સંભારો

28 04 2017

 

 

 

 

 

 

 

 

************************************************************************************************************************************

નામ સાંભળતાં મોઢામાં પાણી આવે. કેરીની ઋતુ ચાલુ થઈ ગઈ છે. આપણા દેશની રાજાપુરી અથાણાની કેરી યાદ આવી જાય. કાચી કેરીમાં નાખ્યો સંભારો ને પછી ગરમા ગરમ ભાખરી ખાવાની લહેજત આવે. આવી ગયું ને મોઢામાં પાણી?

આજે વાત કાંઇ અલગ કરવાની છે. મિત્ર સાથે વાત કરતી હતી. ઘણા વખત પછી મુલાકાત થઈ ફોન ઉપર. હાથમાં લાકડી અને ઉમર અચાનક વધી ગયેલી લાગી. કારણ, ડોક્ટરોના પંજામાં ફસાયા. એમના હ્રદયનો ઉભરો કાઢતા હતા. વાતમાં ને વાતમાં કહે,’ મારી તબિયતનો સંભારો કરી નાખ્યો છે.’

મારાથી રહેવાયું નહી પૂછી બેઠી, ‘કોણે’?

‘અરે આ અમેરાકાના ડોક્ટરેસ્તો’.

મારી તો બોબડી બંધ થઈ ગઈ. વગર પૂછ્યે તેમણે બોલવાનું ચાલુ કર્યું.

‘અરે, બહેન ચાલવાની પણ તકલિફ થઈ ગઈ છે’.

‘અચાનક’.

‘શું વાત કરું પગમાં દુખાવો હતો ડોક્ટરને બતાવવા ગયો કહે છે , મસલ્સ ટેર થઈ ગયા છે.’

‘હા, પણ તેનો તો સાદો પ્રોસિજર છે’.

‘શું વાત કરો છો, એણે તો આઉટ પેશન્ટ તરિકે બોલાવ્યો. કુલ મળીને છ દિવસ હોસ્પિટલમાં રહેવું પડ્યું.’

‘રોજ નવા ટેસ્ટ કરવાના. નવી દવા આપે. અંતે ખબર પડી વધારે ડેમેજ તો ઘુંટણની ઢાંકણીને છે’.

‘તો શું હવે ની રિપ્લેસ કરવાની.’

‘હાસ્તો, બીજું શું?’

‘એ કરાવીને આવ્યા. દુખાવો ખૂબ રહેતો. પાછું રીહેબમાં જવાનું ચાલુ થયું. પછી વજન ઉતારવાનો ધખારો ચાલુ કર્યો. જેથી ઘુંટણ પર દબાવ થોડો આવે. વજન ઉતારવાના ચક્કરમાં બ્લડ પ્રેશર એકદમ ઘટી ગયું. એટલે એની ગોળીઓ ચાલુ કરી. ‘

મને તો આ પરીકથા જેવું લાગતું હતું. ‘બકરી કાઢતા ઉંટ પેઠું’.  હજુ તો એમની રામ કહાણી પૂરી થઈ ન હતી. મને લાગ્યું કે ડોક્ટરોએ તેમની તબિયતની ન જોઈતી ઉપાધિમાં મૂકી દીધાં.

‘બહેન, તમે કાંઈ ન બોલશો આ અમેરિકાના ડોક્ટરોએ મારી તબિયતનો સંભારો બનાવી દીધો’. સામાન્ય માનવીના દિમાગમાં ભુસુ ભરાયું છે કે, ડોક્ટરો બધા પૈસા ખાઉ છે. તમને ખોટા રવાડે ચડાવે છે, તમારી પાસેથી યા ઈન્શ્યોરન્સ વાળા પાસેથી પૈસા પડાવવા ખૉટી ટેસ્ટ કરાવે છે. દર્દીને હેરાન પરેશાન કરી મૂકે છે.

આ શબ્દ મને થોડો અવાસ્તવિક લાગ્યો.  કારણ એ ભાઈને સંભારો ખૂબ ભાવતો અને ડોક્ટરે તેમને અડકવાની પણ ના પાડી હતી.

‘બહેન મને સંભારો બહુ ભાવે. ડોક્ટરે કહી દીધું મીઠું અને મરચું ઓછું ખાવ. ‘

પાછો એમની વાતમાં સંભારો આવી ગયો.

