના માતા તેમજ પિતાથી પણ શરમ આવતી હશે ? જરાક મગજને કસી જુઓ. ખંખેરી જુઓ, પોતાની માતૃભાષા આવડૅ એ તો ગૌરવની વાત છે.

૫૦ વર્ષ પહેલાની વાત છે અમારી ‘ફેલોશિપ સ્કૂલમાં’, ગુજરાતી, હિંદી. , સંસ્કૃત અને ઈંગ્લિશ ચાર ભાષા શિખવતા હતા. ક્યારેય કોઈ ફરિયાદ ન હતી. દરેલ શિક્ષકો વિદ્વાન હતા. આજે ગર્વ સાથે કહી શકું કે .સુંદર શિક્ષણ પદ્ધતિને કારણે આ મુકામે પહોંચી છું’.

ખરેખર “હસવુ” આવે છે. ગુજરાતના વાસીઓને ગુજરાતી લખતા વાંચતા કે બોલતા શરમ આવે છે ! બાવાન બે બગડ્યા જેવી વાત છે. અંગ્રેજીમાં ચાંચ ડૂબતી નથી ગુજરાતી ગમતું નથી. હા અંગ્રેજી આખી દુનિતામાં ચાલે છે એવી ગલત ફહેમીમાં ન રહેશો ! જર્મનીમાં તમને કોઈ જર્મન ભાષા સિવાય બોલનાર નહી મળે. ફ્રાંસમાં ફ્રેંચ પ્રચલિત છે.

દુનિયા સાથે કદમ મિલાવવા જરૂરી છે. અંગ્રેજીની અવહેલના નહી પોષાય સાથે ગુજરાતીનું અજ્ઞાન ,આજે નહિ તો કાલે તેનું મહત્વ સમજાશે ત્યારે કદાચ ખૂબ મોડું થઈ ગયું હશે,

ગુજરાતની કારકિર્દી, ગુજરાતીઓનું વિશ્વમાં સ્થાન આ બધું જોતા ગુજરાતી ભાષાને મહત્વ આપવું અત્યંત જરૂરી છે.

બે ગુજરાતી ભેગા થાય અને અંગ્રેજીમાં ‘ફાડે’. કેમ ભાઈ, શરમ આવે છે ગુજરાતીમાં બોલતાં ? ખોટો દંભ છોડો. ગુજરાતી ભાષાનું ગૌરવ વધારો !





બાળકો

6 01 2019

 

આપણી અભણ, લાલચુ પ્રજા હજુ પણ દીકરાનો સંસાર રોળે છે. “વાંકડો ઓછો છે”. આ શબ્દો સાંભળું ત્યારે અંતર ઘવાય છે.

હજુ ગઈ કાલની વાત છે. ‘માનવ’ને મળી.

“મારી સગાઈ બાપાએ ન કરવા દીધી ,માનસીના પિતા પાસે પૈઠણ આપવાના પૈસા ન હતા. ‘

‘હું અને માનસી’ વર્ષોથી એક બીજાને ચાહીએ છીએ.

મારી પાસે કોઈ ઉત્તર ન હતો. દીકરાઓ ઉછેરવામાં, ભણાવવામાં પૈસા લાગે છે. દીકરીઓ એમ ને એમ ઉછરે છે ?

કેવી વાહિયાત વાતો. આવા વ્યક્તિઓને તો ભગવાન પણ બચાવી ન શકે .

************

દીકરી તું વહાલનો દરિયો

દીકરા તું સ્નેહનો સાગર

**

દીકરી તું પ્યારથી ઉભરાતી

દીકરા તું સંવેદના સભર

*

દીકરી તું માતા પિતાનું ગૌરવ

દીકરા તું આંતરડી ઠારે

*

દીકરી તારા પર જાન કુરબાન

દીકરા તું પૂરા કરે અરમાન

*

દીકરી સંસ્કાર ઉજાળે છે

દીકરો જીવતર શોભાવે છે

*

દીકરી તને આંસુ આવે છે.

દીકરા તારું અંતર ઘવાય છે

*

દીકરી તું બોલીને દર્દ ભૂલે છે.

દીકરા તું મનમાં દર્દ ઘુંટે છે

*

દીકરીની વાણી વહે

દીકરાની આંખો બોલે

***

મહેરબાની કરી ક્યારેય દીકરી અને દીકરામાં ભેદ ન રાખશો !

માતા બન્નેને ગર્ભમાં નવ મહિના ધારણ કરે છે.

બન્નેનું પ્યારથી જતન કરી ઉછેરે છે.

વાંચીને ખૂબ દર્દ થયું , “વૃદ્ધાશ્રમમાં સાસુ અને સસરા છે” .

શું તેઓ પહેલાં ‘માતા અને પિતા” ન હતા ?

૨૧મી સદીમાં વિજ્ઞાન ક્યાંથી ક્યાં પહોંચ્યું.

આપણે સહુ હજુ “બળદ ગાડી”ના પ્રવાસી છીએ ?

દીકરીઓ, તમને માતા અને પિતા અત્યંત વહાલા છે ?

દીકરાઓને પણ માતા અને પિતાની લાગણી છે, તમારી જેમ !

આ સંસારની ગાડીના રથના પૈડા છીએ, બન્ને સાથે ચાલે તે અગત્યનું છે.

 

 





ઝુમખું ***સ્ટોરી

5 01 2019

ધામધુમથી લગ્ન થયા. સાન્વીનો આનંદ ઉરે સમાતો ન હતો. મનનો માન્યો સાહિલ પતિ પામીને ખૂબ ખુશ હતી. મધુરજની મનાવવા નૈનિતાલ ગયા ને પંદર દિવસ પછી પાછા આવ્યા. ઘરના માહોલમાં સાહિલ ગોઠવાઈ ગયો. સાન્વી માટે તો આ એકદમ અજાણ્યું વાતાવરણ હતું. તેને તો માત્ર સાહિલમાં રસ હતો, તેના માતા, પિતા નાની ગુડિયા જેવી બહેન સાથે શું લાગે વળગે  ?

સાહિલ સમજાવવાની કોશિશ કરી રહ્યો હતો.
તને જેમ તારા માતા અને પિતા વહાલા છે તેવા મારા માતા અને પિતા. તારી નાની બહેન તને જીવથી વહાલી છે તેવી મારી આ સોના. પણ સાન્વી બધિર બની ગઈ હતી. તેને તો માત્ર સાહિલ ખપે ! માંડ માંડ છ મહિના થયા હતા. સાહિલ કંટાળ્યો. કંપનીની ઓફિસ દ્વારા બીજા ગામમાં બદલી કરાવી લીધી. માતા અને પિતાને અષ્ટં પષ્ટં સમજાવ્યું. નાની સોના તેનાથી છૂટતી નહી. પણ આખરે મન મનાવ્યું.
સાન્વી તો નવા શહેરમાં નવા ઘરમાં ખૂબ ખુશ હતી. પોતાની મનપસંદનું ઘર સજાવ્યું. નવા પડદા કરાવ્યા. સાન્વી મોરલીની જેમ નાચી ઉઠી. આજે રવીવાર હતો.
“ચાલને બજારમા જઈએ?”
સાહિલને મન ન હતું પણ જવું પડ્યું . સાન્વીને નારાજ કરવી તેને ગમતું નહી.
‘અરે જો તો પેલી કેવી સુંદર દ્રાક્ષ છે’.
‘બહેન શું ભાવે આપી ?’
૨૦ રૂપિયાની પા કિલો’.
‘અરે આ તો ખૂબ મોંઘી છે.’
‘બેન સસ્તી જોઈતી હોય તો આમાંથી લો’.
સાન્વી વિચારી રહી તેને સમઝણ ન પડી કે આ શું બોલે છે’.
“કેમ એમાં ને આ દ્રાક્ષમાં શું ફરક છે”?
‘બહેન એ “દ્રાક્ષના ઝુમખામાંથી ” છૂટી પડી ગયેલી છે.




આગ્રહ

12 12 2018

સલોનીની ચાલમાં અનોખો અંદાઝ હતો. એમ. બી. એ. થયેલી સલોની કોર્પોરેશનમાં ખૂબ ઉંચા હોદ્દા પર પહોંચી હતી. કામયાબી તેના ચરણ ચૂમતા હતા. દર ચોથે દિવસે વિમાનમાં બેસીને ગામે ગામ જતી અને પોતાની વાણી દ્વારા લોકોને મોહિત કરતી. તેની આગવી પ્રતિભા તેને સફળતા આપવા માટે પૂરતા હતા. ખબર નહી કઈ માટીની સલોની બની હતી. પોતાના વિષય વિશે ખૂબ ઉંડુ જ્ઞાન ધરાવતી. તેની જુવાની, સુંદરતા અને વિષય વિષેના જ્ઞાને તેને સફળ કારકિર્દી બનાવવામાં ભરપૂર સહાય કરી હતી.