‘તે શું તમે બંધ કર્યું’.

‘અરે, હોતું હશે. બધી રસોઈમાં  મીઠું અને મરચું નહી નાખવાનો અનુને આદેશ આપ્યો. સલાડ ઉપર મીઠું અને મરીનો પાવડર નહી ભભરાવવાનો’.

‘અનુ’?

‘હા, ભૂલી ગયા, મારી ધર્મપત્ની. ‘.

‘માફ કરશો, નામ યાદ ન હતું.’

‘ખેર, જમવા કે નાસ્તો કરવા બેસું ત્યારે સંભારાની બાટલી જોડે હોય’.

‘કેમ’ ?

‘બધામાં એ છૂટથી ઉમેરીને ચટાકેદાર ખાવાનું ખાઉં છું’.

‘ડોક્ટરે હા પાડી’.

‘એની દવાઓની સાઈડ ઈફેક્ટ નથી થતી ?  જો ડોક્ટરનું બધું કહ્યું માનું તો ‘મારું રામ નામ સત્ય હૈ’ થઈ જાય. દવાની સાઈડ ઈફેક્ટના નામ પર ચરી ખાંઉ છું.’

‘તમે, આવું ન કરતા હો તો’?

‘અરે ડોક્ટરે તો મારું જીવન  બરબાદ કર્યું છે. આ સંભારો એનાથી વધારે નુક્શાન નહી કરે’.

મારા મનમાં થયું જો ડોક્ટરોએ તબિયતનો સંભારો બનાવ્યો તો જીભને કેમ કાંઇ અસર થઈ નહી. બધી વાતે ડોક્ટરને દોષ દેતાં વિચાર ન કર્યો કે ક્યાંક પોતાનો પણ વાંક હશે. પગમાં તકલિફ થવાનું કારણ, કદાચ “ઓછું વજન” પણ હોઈ શકે. તમે હોંશિયાર છો ઈશારો સમજી ગયાને. કોઇને કહેશો નહી. પાછું તેમણે પ્રવચન ચાલુ કર્યું.

“બહેન તમને એક સલાહ આપું”.

મેં કહ્યું, ‘બોલો ભાઈ’.

‘તમે ડોક્ટરના ચક્કરમાં નહી પડતાં’.

હું’  જોરથી હસી પડી’.

‘કેમ તમને મશ્કરી લાગે છે’?

“ભાઈ મારા, હવે આ જન્મે તો શક્ય નથી. મારા ઘરમાં ત્રણ ડોક્ટર છે’. બોલો હું ક્યાં જાંઉ. મારાથી ડોક્ટરોની બદનામી બહુ સહન ન થઈ.

‘ઓહ ,ભલે હોય પણ તમે યોગ કરજો. નિયમિત ચાલવાનું રાખજો. ખાવા પીવાનું સાત્વિક રાખજો. બની શ્કે તો ડોક્ટરોના પલ્લે પડશો નહી.’

‘આ તો ડાહી સાસરે ન જાય અને ગાંડીને શિખામણ દે, એવું થયું’.

‘તમે જે કહ્યું એ બધું હું વર્ષોથી કરું છું. ‘

‘તો તો બહુ સારું’.

ધીરે રહીને મેં કહ્યું, ‘મારી મનની મુરાદ જણાવું’.

‘બેશક.’

‘મોટાભાગની વ્યક્તિઓને તંદુરસ્ત જીવન જીવવું હોય છે. મારે સાજા નરવા રહીને મરવું છે. અરે, હું ગળ્યુ પણ ખાઉને ત્યારે તેમાં સંભારો નાખું છું. તેની ગમે તે અસર થાય પણ આ ડોક્ટરની દવાઓ કરતાં ભુંડી નહી હોય.’

‘અરે ગળ્યામાં પણ સંભારો?’

‘નાખીને ખાઈ તો જો જો’?

‘મારે, તમારી સલાહ માનીને વહેલાં મરવું નથી’ ડોક્ટરની દવા ખાઇને મરીશ પણ શ્રીખંડમાં સભારો ઉમેરીને નહી’.

‘હા, બહેન મરવામાંથી કોઈનો છૂટકારો થવાનો નથી’.