કોઈ પણ કોર્પોરેશન તેને આમંત્રણ આપતું ત્યાં જવું કે નહી તે તેનો સેક્રેટરી સાહિલ નક્કી કરતો. જો સવારે જઈને સાંજે પાછા આવવાનું હોય તો સાહિલ તેની સાથે ન જતો. મુંબઈમાં તેની ઓફિસનું બધું કામકાજ સાહિલ સંભાળતો. તે ખૂબ ઓછું બોલતો. શાંત પાણી ગહેરા હોય . તે ઉક્તિ પ્રમાણે સલોનીની સફળતા પાછળ સાહિલનો સહકાર છુપાયો હતો. સલોની આ બધું જાણતી હતી. સાહિલ હમેશા પડદા પાછળથી કામ કરતો. યશની કલગી સલોનીને મસ્તકે જોઈ રાજી થતો. સલોની એ તેને ઘણી બધી સત્તા અને સગવડ આપી હતી.

આજે રવીવાર હતો. સલોનીને ઉઠવાનું મન થતું ન હતું. સલોનીએ ‘બેડ ટી’ મંગાવી. ભલે એકલી રહેતી હતી પણ ઘર નોકર ચાકરોથી ઉભરાતું. આખા અઠવાડિયાનિ દોડધામ પછી રવીવાર એટલે આરામ નો વાર. બપોરે જમવાનું મમ્મી અને પપ્પા સાથે. ધુમ કમાતી એટલે પોતાનો સુંદર ફ્લેટ પેડર રોડ પર લીધો હતો. મમ્મી અને પપ્પા કેમ્પ્સ કોર્નર પર રહેતા. માંડ દોઢ કિલોમિટરની દૂરી હતી. બધું તૈયાર થાય પછી પપ્પા, ફોન કરીને કહેતા ‘બેટા છગન નિકળી ગયો છે. ફોન કરે એટલે નીચે આવજે’.

‘જી. પપ્પા’.

રવીવારે મમ્મી અને પપ્પા સાથે આરામથી જમી બપોરની ચા પીને ઘરે આવતી. મોટો ભાઈ અમેરિકા હતો. તેને બે બાળકો હતા. સલોની જ્યારે અમેરિકા ઓફિસના કામ માટે જતી ત્યારે અચૂક તેમને મળવા જતી. આ વર્ષે ભાઈને ત્યાં પાર્ટીમાં સાજન મળ્યો. એકલો હતો એટલે સલોનીને સારી કંપની મળી અને દોસ્તી થઈ ગઈ. કેટલા વર્ષોથી એકલી રહેતી હતી. ઓફિસમાં ઉચ્ચ સ્થાને પહોંચેલી સલોની સાજનને જોઈ વિચલિત થઈ ગઈ. તેની ઉમર આજે ૩૨ વર્ષની હતી. પરણવાનો વિચાર કદી ઝબક્યો ન હતો.  અરે, સાહિલની સાથે કામ કરતા પણ ક્યારેય તેના મનમાં વિકાર ઉત્પન્ન થયો ન હતો. એ તો ચાર વર્ષ પછી ખબર પડીકે સાહિલ બે બાળકોનો પિતા છે.

બન્ને વચ્ચે ગાઢ સંબંધ હતો પણ માત્ર કામ પૂરતો. ક્યારે પણ કોઈની અંગત બાબતમાં માથું મારતા નહી. કોને ખબર કેમ બે દિવસ ભાઈ અને ભાભીને ત્યાં પાર્ટીમાંથી આવ્યા પછી સાજન દિલમાં કેવી રીતે વસી ગયો. સાજન જાણતો હતો , સલોની આઈ.ટી કંપનીમાં ખૂબ ઉંચા હોદ્દા પર છે. તે પોતે પણ આઈ.ટી. એંજીનિયર હતો. સલોની સાથેની ઓળખાણ ખૂબ કામની હતી.