‘એ તો જનમ લઈને આ ધરા પર આવ્યા ત્યારથી ખબર છે”.

‘પણ ક્યારે’?

ચાલો ત્યારે બીજી એક મહત્વની વાત કહીને ફોન મૂકું.

આ જીંદગીનો ગાળો,’ પ્રથમ શ્વાસ અને અંતિમ શ્વાસ વચ્ચેનો છે’.

‘હેં’

સારું થયું મને એમ ન કહ્યું કે ,’બહેન સંભારો ખાઈ જુઓ, મૃત્યુ પણ મજેથી આવશે’.

અંતે ભલે તમારા બાળકો ડોક્ટર હોય ચેતીને ચાલજો, કહી ફોન ઠપકાર્યો. એમને જાણે ન ગમ્યું કારણ હું, ડોક્ટરોથી ઘેરાયેલી છું.





મોચીના જૂતા

16 04 2017

 

 

 

 

 

 

 

 

**************************************************************************************************************************************************

ઘણા વર્ષો થયા, ભારત આવું ત્યારે ચપ્પલ બને ત્યાં સુધી ત્યાંથી નથી લેતી. તમને એમ થશે આ બહેન તો એક્દમ અમેરિકન થઈ ગયા. રક્ષા કાયમ વિચાર કરે આ વખતે તો લઈશ જ ! તેને વર્ષોથી પ્રાર્થના સમાજ પરની દુકાન ગમતી નામ જે.જે એન્ડ સન્સ. બાટાના બુટ પણ લેવાનું કાયમ નક્કી. ક્યારેય અમેરિકાથી નાઈકી કે રિબૉક નહી લાવવાના. પાછાં આવતા ત્યાં મૂકીને આવવાના જેથી કોઈને આપી દેવાય.

ભારતના ચપ્પલ એક નજાકતતા. દુકાનમાંથી નિકળ્યા પછી કોઈ જવાબદારી દુકાનવાળાની નહી.  જે.જે.ની વાત ન કરાય. તેના ચપ્પલ બહુ મજબૂત. ઉપાધિ ક્યાં નડે, ઉંચી એડીના ન મળે. હવે રક્ષા માંડ પાંચ ફૂટને એક ઈંચ.

તેને એડી વગર ન ચાલે. સરસ ચપ્પલ લે ,અંહી આવ્યા પછી ઘરમાં પહેરે. આ વખતે તે હાર્કેનસ રોડ ગઈ. લોકો ત્યાંના ચપ્પલ બહુ વખાણતાં. દુકાન પણ સુંદર. ભાવ તબલા તોડ.  ( ખૂબ મોંઘા) વાલકેશ્વર, નેપયન્સી રોડ, ગાર્ડન પર રહેતા લોકો ત્યાં આવે. રક્ષા પણ ક્યાં કમ હતી. અંહીના લોકોની જેમ બે નંબરના પૈસા ન હતા !

ચપ્પલની સજાવટ અને વિવિધતા જોઈને ખુશ થઈ ગઈ. લગ્નમાં જવું હતું. વળી પાછા તેમની પાસે ઉંચી એડીના પણ હતાં.

‘રચિત આ ચપ્પલ લઉં?’

એમાં મને શું પૂછે છે?’

‘કેમ આવું બોલે છે. સાડી તારી પસંદગીની લીધી. દાગીનો ઉભે ઉભ ખરીદ્યો. તો પછી ચપ્પલ માટે તને પૂછ્યું તેમાં શું ગુન્હો કર્યો’?

રક્ષા એવા ટોનમાં બોલી કે રચિત હસી પડ્યો. તેણે પોતાની પસંદગી બતાવી. રક્ષાને રચિતની પસંદગી વધારે ગમી.

હસીને બોલી, ‘યાર તારી આંખો તિક્ષ્ણ છે.

રચિત પણ ક્યાં કમ હતો. ‘હજુ આટલા બધા વર્ષો પછી પણ તને શંકાછે’?

રક્ષા ,રચિતનો ઈશારો સમજી ગઈ. રચિત હમેશા કહેતો, ‘તને પસંદ કરીને હું ખૂબ ખુશ છું. તું ખરેખર મારી અર્ધાંગિની બનીને રહી છે’.