વ્યવસાયમાં ગળાડૂબ સલોનીને પ્યારનો ‘પ’ ક્યારેય આવડ્યો ન હતો. પોતાની કારકિર્દી બનાવવામાં એ દિશા તરફ ક્યારેય ધ્યાન આપ્યું ન હતું. આજે ૩૨ વર્ષની ઉમરે તેનો અનુભવ સલોનીને ખૂબ મધુરો લાગ્યો. એવી ટોચ પર હતી કે તેના ગઢની કાંકરી પણ ખરવા પામે તેમ ન હતી. થોડો વખત માટે પોતાની પોસ્ટિંગ અમેરિકામાં કરાવી લીધી. પોશ એરિયામાં એપાર્ટમેન્ટ લઈ લીધું. સાજનનો સંગ માણવામાં અનુકૂળતા સાંપડી.

જ્યારે પણ સાજનને મળવાનું થાય ત્યારે ધંધાના કામ અર્થે કલાકો સાથે ગાળતા. સાજનને તો તેને કારણે પોતાનું ભવિષ્ય ખૂબ ઉજળું લાગ્યું. સલોનીનો ઈરાદો હજુ સુધી સ્પષ્ટ થયો ન હતો. એક તો સાજન કરતાં ખૂબ આગળ નિકળેલી હતી. આનંદના અવધિમાં ઉછળતી સલોની એ હજુ ‘,મગનું નામ મરી પાડ્યું નહતું’. સાજન તો કૂદકે અને ભૂસકે સલોની પાસેથી શીખીને પોતાની પ્રગતિ સાધી રહ્યો હતો. સલોનીની આવડત અને સ્ટ્રેટજી તેને ખૂબ ગમ્યા. તેને થયું આટલી સુંદર કળા જેને વરી હોય તેને આગળ વધતા વાર ન લાગે.

જેમ કાજળની કોટડીમાં જઈએ તો ડાઘ લાગ્યા વગર રહે નહી તેમ સાજન પણ સલોનીના સંગે ઘણું બધું શિખ્યો. એ પોતે પણ હોંશિયાર હતો. કિંતુ જે દૃષ્ટી બિંદુ સલોનીનું હતું એ જબરદસ્ત હતું.  આમ કરતા લગભગ બે મહિના થઈ ગયા. નવરાશના સમયે ક્યારેય ડિનર પર પણ જતા. એકાદ વાર નવું ઈંગ્લિશ પિક્ચર જોઈ આવ્યા. સલોની પોતાના દિલની વાત ખાસ કોઈને કરતી નહી. મમ્મી અને પપ્પા હવે ભારત હતા. સલોનીના ભાઈ અને ભાભી પોતાના પરિવારમાં ગુંથાયેલા રહેતા. સાજન સાથે ક્યારેય કામ સિવાયની વાત થતી નહી. છતાં પણ સલોની તેનો સહવાસ આનંદ પૂર્વક માણી રહી હતી. તેને માર્ગદર્શન ખુલ્લા દિલે આપતી. તેની સલાહ તેમજ સૂચન સાજનને શીરાની જેમ ગળે ઉતરી જતા.

સાજન સલોનીની પ્રગતિ જોઈને ચકાચૌંધ થઈ ગયો હતો. સલોની સાજનના સંગે વધારે ખીલતી હતી. આજે  પહેલીવાર સલોની સાજનને ત્યાં આવી હતા. સાજને આજના વિષે કાંઇ પણ કહ્યું ન હતું. ્સલોનીને સાજનનું ઘર ગમ્યું. ઘરની સજાવટ ખૂબ આકર્ષક હતી. સાજનની આ બાજુથી તે સંપૂર્ણ પણે અજાણ હતી. કાયમ કામ ખાતર ઓફિસમાં કે રેસ્ટોરન્ટમાં મુલાકાત થતી. હજુ તો બન્ને ચા સાથે થોડા બિસ્કિટ ખાઈને વાતો કરતા હતાં ત્યાં અચાનક ગાડીનો હોર્ન સંભળાયો.

એક સ્ત્રી હાથમાં નાનું બાળક લઈને પ્રવેશી રહી હતી. સાજન ઓળખાણ આપતા બોલ્યો, ” સલોની , તારો ખૂબ ખૂબ આભાર,મારી પત્ની પિયર ગઈ હતી એ સમયે બે મહિનાના ગાળમાં તેં મને ઘણું બધું શિખવ્યું’ ! આજે મારી પત્ની નીમા મારી દીકરીને લઈને આવી . તેનું સ્વાગત કરવા ખાસ આજે ઘરે આવવા માટે આગ્રહ સેવ્યો હતો ! ‘





સંઘર્ષની સોડમાં

4 12 2018

મારા પ્રિય પતિના ભાઈની યાદમાં

પ્રભુ તેમના અત્માને શાંતિ આપે.

 

આ ધરતી પર અવતરણ અને પ્રથમ શ્વાસ જેમણે સંઘર્ષની સોડમાં લીધો હોય એવા મારા મુ. ભાઈને ચીર વિદાય સમયે ‘અલવિદા’. શબ્દોની જ્યાં જરૂરત નથી, મનના ભાવ લખી શકવાની ક્ષમતા નથી, લેખની એક ડગ પણ આગળ ભરવાનો ઈન્કાર કરે છે !

ક્યાંથી શરૂઆત કરવી તેના અવઢવમાં છું પણ જરૂરથી જણાવીશ.

લગ્ન પછી ‘મધુ રજની’ મણાવીને આવ્યા હતા. મોટાભાઈને ત્યાંથી પૂજ્ય બાને મળવા જઈ રહ્યા હતા. ત્યાં આંચકો લાગે એવી રીતે અમારા બન્નેની સામે એક સ્કૂટર સવાર આવીને ઉભો રહી ગયો. સ્કૂટર ખૂબ નજીક હતું. હું ચમકીને મારા વરજીની નજીક સરકી.

ત્યાં અટ્ટાહાસ્ય સંભળાયું. ‘ડરી ગઈ ને ‘? નજરો મારી ઝુકી ગઈ.

મારા પતિ દેવ પૂછે ,’ઓળખે છે’ ?

વિચાર કરીને જવાબ આપ્યો,’ તમારા કાકાના દીકરા’.

બન્ને જણાએ સાથે હા પાડી.

અમે નૈનિતાલ ફરીને ગોકુળ દર્શન કરવા ગયા હતા. ત્યં પતિના પૂજ્ય કાકાને ત્યાં બે દિવસ રહ્યા હતા. સ્કૂટર  સવાર અને તેમની પત્ની સાથે વાત ચાલતી હતી. તેમનો ચહેરો આબેહૂબ તેમના પિતાજી જેવો હતો એટલે ઓળખતા વાર ન લાગી.

ત્યાર પછી જે નાતો બંધાયો તે આજે ‘૫૨’ વર્ષ સુધી પરિપક્વ રહ્યો. આજે તેમને ‘અલવિદા’.

જેમનું જીવન સંઘર્ષની સોડમાં શરૂ થયું અને  “ભવ્ય વિદાય’માં  યાત્રા પૂર્ણ થઈ .

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

“આવ્યા એટલે જવાના

*

બાલાસિનોરમાં જેમનું નામ ખૂબ પ્રેમથી આદરપૂર્વક લેવાય છે.

*

“તેમનું કાર્ય એેજ તેમનું જીવન” .

*

તેમના માટે શબ્દો લખવાની મારી કલમમાં તાકાત નથી.
*

પ્રથમ શ્વાસથી છેલ્લો શ્વાસ, વચ્ચેના ગાળાનું નામ જિંદગી
*
વિચારો અને જુઓ શું લાવ્યા હતા, શું લઈને ગયા !
*
જે પણ કરવું હોય વાટ ન જોશો !
*
જવાવાળાની યાદ હ્રદયમાં કોતરાઈ જવાની.”





દીકરી એ દી’વાળ્યો

1 12 2018

 

 

કોઈ પણ દિવસ સ્વપનામાં પણ વિચાર્યું ન હતું કે કોણ ચડે ,દીકરી કે દીકરો ? અરે ભગવાનની પ્રસાદી , લાડુ મળે કે ગોટી ? એમાં કોઈ ભેદ હોય ? હજુ એ વિચાર પચાવ્યો નથી. ‘દીકરી જાણી લોકો ભૃણ હત્યા’ કરાવે છે ! ખેર આપણા દેશની અભણ અને ઉદ્દંડ વિચાર ધરાવનારી પ્રજાને આ સમજાવવા જો ભગવાન પોતે પણ આવે  તો પણ નાસીપાસ થઈ પાછા જાય ! આ વિષય પર કાંઈ પણ કહેવું કે લખવું એ ‘અંધને આરસી બતાવવા બરાબર’ છે.