રક્ષા શરમાઈ ગઈ. ચાલો આપણી વાત આડેપાટે ચડી ગઈ.

દુકાનવાળાને પૈસા આપી નિકળ્યા. ખાત્રી માટે તેને પૂછ્યું, ‘ભાઈ આ ચપ્પલ ચાલશે તો ખરાને . લગ્નમાં પહેરવાના છે’. ‘હું મનમાં બોલી ગપ્પા ન મારો ભાઈ.’ મને ખબર છે, માલ તકલાદી હોય છે. પણ પૈસા, સ્થળ અને ચપ્પ્લ જોઈને ચૂપ રહી.

‘અરે, બહેન તમે પાછા આવતે વર્ષે આવશો ત્યારે બીજી બે જોડી અંહીથી લઈ જશો.’

લગન લોનાવાલા હતાં. બધા ગાડીમાં બેસી ત્યાં પહોંચ્યા. સ્થળ અને ઋતુ  બન્ને આહલાદક હતાં. લગનમાં મહાલવાની મજા આવી. કેમ ન આવે . તેની ભત્રીજી પરણતી હતી. બન્ને પક્ષ જોરદાર હતા. ડાંડિયા,રાસ, મહેંદી, કોકટેઈલ ,વિધિ અને અંતે રિસેપ્શન.

મારી ભાભી અને બહેનને ચપ્પલ ખૂબ ગમ્યા. ધીમે રહીને હું બોલી, ‘રચિતની પસંદગીના છે.’

રક્ષા તૈયાર થઈને નિકળી ચપ્પલથી માંડીને બધું રચિતની પસંદગીનું હતું. ખૂબ સુંદર લાગતી હતી. રિસેપ્શનમાં રાખેલો સરસ કાર્યક્રમ જોયો. અંતે બધા જમવાનું લેવા ઉઠ્યા. શું લેવું ને શું ન લેવું તેની વિમાસણમાં બધા વિભાગમાં ફરતા હતાં ત્યાં–

પગની ચપ્પલ ટૂટી  ગઈ. રક્ષા તો એક મિનિટ કાપો તો લોહી ન નિકળે એવા હાલમાં હતી. રચિતે રક્ષાનું મુખ જોયું. સમજી ગયો છતાં પૂછ્યું,

‘શું થયું’?

‘મારી ચપ્પલ ટૂટી ગઈ. ‘

‘અરે, મારી પસંદગીની ‘પેલા મોચીના જૂતા’ વાળાની દુકાનની ?’

‘તને મજાક સૂઝે છે. મારી હાલત કફોડી થઈ ગઈ. ‘

‘લે, મારો હાથ પકડીને ચાલ. પેલી ખુરશીમાં બેસીને કોઈ ઉપાય શોધીએ.’

રચિતે હાથ લંબાવ્યો. ચપ્પલ એડી વાળી હતી એટલે મેં તરત પકડી લીધો. આ ચપ્પલને તો પાછળ પટ્ટી પણ ન હોય. એક ડગલું ચાલવું મારા માટે મુશ્કેલ થઈ ગયું. બધા જમવામાં મશગુલ હતાં એટલે કોઈનું ધ્યાન બહુ મારા તરફ ન ગયું. રચિત ઠાવઅા થવાનો પ્રયત્ન કરતો હતો પણ તેના મોઢા પરનું છુપું હાસ્ય મારાથી છાનું ન રહ્યું. હું ઉકળી ઉઠી.

‘તને મજાક લાગે છે’.

‘મેં ક્યાં તને એવું કહ્યું’.

‘ના રે ના તારા આખા મોઢા પર હસ્યની સુરખીઓ આંટા મારે છે એ મને દેખાય છે.’

‘અરે, હું વિચારું છું હોટલ સુધી આપણે જશું કેવી રીતે, તને વાંધો ન હોય તો ઉચકી લઉં’.

‘રચિત હવે હું રડી પડીશ’.

‘જો સાંભળ આ ટેબલ પર નેપકિન છે. તારા ચંપલ અને પગ સાથે બાંધી દંઉ. પછી ધીરે ધીરે આપણે હોટલમાં આપણી રૂમ  પર જઈએ. ત્યાં તારી પાસે ભલે મેચિંગ ચપ્પલ નથી પણ સારા છે. તું બદલી લેજે.’ હાલ તો છેવટે એવા થયા કે ચપ્પલ હાથમાં લઈને તૈમૂર લંગની જેમ ચાલતી ચાલતી રૂમ પર પહોંચી.