એક આખી નવલકથા લખાઈ જાય આ ઝાકળના બિંદુ ઉપર !  જે ભલે ખૂબ નાજુક અને સુંદર હોવા છતાં સૂરજ તથા દુનિયા સામે ટક્કર ઝીલી શકે છે !

અકસ્માતમાં માતા અને પિતા અપાહિજ થઈ ગયા.  આપણે સહુ જાણિએ છીએ ‘ઝાકળ’ સવારના પહોરમાં જણાય. જેવું સૂરજનું પહેલું કિરણ તેને સ્પર્શે એટલે પળભર રમીને પોતાનું અસ્તિત્વ ગુમાવી બેસે. ઝાકળની વાત કરીએ એટલે,

પેલી કવિતા યાદ આવી ગઈ,

‘ઝાકળના પાણીનું બિંદુ ઝીણું ઝીણું ગાતુંતું ને સૂરજ સામે જોતુંતું ‘.

મારા બગિચાના ઝાકળનું બિંદુ , સૂરજ સંગે ગેલ કરતું તું, બાષ્પિભવન થવાનો ઈન્કાર કરતું હતું. એટલે તો મારી દીકરીનું નામ ઝાકળ પાડ્યું હતું. ‘ મારા વરજીને મનાવવા નેવના પાણી મોભે ચડ્યા હતા’. શિતલ થાકી પણ સોહન માને તો ને ?

‘અરે, ઝરણા પાડ ને’ ?

‘ના મને, ઝાકળ ગમે છે’. કેવું પવિત્ર, કેટલું નિર્મળ ,કેટલું આહ્લાદક નામ છે. આખરે માની ગયા. ઝાકળને જોઈને રોજ સવાર એટલી સુંદર જણાય કે વાત નહી કરવાની. ધીમે ધીમે મોટી થતી ગઈ. ખૂબ ચીવટ પૂર્વક એની પરવરિશ કરી. તેનું હસમુખુ વદન જોઈને ઘરની બહાર નિકળતો. ખિસામાં , પાકિટમાં બધે એનો ફોટો રાખ્યો હતો. સેલ ફોનમાં પણ તેનો ફોટો કમપ્યુટર ખોલું ત્યારે બિગ સ્ક્રીન પર ઝાકળ દેખાય. તેના આગમનથી ઘરની આખી પરિસ્થિતિ બદલાઈ ગઈ. નોકરી પરથી છૂટીને સીધો ઘરે. નાની હતી ત્યારે પલભર તેને નીચે ન મૂકતો. જેમ મોટી થતી ગઈ તેમ મારી બાજુમાં બેસીને બધું શિખવાડતો.

દીકરો હોય કે દીકરી બાળકોને જુવાન થતા વાર નથી લાગતી. ઝાકળ ક્યાં મોટી થઈ ગઈ ખબર પણ ન પડી. ડોક્ટરી ભણવા જવું હતું. પરીક્ષા આપીને બેંગ્લોરથી આવતી હતી. સોહન  અને શિતલ ગાડીમાં એરપોર્ટ લેવા આવતા હતા, ત્યાં દારૂ પીને બેફામ ચલવતા ખટારાના ડ્રાઇવરે પાછળથી ઠોકી. આગળ મોટી વાન હતી . બન્ને જણા બૂરી રીતે ઘાયલ થયા. ઝાકળને એર પોર્ટ પર પોલિસ લેવા આવી. ઝાકળના માનવામાંન આવ્યું. પણ હાય રે નસિબ, હવે શું ?