હાથમાં જૂતું લઈ લે એમ રચિતે પહેલેથી જ કહ્યું હતું.  વાત માન્યા વગર બીજો કોઈ ઈલાજ ન હતો. નેપકિન તો બાંધ્યો પણ પગ ઉપાડવામાં ખૂબ તકલિફ પડતી હતી. માંડ માંડ રૂમ પર ગયા અને ચપ્પલ બદલીને પાછા આવ્યા. બીજે દિવસે પાછાં મુંબઈ આવી સવારના પહોરમાં ‘મોચીના જૂતા’ની દુકાનમાં પહોંચી ગઈ.

જૂતાની રામાયણ ઘણીવાર સાંભળી હતી. અરે મારી નાની બહેન ઉતાવળમાં ગાડીમાં બેસી ગઈ. પગમાં સ્લિપર પહેર્યા હતા.  પૂનાથી મુંબઈ પહોંચ્યા ત્યારે ખબર પડી. રાતના પાર્ટીમાં જવાનું હતું. પહેલું કામ જૂતા ખરીદવા ગયા. પાર્ટીમાં સ્લિપર પહેરીને ન જવાય.

ધડામ કરતાં તેના જૂતા કાઉન્ટર પર મૂક્યા. નસિબજોગે દુકાનનો માલિક હાજર હતો. તેના મુખ પર કોઈ ફરક ન દેખાયો.

‘આનું શું કરું’?

ઠંડા કલેજે બોલ્યો, ‘બીજા લઈ લો’.

‘હવે તમારી દુકાનમાંથી હું કશું ન લઉં’.

એણે મને સામે લખેલા પાટિયા પર વાંચવા કહ્યું .  ‘કોઈ પણ વસ્તુ પાછી લેવામાં નહી આવે. બદલવામાં આવશે.’

આવા માણસ જોડે શું માથાજીક કરવી. સારમાં ના સ્લિપર લીધા. ઉપરથી ૨૦૦ રૂપિયાનો ચાંદલો થયો. ચપ્પલ હતા, ૧૫૦૦ના સ્લિપર ૧૭૦૦.

છે ને મુંબઈની બલિહારી. હવે તો સમ ખાધાં જે. જે એન્ડ સન્સ સિવાય ક્યાંયથી ચપ્પલ લેવા નહી.

 

 





ટીકુનો તરખાટ, માર્ચ ૨૦૧૭

30 03 2017

ટીકુઃ  પાપા પ્લેનની મુસાફરીમાં હવે ખાવાનું  નથી આપતા.

પપ્પાઃ હા,બેટા પેટ્રોલ એટલું મોંઘું છે કે ભાડા વધારે છે અને સગવડ

ઘટાડે છે. ખાવાનું વેચે છે.

ટીકુઃ કદાચ હવેપછીની મુસાફરીમાં કહેશે.

૧ ડૉલર———-કોફી

.૫૦ ડૉલર——-રીફીલ

મુસાફરી દરમ્યાન ઑક્સીજનના ૫ ડોલર /વ્યક્તિ દીઠ.

પાપાઃ ભલું પૂછવું આ એર લાઈનવાળાઓનું. હવે પછી

શું કરશે   !  !  !  !  !  !

ha ha ha ha ha ha





ખુશનુમા સવાર

9 09 2016

 

morning

 

 

 

 

 

 

*************************************************************************************************************************************

 

ખુશનુમા સવાર

****************

 

સવારના પહોરમાં જો સહુથી કર્કશ અવાજ હોય તો તે પેલાં એલાર્મ ક્લોક નો ! મને ખબર છે, તમે મારી સાથે સંમત થવાના જ ! રોજની આદત પ્રમાણે વહેલી પ્રભાતે ફરવા જવાનું. આ ક્રમ અમેરિકામાં પણ વર્ષોથી ચાલુ હતો. કપડાં બદલીને નિકળી પડી. રામાયણ તો હવે શરૂ થઈ. ગઈ કાલે રાતના ટાઈમ બદલાયો હતો. ઘડિયાળ પાછળ કરવાનું ભૂલી ગઈ. રોજના સમય કરતાં એક કલાક વહેલી.  હવે શરૂ થઈ  ગઈ મારી પહેલી. કોફી મશિન ઓન ન થયુ.  હા, અંહીઆ કોફીનું મશીન  ટાઇમર પર હોય. ખેર આવીને કોફી પિવાનો નિર્ધાર કર્યો. ભલેને વહેલી સવાર હોય. ગરમી કહે મારું કામ.  સવારની ગરમી તો સહન કરવાની આદત પડી ગઈ છે. હ્યુસ્ટન એટલે બીજું મુંબઈ જોઈ લો. પરસેવો થાય ચાલીને આવ્યા પછી સહુથી પહેલાં બાથરૂમ ભેગા થવું પડે. શું કામ ? તમે ધાર્યો એ જવાબ સાચો છે. સ્નાન કરવા માટે.

વાત આ નથી વહેલી સવારે, સહુ પ્રથમ ‘બેથ’ સ્વિમ સુટમાં એલિવેટરમાં ભટકાઈ. તેનું વજન માત્ર ૨૫૦ રતલ. આખો ઉનાળો સ્વિમિંગ કરતી રહી પણ એક રતલ વજન ઓછું ન થયું. ક્યાંથી થાય ઘરે પકાવે નહી. રોજ મેકડૉનાલ્ડના બે ડબલ ચિઝ બર્ગર અને બે એપલ પાઈ ખાય. મોટી ફ્રાઈઝનો ઓર્ડર તો હોય જ. ્સાથે અડધા ગેલન જેટલું કોકોકોલા પીએ. આ તો હજુ શરૂઆત છે. મોટો બીચ ટોવેલ તેની પાસે હતો, પણ ખભા પર લટકતો હતો. અમારા મકાનમાં નીચે ૨૪ કલાકની સિક્યોરિટી હોય છે. સવારના પહોરમાં તેમને મફત સિનેમા જોવા મળ્યો. ભલેને સવારના પહોરમાં તેનું મુખારવિંદ જોઈને આનંદ થયો કે નહી પણ,’ ગુડ મોર્નિંગ’ કહીને ચાલવા માંડ્યું.

સમયની ગરબડને કારણે રોજ કરતાં વહેલી હતી. વહેલી નિકળી એટલે રોજની જેમ સવારના મળવાવાળા મિત્રોને બદલે સામેથી કૂતરાં લઈને ફરવા નિકળેલાં લોકોના દર્શન થયા. મુંબઈમાં હતી ત્યારે ગાય મળે તો શુકન થાય. અંહી કૂતરા લઈને ફરવા આવનારના શુકન ગણવા કે અપશુકન ? હજુ તો બોલ્ડિંગના કંપાઉન્ડની બહાર પગ પણ નથી મૂક્યો. ત્યાં મારી સહેલી લીન્ડા મળી. તેણે પણ ભાષણ ચાલુ કર્યું.

‘ફરગોટ ટુ ચેન્જ ટાઈમ એન્ડ સી વોટ હેપન્ડ”. લીન્ડા હતી પાંચ ફૂટ અને ૧૦ ઈંચ. મારે તેની સાથે વાત કરવી હોય તો ઉંચું જોવાનું ગરદન ખેંચી ખેંચીને મરવાનું. એને મારી સાથે વાત કરતી વખતે ખુરશીમાં બેસવું પડે. સારું છે અમારા મકાનમાં નીચે સિટિંગ એરિયા છે.

મકાનની બહાર આવી રસ્તો ઓળંગીને સામે પાર્કમાં જવા ગઈ ત્યાં એક કપલ સાથે દોડીને મારી આગળથી પસાર થયું. બન્નેના કપડાં સરખા અને બન્નેના વાળની લંબાઈ સરખી. આમાં છોકરો કોણ અને છોકરી કોણ ઓળખવું લગભગ અસંભવ , જો કે મને કોઈ ફરક પડતો ન હતો. આ તો આંખોની આદત એટલે બાકી કોઈ પણ હો. આપણું શું જાય છે ?