ઝાકળે આગળ ભણવાનું માંડવાળ કર્યું. મમ્મી અને પપ્પાની ચાકરીમાં લાગી ગઈ. તેમને ત્રણેક મહિના હોસ્પિટલમાં રહેવું પડ્યું. પપ્પા કરતા મમ્મીની હાલત વધારે ખરાબ હતી. પપ્પાનો જમણો હાથ કામ કરતો હતો. મમ્મીના તો બન્ને હાથને પગ નકામા થઈ ગયા હતા. પપ્પા લાકડીની સહાયથી માંડ ઉભા રહી શકતા. પગલું ભરવું તેમને માટે અઘરું થઈ પડ્યું હતું. ઈશ્વરની કૃપાથી તેમનો વિમો હતો અને પપ્પાને ધંધામાં બરકત આવી હતી. મમ્મી માટે એક બહેનને કાયમ સેવા માટે રાખી લીધા. બાકી બધું ઝાકળ સંભાળતી.

સોહનની અમી ભરી આંખો ઝાકળને નિરખી રહેતી. ‘મારી ઝાકળને કેટલા પ્યારથી ઉછેરી હતી. ‘ શું ખબર હતી કે ભવિષ્યમાં એ ઝાકળ મમ્મી અને પપ્પાની ઢાલ બનીને રહેશે. શિતલ સમજી બધું શકતી પણ નિઃસહાય હતી. પપ્પા ઝાકળને નિરખતા અને મનમાં પોતાની જાતને કોસતા. શું મારી દીકરી આમ માતા અને પિતાની ચાકરી કરી જીવન ગુજારશે ?

કરી પણ શું શકે ? ઝાકળ તેમની આંખોનો ભાવ વાંચી શકતી. ,’પપ્પા, તમને શું કહું ? તમે શામાટે આવું વિચારો છો ? તમે મને કેવી રીતે ઉછેરી છે એ મને બધું યાદ છે. તમને ખબર છે, તમારી અને મમ્મીની આવી હાલત જોઈ મારું હ્રદય ચીરાઈ જાય છે. બસ , મને પ્રેમથી નિહાળો. તમારી આંખોમાં મને પ્રેમ વરસતો જોઈએ છે. નહી કે દીનતા. ‘અરે, તમે મારા પપ્પા અને મમ્મી છો. હું તમારી લાડકવાયી ઝાકળ, ભૂલી ગયા ?’

આમ ઝાકળે ખૂબ હિમત દાખવી. ‘ફિઝકલ થેરપિસ્ટ’ રોજ આવતી. પપ્પાને સારી એવી થેરેપી આપી મજબૂત બનાવ્યા. જેને કારણે ઝાકળને ઘણી સહાય કરતા. મમ્મીને  જોઈને ઝાકળનું અંતર કલ્પાંત કરતું. પણ કોઈ ઉપાય જણાતો ન હતો.

શિતલ માટે રાખેલા શારદા બહેન તેમની ખૂબ કાળજી કરતા. તેમને પરિવારમાં કોઈ હતું નહી. ઝાકળ તેમને ખૂબ ઇજ્જતથી પેશ અવતી. શારદા બહેનને ઝાકળ પોતાની દીકરી હોય તેવું વહાલ કરતાં. શારદા બહેનને નોકરીની સાથે પરિવાર સાંપડ્યો હતો. માત્ર પૈસા ખાતર નહી દિલથી શિતલનું ધ્યાન રાખતા.

નસિબ જોગે તેમની સારવાર કરનાર ડોક્ટર પણ દિલથી કામ કરતો. બધા સાથે ઝાકળે પ્રેમ પૂર્વક સંબંધ બાંધ્યા, જેને કારણે મમ્મી અને પપ્પાનું ધ્યાન રાખવાનું તેને માટે સરળ થઈ રહ્યું. અનાથ આશ્રમમાં ઉછરેલો પોતાની કાબેલિયત અને મહેનતથી સચિન સફળ ડોક્ટર બન્યો હતો. તેના ઉપર ઘણા બધાના ઋણ હતાં. સહુનું ઋણ પ્રેમ પૂર્વક સેવાભાવથી ચૂકવતો. ઝાકળ તેની કાર્યદક્ષતાથી ખૂબ પ્રભાવિત થઈ હતી. સચિન સેવાભાવી હતો કેમ ન હોય ? જીવનની સફર તેણે ખૂબ મહેનત અને જતન પૂર્વક ખેડી હતી.