આમ પણ મને ચાલવા જાંઉ ત્યારે કંપની હોય તે ન ગમે. સવારના પહોરમાં આખા ગામની વાત. મારા ભાઈ સવારનો સુંદર સમય છે. કુદરતનું સાન્નિધ્ય માણો. પંખીઓનો કલરવ સુણો. બની શકે તો પોતાના ઈષ્ટદેવનું રટણ કરો. અરે કાંઈ ન હોય તો નરસિંહ મહેતાના પ્રભાતિયા ગાવ. આ દેશમાં કાંઈ પણ કરવાની છૂટ છે. સહુ પોતાનામાં મસ્ત હોય છે. મને સવારનો પહોર ખૂબ પ્યારો છે. સુંદર ગઝિબોમાં બેસી પ્રાણાયામ કરું. ધ્યાનમાં બેસું. આજનું પ્રભાત તો ખૂબ આહલાદક હતું.

ત્યાં પાછળથી પેટીએ મને બોલાવી. તેની સાથે ચાર કૂતરા.

‘અરે તારા તો બન્ને મરી ગયા’. આટલા બધા ક્યાંથી ?

મારા મોઢા પર વિસ્મય જોઈ બોલી, ‘આઈ વોક પિપલ્સ ડોગ. એવરી ડોગ આઈ વોક,  થ્રી ટાઇમ્સ અ વિક ,ઓનર પેઝ મી ૧૦૦ ડોલર’. આમ તે લગભગ ૩૦૦ થી ૪૦૦ ડોલર દર અઠવાડિયે એક્સટ્રા બનાવતી. એકલી હતી પરણી ન હતી. દિલની ખૂબ સારી. સાંજના તેની સાથે વોક લેવાની મઝા ઘણીવાર માણતી.

અમેરિકનોને માણસો કરતાં કૂતરા વધારે વહાલાં. તેમને પ્યાર પણ ખૂબ કરે. કોઈની પણ સાથે વાત કરીએ ત્યારે વખાણ તેના કૂતરાના કરવાં. તમારા પર વારી જશે.

ઘણાં તો મને પૂછે યુ  ડુ નોટ લાઈક ડોગ’?

હસતાં હસતાં કહી દંઉ, આઈ લાઈક ટુ પ્લે વિથ ધેમ. આઈ હેટ વેન ધે લિક મી’.

આજે ભારતથી આવેલાં વિવેકના માતા અને પિતા મળ્યાં. તેઓ ખૂબ વહેલાં આવતાં. હું એકલી હોવાથી અજવાળું થાય પછી નિકળું. આજ તો મારી લોઢાના પાયે ઉગી હતી. તેઓ મદ્રાસના . હિંદી આવડૅ નહી અંગ્રેજી સમજે નહી. ધર્મ સંકટ. કઈ ભાષામાં વાત કરવી ? બે હાથ જોડી હસીને આગળ વધવાનું. કેવી કમનસિબી ,એક દેશના રહેવાસી પણ વાત કરવામાં ઉપવાસી ! આપણી રાષ્ટ્રભાષા હિંદી જેના તેઓ વિરોધી. ‘ઈસી લિએ તો મારા ગયા હિંદુસ્તાન’.

જુઓ આ લેખ વહેલી સવારે લખ્યો છે. તેમાંય વળી મારા નાના દીકરાની, નાની દીકરીની સ્કૂલમાં તેની સાથે ‘બ્રેકફાસ્ટ’ લઈને લખ્યો છે.  સવારમાં તેણે મેઘધનુષના રંગ પૂર્યા.

‘બેટા, ઓરેન્જ ખાઈ લે’.

‘દાદી, આ મેં તારા માટે ખરીદ્યું છે. તું ખાઈ લે.’

શું મેઘધનુષના રંગ આનાથી પણ સુંદર હોઈ શકે?

આવો મસ્ત લેખ, ચા પીને વાંચજો. સવારે  ચા સાથે ફાફડા જલેબી કે ટોસ્ટ હશે તો ગમશે.  તમારા ઘરમાં કૂતરો હોય તો તેને કહેતાં નહી મને કૂતરા, ‘ લીક કરે’ તે ગમતું નથી. નહિતર ખબર છે ,જ્યારે હું તમારે ઘરે આવીશ ત્યારે તેઓ ભસશે. કદાચ મને ઘરમાં આવવા પણ નહી દે.