ઝાકળના પપ્પાને ઉભા કરવામાં ડોક્ટર સચિને પ્રાણ રેડ્યા હતા. સોહનની સારવાર કરતાં, સચિન અને સોહન મિત્ર બની ગયા હતા. સોહનને સચિન ખૂબ ગમતો. બાપનું દિલ હતું. પોતે બહુ લાંબુ જીવશે એવી આશા ન હતી. જે સ્થિતિમાં શિતલ ગઈ એનો કારમો ઘા સોહલને લાગ્યો હતો. ઝાકળને તેના વર્તનની ગંધ ન આવે તેનો ખ્યાલ રાખતો. ઝાકળ તેને જીવથી પણ વહાલી હતી. સચિન સાથેની વાતોમાં ઝાકળનો ઉલ્લેખ કરતો. ધીરે ધીરે તેને વિશ્વાસમાં લીધો અને પોતાના મનની મુરાદ જણાવી. સચિને ખાત્રી આપી ઝાકળને સાચવશે !

શિતલ લગભગ દસ વર્ષની બિમારી ભોગવી પથારીમાંથી ઉભા થયા વગર સ્વર્ગે ચાલી ગઈ. સોહનની હાલત ઘણી સારી હતી. મમ્મીના ગયા પછી પડી ભાંગ્યા. ઝાકળ લગભગ ૩૨ વર્ષની થઈ હતી. તેને જોઈને તેમનું દિલ કોરી ખાતું. ઝાકળને સમજાવતા બેટા હજુ સમય છે, યોગ્ય સાથી મળે તો પરણી જા !

પપ્પા, તમને આવી હાલતમાં જોઈ,’  મને પરણાવવાનું  ભૂલી જજો.  હું જે પણ હાલતમાં છું. ખૂબ ખુશ છું. ‘કહી વાત ઉડાવતી અને પપ્પા સાથે બીજી બધી વાત કરતી.

આજે સવારથી ખાંસી હતી, ઘરગથ્થુ ઉપાય કર્યા પણ કાંઇ ફરક જણાયો નહી. જમવામાં પણ મજા ન આવી. ઝાકળે આવીને ઠપકાર્યા, ‘પપ્પા આવું કરશો તો કેમ ચાલશે.’.

‘બેટા આજે જમવાનું મન નથી. તું જરા માથે હાથ ફેરવ, મને સારું લાગશે. ‘

ઝાકળ પ્રેમથી પપ્પાને માથે હાથ ફેરવતી હતી. તેમની આંખો મિંચાઈ ગઈ. ઝાકળને ક્યાં ખબર હતી હવે એ ક્યારેય ખુલવાની ન હતી. પંદર મિનિટ પછી, પપ્પાને માથે હાથ ફેરવવાનું બંધ કર્યું. ઉભી થઈ પાણી પીવા માટે, ત્યાં એના પેટમાં ધ્રાસકો પડ્યો, પપ્પા જરા જુદા લાગ્યા.

નજીક સરી તો અવાચક થઈ ગઈ. પપ્પા કાયમ માટે સૂઇ ગયા હતા. ખૂબ શાંત, તેમના મુખની રેખાઓ ચાડી ખાતી હતી.  અવનવું તેજ પ્રસરી રહ્યું હતું. ઝાકળ માની ન શકી. ડોક્ટરને બોલાવ્યા. સચિને આવીને જણાવ્યું,’ખેલ ખતમ’.

સાથે ઝાકળના હાથમાં એક બંધ પરબિડિયું આપ્યું હતું . ઝાકળ  પરબિડિયુ જોઈને નવાઈ પામી. ખોલીને કાગળ વાંચ્યો. પડતા પડતા રહી ગઈ. સચિને તેને સંભાળી લીધી !

 

 

 

 





અનુજ બેટા ૨૦૧૮

2 11 2018

૨જી નવેંબર, ૧૯૯૭ આજે ૨જી નવેંબર ૨૦૧૮ ”

બરાબર ૨૧ વર્ષ પહેલાં ‘અનુજ’નું આગમન

બીજો પૌત્ર. કુટુંબમાં કલબલાટ.

ખૂબ ખૂબ વહાલ અને દાદીના આશિર્વાદ.

લાગણી સભર, સોહામણો અને શુશીલ

જીવનમાં સફળતાને વરે તેવી મનોકામના.

***

અનુજ બેટા જન્મ દિવસની ખૂબ ખૂબ વધાઈ.

દાદીનો પ્યાર અને આશિર્વાદ