તમને ગમશે તો  મને આનંદ થશે.  ન ગમે તો જે થાય તે કરી લેજો .

સુપ્રભાત.

 

 





નાસ્તો, ભાણુ અને વાળુ

27 07 2016

 

 

politics

+++++++++++++++++

lunch

 

 

 

 

 

*******************************************************************************************************************************

આ શબ્દો યાદ છે ?

નાના હતાં ત્યારે મમ્મી કહેતી નાસ્તો કર્યો ?

શાળાએ જવાનો સમય થાય એટલે પપ્પા સાથે જમીને નિકળવાનું ગાડીમાં સ્કૂલે ઉતારી જાય.

રાતના વાળુ સાથે દૂધ જરૂર લેવાનું. પપ્પા કહેતાં, ” દૂધે વાળુ જે કરે તે ઘેર વૈદ ન જાય”.

**

ના, હવે તો બ્રેકફાસ્ટ, લંચ અને ડીનર જ ગમે ને ?

બ્રેક્ફાસ્ટમાં દુધ, સિરિયલ અને ફ્રુટ ( ફટાફટ)

લંચ બોક્સમાં સેન્ડવિચ, ચિપ્સ, ફ્રુટ અને ક્વૉટર ફોર મિલ્ક.

ડીનર લે્ફ્ટ ઓવર, યા પિઝા યા  મમ્મી જે ફટાફટ બનાવે તે.

**

આજની તારિખમાં નવેમ્બર સુધી

બ્રેકફાસ્ટઃ ડોનાલ્ડ ટ્રમ્પના બણગાં યા હિલરી ક્લિન્ટનની સુફિયાણી વાતો

લંચઃ રિપબ્લિકન અને ડેમોક્રેટની ઉગ્રતાભરી વાતોથી કોલાહલવાળો લંચ રૂમ.

ડીનરઃ મિયા બીબી વચ્ચે બીજું કશું નહી પણ “નવેમ્બરમાં કોણ જીતશે તે વિષે   ગરમા ગરમ વાર્તાલાપ. ( છોકરાં રડૅ તો, ‘ગો ટુ યોર બેડરૂમનો આદેશ.)

*************************

ડીઝર્ટઃ  ટીવી સાંભળીને આનંદ માણો યા બેડરૂમમાં બેસી નેટ્ફ્લિક્સ પર મુવી જુઓ





ગુજરાતીઓના તડાકા !!!!!!

1 07 2016

talk

 

 

 

 

 

****************************************************

ગુજરાતીઃ

અરે સાંભળ, ગુજરાતીઓએ જો પરદેશ ન ખેડ્યું હોત તો આ અમેરિકા,

દુબાઈ અને સિંગાપોરનું શું થાત?

અમેરિકનઃ

કાંઈ નહી, પટેલની મોટલ, ડૉક્ટરો, અને એન્જીનિયરો વગર અમેરિકા,

દુબઈ અને સિંગાપોર આજે “અન્ડર ડેવલપ્ડ કન્ટ્રી” કહેવાત !!!!!!

 





પ્રમુખ

21 04 2016

president

 

 

 

 

***************************************************************************************************************

નીઆઃ હે, આ વર્ષે આપણે પહેલીવાર વૉટ આપવાના.

જીઆઃ મારો ઉમંગ માતો નથી.’તું કોને વૉટ આપવાની’?

નિઆઃ ખાનગી છે .પણ તને કાનમાં કહું, ‘હિલરી ક્લિન્ટનને”.

જીઆઃ દે તાલી યાર, હું પણ.

કારણ.

૧. સ્ત્રી છે.

૨. હોંશિયાર છે.

૩. રાજકારણમાં પાવરધી છે.

૪. અમેરિકાની પ્રેમી છે.

૫. દાવપેચ રમી જાણે છે.

૬. જનતાને આકર્ષવાની શક્તિ છે.

૭. ગમે તેવી વિકટ પરિસ્થિતિમાંથી જાત બચાવી પાર ઉતરે છે.

૮. અનુભવી છે.

૯. સવાલના જવાબ જીભને ટેરવે છે.

૧૦. એ પ્રમુખ બને તો ભૂતકાળનો બે ટર્મના પ્રમુખનો તેને સાથ છે.

ચાલ તૈયાર છે ને ?